Factors Affecting the Implementation of Sufficiency Economy Principles in the Schools under the Supervision of the Phuket Primary Educational Area Office
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of the research were to study the level of implementation of sufficiency economy principles in schools under the supervision of the Phuket Primary Educational Area Office, the level of factors affecting the implementation, and to investigate factors affecting the implementation. The sample of subjects consisted of 292 administrators and teachers. Questionnaires were used to collect the data. The statistics employed to analyses the collected data included frequency, means, S.D., multiple correlation, and multiple regression.
The results of the study revealed that the overall level of implementation of the schools was found to be high. Also, the level of the influence of factors affecting the implementation was found to be high.
Factors affecting the implementation of sufficiency economy principles in the schools were the teachers’ willingness, participation from the parents and community, and the teaching quality of the schools. These factors were found to be highly related to the implementation of the principles at the significance level of 0.01, and could account for 74.50% of implementation variance.
Article Details
The content and information published in the Phuket Rajabhat University Academic Journal represent the opinions and sole responsibility of the authors. The editorial board does not necessarily endorse or share any responsibility for these view.
Articles, data, content, images, etc., published in the Phuket Rajabhat University Academic Journal are the copyright of the Phuket Rajabhat University Academic Journal. Any individual or organization wishing to reproduce or utilize all or part of this material for any purpose must obtain prior written permission from the Phuket Rajabhat University Academic Journal.
References
จันทร์ทิพย์ เจียมพงษ์. (2553). การจัดการศึกษาตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของโรงเรียนรัชมังคลาภิเษก. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา บัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ.
ฉลาด จันทรสมบัติ. (2553). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาท้องถิ่น. วารสารการบริหารและพัฒนา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ปีที่ 2 ฉบับที่ 1 มกราคม - เมษายน พ.ศ.2553.
เต็มดวง จำนง. (2550). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการบริหารโรงเรียนคุณภาพของโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฎเทพสตรี.
บริหารยุทธศาสตร์และบูรณาการการศึกษาที่ 10, สำนัก. (2555). รายงานการติดตามประเมินผลการดำเนินงานขับเคลื่อนปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในสถานศึกษาแบบอย่างการจัดกระบวนการเรียนการสอนและการบริหารจัดการตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง “สถานศึกษาพอ เพียง” ประจำปีงบประมาณ 2555. ภูเก็ต : สำนักบริหารยุทธศาสตร์และบูรณาการการศึกษาที่ 10.
ปรียานุช พิบูลสราวุธ. (2555). วิกฤตเศรษฐกิจ 2550 กับปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพฯ : บริษัทอมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน).
ปิยะพร พูลเพิ่ม. (2551). ปัจจัยที่ส่งเสริมความสำเร็จในการน้อมนำแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงสู่การบริหารสถานศึกษาตามทัศนะของผู้บริหารและครูผู้สอนของโรงเรียนฝายกวางวิทยา(โรงเรียนนำร่อง) อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา. การศึกษาอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงราย.
พิสณุ ฟองศรี. (2550). วิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพฯ : บริษัท พรอพเพอร์ตี้พริ้น จำกัด.
วิโรจน์ เวียงจันทร์. (2549). ปัจจัยที่ทำให้โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาแพร่ประสบผลสำเร็จเป็นโรงเรียนรับรางวัลพระราชทาน. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฎอุตรดิตถ์.
ศึกษาธิการ, กระทรวง. (2550). ผลการดำเนินงานขับเคลื่อนปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงสู่สถานศึกษา ปีงบประมาณ 2550. ศูนย์ประสานงานกลางการดำเนินงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ สำนักกิจการพิเศษ สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
สัญญา จารุจินดา. (2551). แนวทางการบริหารจัดการในการน้อมนำแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงสู่การปฏิบัติในโรงเรียนประถมศึกษา อำเภอขุมยวง จังหวัดแม่ฮ่องสอน. การศึกษาอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงราย.
สาโรจน์ เทียนใส. (2552). การศึกษาการดำเนินงานวิชาการของโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา ที่มีความเป็นเลิศทางด้านวิชาการ ในโครงการประเมินคุณภาพการศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่อการประกันคุณภาพผู้เรียน ของสถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิเทศการศึกษาและพัฒนาหลักสูตร ภาควิชานโยบาย การจัดการและความเป็นผู้นำทางการศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อาคม วัดไธสง. (2547). หน้าที่ผู้นำในการบริหารการศึกษา. ภารกิจการผลิตเอกสารและตำรา มหาวิทยาลัยทักษิณ.
อุมาพร สันตจิตร. (2552). ปัจจัยที่สัมพันธ์กับความสำเร็จในการบริหารสถานศึกษาเอกชน ระดับปฐมวัน ในจังหวัดนครศรีธรรมราช. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฎนครศรีธรรมราช.
Austin, G.E. & Reynolds, D. (1990). Managing for improved school effectiveness: An international survey. New York : School Organization.
Stedman, L.C. (1987). The Effective Schools Formula Still Needs Changing: A Reply to Brookover. Phi Delta Kappan, 69(6), 439 - 442.
Sammons, p., Hillman, J., Mortimore, P.(1995). Key Characteristics of Effective Schools : a Review of School Effectiveness Research.London: OFSTED.
