นวัตกรรมการพัฒนาและยกระดับตำรับอาหารรสชาติดั้งเดิมและร่วมสมัย จากมะดันพืชท้องถิ่นสู่ผลิตภัณฑ์ท่องเที่ยวชุมชน จังหวัดนครนายก

ผู้แต่ง

  • ประเสริฐ โยธิคาร์ อาจารย์ประจำสาขาวิชาการท่องเที่ยว (หลักสูตรสองภาษา) คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
  • ปรียา สมพืช อาจารย์ประจำสาขาวิชานิเทศศาสตร์ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
  • มรกต บุญศิริชัย อาจารย์ประจำสาขาวิชาการท่องเที่ยว (หลักสูตรสองภาษา) คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
  • ณัฐกานต์ รองทอง อาจารย์ประจำสาขาวิชาการท่องเที่ยว (หลักสูตรสองภาษา) คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร

คำสำคัญ:

นวัตกรรมการพัฒนาและยกระดับ, อาหารรสชาติดั้งเดิม, อาหารรสชาติร่วมสมัย, มะดันพืชท้องถิ่น, ผลิตภัณฑ์ท่องเที่ยวชุมชน

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาและวิเคราะห์ตำรับอาหารรสชาติดั้งเดิมและร่วมสมัยจากมะดันพืชท้องถิ่นสู่ผลิตภัณฑ์ท่องเที่ยวชุมชน จังหวัดนครนายก  2) พัฒนาและยกระดับตำรับอาหารรสชาติดั้งเดิมและร่วมสมัยจากมะดันพืชท้องถิ่นสู่ผลิตภัณฑ์ท่องเที่ยวชุมชน จังหวัดนครนายก และ 3) สร้างนวัตกรรมการพัฒนาและยกระดับตำรับอาหารรสชาติดั้งเดิมและร่วมสมัยจากมะดันพืชท้องถิ่นสู่ผลิตภัณฑ์ท่องเที่ยวชุมชน จังหวัดนครนายก เป็นรูปแบบการวิจัยประยุกต์และใช้กระบวนการวิจัยและพัฒนาโดยดำเนินการวิจัยแบบผสมผสาน ได้แก่ วิจัยเชิงคุณภาพโดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์กลุ่มผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชน ผู้นำชุมชน ปราชญ์ชาวบ้าน ประชาชน และตัวแทนจากหน่วยงานภาครัฐ รวมจำนวน 25 คน และวิจัยเชิงปริมาณโดยการแจกแบบสอบถามความพึงพอใจนักท่องเที่ยว จำนวน 100 คน การวิเคราะห์ข้อมูลโดยการใช้สถิติพรรณนาและการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า  1) มะดันมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ท่องเที่ยวชุมชนที่สร้างสรรค์ตำรับดั้งเดิม เช่น น้ำพริกมะดันและน้ำมะดัน สะท้อนภูมิปัญญาและเอกลักษณ์ท้องถิ่น ขณะที่ตำรับร่วมสมัย เช่น ผัดไทยซอสมะดัน และเค้กมะดัน ช่วยเพิ่มความหลากหลายด้านรสชาติและดึงดูดนักท่องเที่ยว  2) การพัฒนาตำรับอาหารรสชาติร่วมสมัย เช่น ข้าวผัดปลาเค็ม น้ำมะดันแดดเดียว และโดนัทมะดัน ได้รับความพึงพอใจสูงสุดจากนักท่องเที่ยว สร้างประสบการณ์ท่องเที่ยวที่มีคุณค่าและมูลค่าทางเศรษฐกิจให้กับชุมชน และ 3) นวัตกรรมการพัฒนาตำรับอาหารดังกล่าวเป็นนวัตกรรมเชิงกระบวนการ ครอบคลุมการสำรวจ การพัฒนา การสร้างสรรค์ การสร้างกระแสทางการตลาด และการแบ่งปันสู่ชุมชน ซึ่งช่วยเสริมสร้างเอกลักษณ์ท้องถิ่น กระตุ้นการท่องเที่ยวชุมชน และสนับสนุนการพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2564). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ (พ.ศ. 2564-2565). สืบค้นจาก https://www.anyflip.com/zzfck/gopk/

เกียรติพงษ์ อุดมธนะธีระ. (2562). วงจรการพัฒนาระบบ. สืบค้นจาก https://dol.dip.go.th/th/category/2019-02-08-08-57-30/2019-03-15-11-06-29

ฉลองศรี พิมลสมพงศ์. (2557). การวางแผนและพัฒนาตลาดการท่องเที่ยว (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ชมพูนุท ภาณุภาส, ปัญจพร ธนาวชิรานันท์ และ กิ่งกนก เสาวภาวงศ์. (2564). ศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงอาหารตามอัตลักษณ์พื้นที่นครแม่สอด จังหวัดตาก. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน, 27(2), 46-61.

ญาดา ชอบทำดี และ นรินทร์ สังข์รักษา. (2562). รูปแบบการท่องเที่ยวเชิงอาหารพื้นถิ่นชายฝั่งทะเลภาคตะวันออก. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี,13(2), 406-416.

ธีระวัฒน์ จันทึก, จิตพนธ์ ชุมเกตุ, ชิษณุพงศ์ ศิริโชตินิศากร, ระชานนท์ ทวีผล และ ธนพัฒน์ อินทวี. (2564). การพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหารพื้นถิ่นสำหรับยกระดับศักยภาพการท่องเที่ยวของชุมชนหมู่บ้านไทยมุสลิม. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 15(1), 454-475.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

ประเสริฐ โยธิคาร์, ปรียา สมพืช, วงศ์วิภา โถสุวรรณจินดา, มรกต บุญศิริชัย และ ณัฐกานต์ รองทอง. (2566). การพัฒนาตำรับอาหารผัดไทยเชิงสร้างสรรค์จากมะดันพืชท้องถิ่นของชุมชนเมืองมะดัน จังหวัดนครนายก. ใน การประชุมวิชาการศิลปศาสตร์ ระดับชาติ ครั้งที่ 4, วันพฤหัสบดีที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ, กรุงเทพฯ.

ปรีชา มุณีศร, สาวิตรี มุณีศรี, ดวงเดือน สงฤทธิ์ และ เจษฎา ร่มเย็น. (2563). การสร้างอัตลักษณ์อาหารพื้นถิ่นและกลไกส่งเสริมการท่องเที่ยวชุมชนอำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช. สืบค้นจาก https://www.repository.rmutsv.ac.th/handle/123456789/2324

ภูริ ชุณห์ขจร, ธีราพัทธ์ ชมชื่นจิตต์สิน และ นิลุบล ประเคนภัทรา. (2563). การสร้างแรงจูงใจในการท่องเที่ยวเชิงอาหารไทยท้องถิ่นเสริมภูมิต้านทานในวิถีชุมชนสุขภาพ หลังการแพร่ระบาดของไวรัส Covid-19. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 11(2), 143-154.

มัลทิกา ศิริพิศ. (2559). รายงานการวิจัยเรื่อง การศึกษาศักยภาพเส้นทางการท่องเที่ยวเพื่อการเรียนรู้เกี่ยวกับอาหารในภูมิภาคตะวันตก (โครงการย่อยที่ 1) (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.

ราณี อิสิชัยกุล. (2557). การจัดการการท่องเที่ยวเฉพาะทาง. นนทบุรี: ฝ่ายตำรา สำนักวิชาการมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

วิทยาลัยดุสิตธานี. (2560). บทที่ 3 การเขียนตำรับอาหารและเครื่องดื่มมาตรฐาน (Standard Recipe). กรุงเทพฯ: วิทยาลัยดุสิตธานี.

ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2550). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพฯ: ธีระฟิล์มและไซแทกซ์.

สำนักงานจังหวัดนครนายก. (2562). แผนพัฒนาจังหวัดนครนายก พ.ศ. 2561-2564. สืบค้นจาก https://www.nakhonnayok.go.th/

องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน) (อพท.). (2559). การท่องเที่ยวเชิงอาหาร. กรุงเทพฯ: บริษัท โคคูน แอนด์ โค จำกัด.

Cohen, D. and Crabtree, B. (2006). Qualitative Research Guidelines Project. Retrieved from http://www.qualres.org/HomeEval-3664.html

Cohen, E., and Avieli, N. (2010). Food tourism: Attraction and impediment. Annals of Tourism Research, 31(4), 755-778.

Hall, C. M. and Sharples, L. (2003). The consumption of experiences or the experience of Consumption. Retrieved from https://www.taylorfrancis.com/books/e/9780080477862/chapters/10.4324/9780080477862-9

Kotler, P. and Keller, K. L. (2012). Marketing Management. (12th ed.). Edinburgh Gate: Pearson Education Limited.

Ritchie, J. R. and Crouch, G. I. (2003). A model of destination competitiveness/sustainability: Brazilian Perspectives. Retrieved from https://www.scielo.br/pdf/rap/v44n5/v44n5a03.pdf

Scarpato, R. (2002). Gastronomy as a tourist product: The perspective of gastronomy studies. In A.-M. Hjalager and G. Richards (Eds.), Tourism and gastronomy. (pp. 51–70). London, UK: Routledge.

Smith, D. (2006). Exploring Innovation. Berkshire: McGraw-Hill Education.

United Nation Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO). (2008). The 2008 Santa Fe UNESCO International Conference on Creative Tourism in Santa Fe. Retrieved from https://www.unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000159811

Yamane, T. (1960). Statistics: An Introductory Analysis. Singapore: Harper International Edition.

ผู้ให้สัมภาษณ์

ผู้ให้ข้อมูล 1. (6 กันยายน 2563). [สัมภาษณ์]

ผู้ให้ข้อมูล 2. (6 กันยายน 2563). [สัมภาษณ์]

ผู้ให้ข้อมูล 3. (1 พฤศจิกายน 2563). [สัมภาษณ์]

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-01-05

รูปแบบการอ้างอิง

โยธิคาร์ ป., สมพืช ป., บุญศิริชัย ม., & รองทอง ณ. (2026). นวัตกรรมการพัฒนาและยกระดับตำรับอาหารรสชาติดั้งเดิมและร่วมสมัย จากมะดันพืชท้องถิ่นสู่ผลิตภัณฑ์ท่องเที่ยวชุมชน จังหวัดนครนายก. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 20(74), 57–68. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/researchjournal-lru/article/view/279778

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย