รูปแบบการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดีสู่ความสำเร็จกรณีศึกษาสำนักงานเขต กลุ่มศรีนครินทร์ กรุงเทพมหานคร
Main Article Content
บทคัดย่อ
วิจัยเรื่อง รูปแบบการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดีสู่ความสำเร็จ กรณีศึกษาสำนักงานเขตกลุ่มศรีนครินทร์ กรุงเทพมหานคร มีวัตถุประสงค์ (1) ศึกษาองค์ประกอบของการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดีสู่ความสำเร็จ (2) สร้างรูปแบบการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดีสู่ความสำเร็จ กรณีศึกษาสำนักงานเขต กลุ่มศรีนครินทร์กรุงเทพมหานคร (3) ประเมินรูปแบบการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดีสู่ความสำเร็จ กรณีศึกษาสำนักงานเขตกลุ่มศรีนครินทร์ กรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างจำนวน 146 คน ประกอบด้วย ผู้บริหาร จำนวน 30 คน บุคลากรในสำนักงานเขตกลุ่มศรีนครินทร์ รวมทั้งสิ้น 126 คน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูป วิเคราะห์หาค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ค่าสถิติไค-สแควร์ ชั้นแห่งความเป็นอิสระ ค่าน้ำหนักองค์ประกอบ ค่าดัชนีวัดระดับความกลมกลืน ค่าดัชนีวัดระดับความกลมกลืนที่ปรับแก้แล้ว ประเมินรูปแบบการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดีสู่ความสำเร็จ กรณีศึกษาสำนักงานเขตกลุ่มศรีนครินทร์ กรุงเทพมหานคร โดยการสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญ
ผลการวิจัยพบว่า (1) ผลการศึกษาองค์ประกอบรูปแบบการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดีสู่ความสำเร็จ มี 8 ด้าน ได้แก่ ด้านผู้นำนักบริหารที่รอบรู้ ด้านความพึงพอใจ ด้านผู้สนับสนุนที่เป็นเลิศ ด้านการศึกษาและเรียนรู้เชิงปฏิบัติ ด้านเครือข่ายการสื่อสารที่มีประสิทธิผล ด้านการมีส่วนร่วมของคนในชุมชน ด้านการนำปฏิบัติและความรับผิดชอบ และด้านการประเมินผลการปฏิบัติงาน (2) ผลการวิเคราะห์รูปแบบการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดีสู่ความสำเร็จ กรณีศึกษาสำนักงานเขตกลุ่มศรีนครินทร์ กรุงเทพมหานคร มีความเหมาะสมในการเป็นตัวบ่งชี้การบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดีสู่ความสำเร็จ ทั้ง 50 ตัวบ่งชี้ มีค่าเฉลี่ยรวมอยู่ในระดับมาก และผลการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันของโมเดล ค่าดัชนีความกลมกลืนของโมเดลมีผ่านเกณฑ์ที่กำหนดไว้ทั้ง 50 ตัวบ่งชี้ (3) ผลการประเมินรูปแบบการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดีสู่ความสำเร็จ กรณีศึกษาสำนักงานเขตกลุ่มศรีนครินทร์ กรุงเทพมหานคร มีความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และการนำไปปฏิบัติ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความวิจัยนี้เป็นของลิขสิทธิ์
เอกสารอ้างอิง
เทพศักดิ์ บุณยรัตพันธุ์. (2564). แนวคิดทฤษฏีและหลักการรัฐประศาสนศาสตร์. เอกสารประกอบการสอน. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ธัญญรัตน์ พุฑฒิพงษ์ชัยชาญ. (2561). ประสิทธิภาพ การบริหารบ้านเมือง ที่ดีขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในเขตอำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์. โครงการวิจัย คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
ธิติวุฒิ หมั่นมี. (2561). ภาวะผู้นำการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดีขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 7(3), 298-314.
เนตร์พัณณา ยาวิราช. (2553). Modern Management การจัดการสมัยใหม่. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: ทริปเพิ้ล กรุ๊ป.
บุษบง ชัยเจริญวัฒนะ. (2546). รายงานการวิจัยตัวชี้วัดธรรมาภิบาล. การศึกษาค้นคว้าอิสระ. (ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พัชรี สึริวัฒนาศาสตร์. (2564). การนำหลักธรรมาภิบาลมาใช้ในการบริหารของพระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว. สืบค้น 9 กันยายน 2564, จาก http://www.dhammakaya.org
วรานิษฐ์ ลำไย. (2557). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการที่ดีขององค์การบริหารส่วนตำบลเพื่อพัฒนาชุมชนในพื้นที่ภาคตะวันตก. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สุภมาส อังศุโชติ, สมถวิล วิจิตรวรรณา และรัชนีกูล ภิญโญภานุวัฒน์. (2549). สถิติการวิเคราะห์สำหรับการวิจัยทางสังคมศาสตร์และพฤติกรรมศาสตร์: เทคนิคการใช้โปรแกรม LISREL. กรุงเทพฯ: มิสชั่น มีเดีย.
Bartol, M. K. and Martin, C. (1998). Management Quality. 2nd ed. New York: Prentice - Hall.
Kimmet P. (2005). The Politics of Good Governence in the Asean 4. New York: McGraw - Hill.
Maassen, P., & Potman, H.P. (1999). Strategic decision making in higher education, an analysis of the new planning system in Dutch higher education. Higher Education in Europe, 20, 393 - 410.
Mgonja, Boniface E.S. (2010). Alternative Thinkingon Governance: A Critical Analysisof Structure and Uncertaintyin Embedding Good Governance at The Local Level in Tanzania, Docteral Thesis, Canada: Universityof Alberta.
Robbins, S, P. (2010). Organizational theory: Structure, Design and Application. 4th ed. Englewood Cliff, New Jersey: Prentice-Hall.
Sallis, E, and Jones, G. (2002). Knowledge Management in Education. London: Kogan.