A Path Model of Hospital Accreditation in Community Hospital in 8th Regional Health
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were 1) develop and validate a path model of hospital accreditation in community hospital in 8th Regional Health with empirical data, and 2) to examine the direct and indirect effects of the independent variables the model on Hospital Accreditation. The research sample was 334 employees in community hospital in 8th Regional Health, selected by multiple sampling within their major. The research findings were as follows: The path model of hospital accreditation of community hospital fitted the empirical data. (Chi-Square = 118.85, df = 89, P-Value = .019, GFI = 0.94, AGFI = 0.92, RMR= 0.009, RMSEA = 0.036). The variables in the model explained the variance of hospital accreditation of community hospital in 8th regional health by 43 percent. The organizational culture, strategic leadership and communication had direct effects on the hospital accreditation with the standardized coefficients of 0.34, -0.25 and 0.15 respectively. On the other hand, the organizational culture and strategic leadership showed indirect effects on the hospital accreditation with the standardized coefficients of 0.25, and -0.12 respectively.
Article Details
The content and information published in the Phuket Rajabhat University Academic Journal represent the opinions and sole responsibility of the authors. The editorial board does not necessarily endorse or share any responsibility for these view.
Articles, data, content, images, etc., published in the Phuket Rajabhat University Academic Journal are the copyright of the Phuket Rajabhat University Academic Journal. Any individual or organization wishing to reproduce or utilize all or part of this material for any purpose must obtain prior written permission from the Phuket Rajabhat University Academic Journal.
References
กฤศนรัตน์ พุทธเสน. (2558). การพัฒนาโมเดลเชิงสาเหตุการบริหารจัดการสู่ความสำเร็จของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิตสาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.
เขตสุขภาพที่ 8. (2557). แผนพัฒนาระบบบริการสุขภาพ ปี 2557. เขตสุขภาพที่ 8.
เชวงศักดิ์ พฤษเทเวศ.(2550).การพัฒนาตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ของผู้บริหารสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา.วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ทิพวรรณ หล่อสุวรรณรัตน์. (2546). ทฤษฎีองค์การสมัยใหม่. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
นฤมล สุภาทอง. (2550). ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผล โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษานครพนม เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
บูลยาวี ขานมา. (2555). โมเดลโครงสร้างภาวะผู้นำเชิงระบบของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
พงษ์เทพ สันติกุล. (2550). บทบาทและอิทธิพลต่อกระบวนการกำหนดนโยบายการศึกษาและสาธารณสุขของประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารสังคม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ไพโรจน์ ภัทรานรากุล และทัศนัย ขันตยาภรณ์. (2552). การปฏิรูปบทบาทภารกิจเพื่อการจัดการสาธารณสุข.(พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ : สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ภัทราพร เกษสังข์. (2556). สถิติและการวิจัยขั้นสูง. เลย : คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.
วัชรพงษ์ อินทรวงศ์ (2552). อิทธิพลของวิธีปฏิบัติด้านทรัพยากรมนุษย์ต่อผลการ ปฏิบัติงานบุคลากรสายผู้สอนในสถาบันอุดมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาบริหารทรัพยากรณ์มนุษย์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ. (2555). ระบบหลักประกันสุขภาพไทย. กรุงเทพฯ : สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ.
สถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน). (2556). คู่มือการพัฒนาและรับรองคุณภาพตามมาตรฐานHA สำหรับสถานพยาบาล. นนทบุรี : สถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล.
สันติชัย เอื้อจงประสิทธิ์. (2551). การศึกษาวิจัยหน่วยงานท่องเที่ยวของรัฐ. จุลสาร การท่องเที่ยว.
สัมฤทธิ์ ศรีธำรงสวัสดิ์, และคณะ. (2555). ระบบประกันสุขภาพไทย. กรุงเทพฯ : สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ.
สุนทร สุริยพงศกร. (2553). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับผลลัพธ์ของการบริหารโรงพยาบาลชุมชน. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาบริหารศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
สมจินตนา คุ้มภัย. (2553). การเปรียบเทียบวัฒนธรรมองค์การที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลองค์การ : กรณีศึกษารัฐวิสาหกิจในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
Boal, K. B., & Hooijberg, R. (2000). Strategic leadership research : Moving on. The Leadership Quarterly, 11(4) : 515-549.
Cameron, K. S., & Quinn, R. E. (1999).Diagnosing and changing organizational culture :Based on the competing values framework. Massachusetts : Addison-Wesley.
Denison, D.R., & Spreitzer, G.M. (1991).Organizational culture and organizational development : Acompeting values approach.Research in Organizational Culture Change and Development, 5 : 1-21.
Dückers, M. L., et al. (2009). Consensus on the leadership of hospital CEOs and its impact on the participation of physicians in improvement projects. [On-line]. fromhttp://ac. els-cdn. com/S0168851009000207 [2015, June 22].
Guest, D., et al., (2003). Human resource management and performance. British Journal ofIndustrial Relations, 41(2) : 291–314.
Kim, S., & Lee, H. (2004). Organizational factors affecting knowledge sharing capabilities.New York : Agnation.
Lussier, R. N., & Achua, C. F. (2004). Leadership : Theory, application, skill building. 2nd ed. Cincinnati Ohio : South-Western College.
Schein, E. H. (1992). Organizational culture and leadership. 2nd ed. California : Jossey-Bass.
_______. (1999). The corporate culture survival guide. San Francisco : Jossey-Bass.
Wardhani, V., et al. (2009).Determinant of quality management systems implementation in hospitals. [On-line]. From http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0168851008001565 [2015, June 22].
