การวิเคราะห์องค์ประกอบคุณภาพชีวิตของนักศึกษาระดับอุดมศึกษามหาวิทยาลัยภาคเหนือตอนบน
DOI:
https://doi.org/10.14456/rcmrj.2020.238068คำสำคัญ:
การวิเคราะห์องค์ประกอบ, คุณภาพชีวิต, นักศึกษาระดับอุดมศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ1) สังเคราะห์องค์ประกอบตัวบ่งชี้คุณภาพชีวิตของนักศึกษาระดับอุดมศึกษามหาวิทยาลัยภาคเหนือตอนบน 2) วิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันคุณภาพชีวิตของนักศึกษาระดับอุดมศึกษามหาวิทยาลัยภาคเหนือตอนบน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา คือ นักศึกษาระดับอุมศึกษามหาวิทยาลัยภาคเหนือตอนบน ปีการศึกษา 2561 จำนวน 1,442 คน ซึ่งมาจากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน (Multi stage random sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบวัดคุณภาพชีวิตนักศึกษาระดับอุดมศึกษามหาวิทยาลัยภาคเหนือตอนบน เป็นแบบมาตรส่วนประมาณค่า 5 ระดับ จำนวน 33 ข้อ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.963 และสถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล คือ การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ ใช้การหมุนแกนด้วยวิธีอิควอแมกซ์ ประมาณค่าด้วยเทคนิคการสกัดองค์ประกอบ และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน ผลการวิจัยพบว่า 1) คุณภาพชีวิตของนักศึกษาระดับอุดมศึกษามหาวิทยาลัยภาคเหนือตอนบนประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ คือ ความพอใจต่อการให้บริการ การทำประโยชน์เพื่อสังคม ความสัมพันธ์ทางสังคม การเรียน ความเครียด และกิจกรรมนันทนาการ โดยแต่ละองค์ประกอบสามารถอธิบายความแปรปรวนของตัวแปรทั้งหมด ได้ร้อยละ 71.177 จากตัวแปร 33 ตัวแปร ที่มีค่าถ่วงน้ำหนักองค์ประกอบอยู่ระหว่าง 0.573 – 0.848 2) องค์ประกอบเชิงยืนยันคุณภาพชีวิตของนักศึกษาระดับอุดมศึกษามหาวิทยาลัยภาคเหนือตอนบน มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยมีค่าไคกำลังสอง เท่ากับ 10.133 (p-value = 0.256) มีค่า RMSEA เท่ากับ 0.014 มีค่า CFI เท่ากับ 1.000 มีค่า TLI เท่ากับ 0.999 และค่า SRMR เท่ากับ 0.007
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กฤตพร ห้าวเจริญ. (2553). บทบาทของศิลปะที่มีต่อคุณภาพชีวิตของนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. วารสารวิชาการคณะสถาปัตกรรมศาสตร์ สจล. 10(1), 70-80.
กฤตพร ห้าวเจริญ. (2555). ปัจจัยเชิงกายภาพของหอพักกับคุณภาพชีวิตของนักศึกษามหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์. วารสารวิชาการคณะสถาปัตกรรมศาสตร์ สจล, 14(1), 10-24.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2541). มหาวิทยาลัยที่ทางแยก:จุดประกายวิสัยทัศน์อุดมศึกษาไทยในอนาคต. กรุงเทพมหานคร: ซัคเซสมีเดีย.
ขจี พงศธรวิบูลย์. (2556). พัฒนาแบบวัดคุณลักษณะการเรียนรู้ตลอดชีวิตของนักศึกษาพยาบาล คณะพยาบาลศาสตร์เกื้อการุณย์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพมหานคร. วารสารสภาพยาบาล, 28(3), 43-54.
นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2542). โมเดลลิสเรล : สถิติวิเคราะห์สำหรับการวิจัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เบญจวรรณ หอมหวน. (2546). การวิเคราะห์องค์ประกอบคุณภาพชีวิตในโรงเรียนของนักเรียนโรงเรียนสังกัดกองการศึกษาสงเคราะห์ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. มหาสารคาม.
เมธี กลมดวง. (2550). ความสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบคุณภาพชีวิตกับแรงจูงใจในการเรียนของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.มหาสารคาม.
รชตะ จันทร์น้อย. (2547). องค์ประกอบคุณภาพชีวิตนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏในเขตกรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยรามคำแหง. กรุงเทพมหานคร.
สมชาย เบ็ญจวรรณ์. (2555). การพัฒนาคุณภาพชีวิตนักศึกษา: รูปแบบการจัดกิจกรรมในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน กรุงเทพมหานคร (ปรัชญาดุษฏีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. มหาสารคาม.
สุชีรา ภัทรายุตวรรตน์. (2548). การพัฒนาแบบประเมินคุณภาพชีวิตไทยแบบรูปภาพ. จดหมายเหตุทางแพทย์ แพทยสมาคมแห่งประเทศไทย, 88(11), 1605-1618.
สุนทรพจน์ ดำรงค์พานิช. (2552). โมเดลโค้งพัฒนาการที่มีตัวแปรแฝง. วารสารการวัดผลการศึกษามหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 15, 13-24.
สุพจน์ แฉล้มเขตต์ . (2546). การวิเคราะห์องค์ประกอบคุณภาพชีวิตในโรงเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ในจังหวัดสมุทรปราการ (รายงานผลการวิจัย). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
Ghaedi, G. H., Tavoli, A., Bakhtiari, M., Melyani, M., & Sahragard, M. (2010). Quality of Life in College Students with and without Social Phobia.Social Indicators Research, 97(2), 247-256. doi: https://dx.doi.org/10.1007/s11205-009-9500-3
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E., & Tatham, R. L. (2010). Multivariate data analysis (7th ed.). New Jersey: Pearson Prentice Hall.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
1. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ใน “Community and Social Development Journal” ถือเป็นลิขสิทธิ์ของ Community and Social Development Journal มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ และเพื่อให้เผยแพร่บทความได้อย่างเหมาะสมผ่านสื่อสิ่งพิมพ์และอิเล็กทรอนิกส์ ผู้เขียนยังคงถือครองลิขสิทธิ์บทความที่ตีพิมพ์ภายใต้ใบอนุญาต Creative Commons Attribution (CC BY) ซึ่งอนุญาตให้เผยแพร่บทความซ้ำในแหล่งอื่นได้ โดยอ้างอิงต้องอ้งอิงบทความในวารสาร ผู้เขียนต้องรับผิดชอบในการขออนุญาตผลิตซ้ำเนื้อหาที่มีลิขสิทธิ์จากแหล่งอื่น
2. เนื้อหาบทความที่ปรากฏในวารสารเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใดๆ



