สมรรถนะทางเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับการบริหารงานวิชาการ ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ของการวิจัยดังนี้ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะทางเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา และเพื่อประมวลข้อเสนอแนะของสมรรถนะทางเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหาสถานศึกษากับการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่างจำนวน 327 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามแบ่งออกเป็น 4 ตอน สถิติที่ใช้ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบที (t -test) และทดสอบค่าเอฟ (F- test) เมื่อพบว่า มีความแตกต่างกันจึงทดสอบโดยวิถีการของเชฟเฟ่ (Scheffe’s Method) และค่าสหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (Pearson Product Moment Correlation) และวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) เกี่ยวกับข้อเสนอแนะสมรรถนะทางเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา ผลการวิจัยพบว่า ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะทางเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส เขต 2 พบว่ามีความสัมพันธ์ทางบวกอยู่ในระดับค่อนข้างสูง (r=.639) ผลการประมวลข้อเสนอแนะเกี่ยวกับสมรรถนะทางเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส เขต 2 ได้แก่ ควรสร้างสื่อและนวัตกรรมเทคโนโลยีดิจิทัล เน้นการสร้างชุมชนออนไลน์ มีอุปกรณ์ดิจิทัลที่สามารถเชื่อมต่อเครือข่ายอินเทอร์เน็ต มีการใช้แอพพลิเคชั่นอย่างแพร่หลาย โดยไม่ละเมิดสิทธิของบุคคลอื่น ควรจัดการเรียนการสอนและประเมินผลเชิงประจักษ์ (Active Learning) โดยเน้นการบรูณาการข้ามสาระการเรียนรู้ สอดคล้องกับพื้นที่นวัตกรรม โดยใช้โปรแกรม (Application) ให้ครูผลิตสื่อ (Artificial Intelligence) และควรใช้สื่อดิจิทัลในการนิเทศ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารฯ ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ตก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
Aramduang, P. (2020). Kanphatthana konlayut kanborihan wichakan rongrian matthayomsueksa tam naeokhit kansoemsrang khwamwaiwangchai [Development of academic administration strategies for secondary schools based on the concept of trust building] [Doctoral dissertation, Chulalongkorn University]. Chulalongkorn University Intellectual Repository.
Best, J. W. (1993). Research in education. Allyn & Bacon.
Boonlai, S. (2021). Development of digital competencies of school administrators. Journal of Educational Administration and Leadership, 9(1), 1–15.
Budsabong, J. (2024). Samatthana dijithan khong naksueksa laksut prakasaniyabat bandit wichachip khru nai yuk kansueksa 4.0 [Digital competence of students in the graduate diploma program in teaching profession in the education 4.0 era]. Journal of the Association of Professional Development of Educational Administration of Thailand, 6(2), 105–120.
Calvani, A., Cartelli, A., Fini, A., & Ranieri, M. (2009). Models and instruments for assessing digital competence at school. Journal of E-Learning and Knowledge Society, 4(3), 183–193.
Carretero, S., Vuorikari, R., & Punie, Y. (2017). DigComp 2.1: The digital competence framework for citizens. Publications Office of the European Union.
Digital Economy and Society Commission. (2020). Thailand digital literacy development plan. Office of the National Digital Economy and Social Commission. https://www.onde.go.th
Faber, C. F., & Gilbert, F. S. (1970). Elementary school administration. Holt, Rinehart and Winston.
Ferrari, A. (2013). DIGCOMP: A framework for developing and understanding digital competence in Europe. Publications Office of the European Union.
Foundation for Child and Youth Media Promotion. (2020). Digital intelligence (DQ) (3rd ed.). Walk On Cloud.
Inkaew, W. (2020). Academic administration models affecting educational quality. Journal of Educational Administration, Silpakorn University, 11(2), 110–125.
Kellen, K. S., & Patricia, B. (2017). Digital competence model of distance learning. International Journal of Emerging Technologies in Learning, 12(6), 33–45.
Khamnak, S. (2023). Khwamsamphan rawang phawanuam dijithan kab kan-songsoem kan-chai theknoloyi nai kanchat kanrianru khong phuborihan sathan sueksa nai rongrian sangkat samnakngan khet phuamthi kansueksa prathomsueksa Tak Khet 1 [The relationship between digital leadership and technology use in learning management]. Naresuan University Intellectual Repository.
Khumbrough, R. B., & Nunnery, M. Y. (1998). Educational administration: An introduction. South-Western College Publishing.
Khunsook, T. (2022). Kanborihan ngan wichakan thi song phon to kanchat kanrianru choeng ruk khong sathan sueksa radap matthayomsueksa nai changwat Chanthaburi [Academic administration affecting active learning]. Rambhai Barni Rajabhat University.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Langputeh, N. (2022). Kanborihan ngan wichakan khong phuborihan sathan sueksa. Yala Rajabhat University.
Mannila, L., Nordén, L.-A., & Pears, A. (2018). Digital competence and teacher self-efficacy. In Proceedings of the 2018 ACM Conference on International Computing Education Research.
Mesa, N., & Phanthuworakun, K. (2021). Digital competency of pre-service teachers. Chulalongkorn University Journal of Education, 49(4), 10–11.
Ministry of Education. (2009). Structure and content of academic administration in educational institutions.
Muangklam, S. (2019). Kanwikhrao ongprakop dan khwamsamart thang dijithan... Rajamangala University of Technology Thanyaburi.
Narathiwat Primary Educational Service Area Office 2. (2022). Report of O-NET test results.
Narathiwat Primary Educational Service Area Office 2. (2024). Annual performance report 2023.
Office of the Basic Education Commission. (2009). Quality management manual.
Office of the Civil Service Commission. (2019). Digital skills for government transformation. https://www.ocsc.go.th
Office of the Higher Education Commission. (2018). Notification on digital competence for bachelor’s degree qualifications. http://www.thaiall.com/tec/digital_competencies.pdf
Office of the National Digital Economy and Social Commission. (2020). Thailand digital literacy development plan.
Pearson, K. (1896). Mathematical contributions to the theory of evolution. Philosophical Transactions of the Royal Society of London. Series A, 187, 253–318.
Sergiovanni, T. J., Kelleher, P., McCarthy, M. M., & Fowler, F. C. (2009). Educational governance and administration (6th ed.). Pearson.
Sittichainkan, S., & Phetchroot, L. (2019). Synthesis of academic administration concepts. Journal of Humanities and Social Sciences Udon Thani Rajabhat University, 8(1), 120–135.
Somchob, K. (2020). Digital learning components. Khon Kaen University.
Somsak, S. (2016). Botbat khong phuborihan nai kanborihan ngan wichakan. Nakhon Si Thammarat Rajabhat University.
Suksang, T. (2021). Academic administration for learning achievement. Journal of Educational Studies, 22(2), 241–252.
Triboon, A. (2022). Digital competency model for teachers. Journal of Education, 17(4), 180–195.
