แนวทางการพัฒนานักศึกษาสาขาวิชาพลศึกษาตามสมรรถนะบัณฑิตครูพลศึกษา ของมหาวิทยาลัยราชภัฏกลุ่มภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความเหมาะสมของสมรรถนะบัณฑิตครูพลศึกษาสำหรับเป็นแนวทางการพัฒนานักศึกษา สาขาพลศึกษา กลุ่มเป้าหมาย เป็นอาจารย์ผู้รับผิดชอบหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาพลศึกษา คณะครุศาสตร์ในมหาวิทยาลัยราชภัฏกลุ่มภาคตะวันออกเฉียงเหนือทั้งหมดรวม 11 แห่ง ที่มีประสบการณ์สอนในหลักสูตรฯ ตั้งแต่ 5 ปีขึ้นไป ซึ่งได้จากการเลือกแบบเจาะจง จำนวน 55 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม ลักษณะเป็นแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ (Rating Scale) สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1) สมรรถนะบัณฑิตครูพลศึกษาสำหรับเป็นแนวทางการพัฒนานักศึกษาสาขาพลศึกษาที่มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด 6 สมรรถนะ ประกอบด้วย (1) ครูพลศึกษามืออาชีพ (2) การออกแบบและบริหารจัดการชั้นเรียนพลศึกษาครบวงจร (3) เทคโนโลยีดิจิทัลในการจัดการเรียนการสอนพลศึกษา (4) บุคลิกภาพความเป็นครูและทัศนคติของครูพลศึกษา (5) การสร้าง/พัฒนา/เลือกใช้สื่อการสอนทางพลศึกษา และ (6) จิตวิญญาณความเป็นครูและจรรยาบรรณวิชาชีพครู 2) แนวทางการพัฒนานักศึกษาสาขาพลศึกษาตามสมรรถนะบัณฑิตครูพลศึกษา ของมหาวิทยาลัยราชภัฏกลุ่มภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณารายข้อ พบว่า แนวทางที่ต้องพัฒนานักศึกษาระดับมากที่สุดคือ (1) จัดการเรียนรู้/ฝึกอบรม/กิจกรรมทั้งด้านความรู้ ทักษะ และประสบการณ์ให้ครอบคลุม ครบถ้วนสอดคล้องกับสมรรถนะบัณฑิตครูพลศึกษาในแต่ละชั้นปี (2) จัดการเรียนรู้/ฝึกอบรม/กิจกรรมให้สอดรับกับการเปลี่ยนแปลงทางด้านพลศึกษา (3) จัดรูปแบบการเรียนรู้/ฝึกอบรม/กิจกรรมที่สอดรับทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 (4) นำเทคโนโลยีและนวัตกรรมมาประยุกต์ใช้ในการจัดการเรียนรู้/ฝึกอบรม/กิจกรรมตามสมรรถนะบัณฑิตครูพลศึกษาในแต่ละชั้นปี (5) พัฒนาหลักสูตรให้ส่งเสริมและพัฒนานักศึกษาตรงตามสมรรถนะบัณฑิตครูพลศึกษา (6) พัฒนาหลักสูตรให้ทันสมัยสอดรับการเปลี่ยนแปลงทางด้านพลศึกษา
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. บทความที่ลงตีพิมพ์ทุกเรื่องได้รับการตรวจทางวิชาการโดยผู้ประเมินอิสระ ผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) สาขาที่เกี่ยวข้อง อย่างน้อย 3 ท่าน ในรูปแบบ Double blind review
2. ข้อคิดเห็นใด ๆ ของบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม นี้เป็นของผู้เขียน คณะผู้จัดทำวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
3. กองบรรณาธิการวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอกแต่ให้อ้างอิงแสดงที่มา
เอกสารอ้างอิง
จินตวีร์ คล้ายสังข์ และคณะ. (2564). แนวทางการผลิตครูระดับอุดมศึกษาแบบพลิกโฉม: จากงานวิจัยสู่ข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย. 13(2), 1-20.
ฉัตรชัย หวังมีจงมี, และองอาจ นัยพัฒน์. (2560). สมรรถนะของครูไทยในศตวรรษที่ 21: ปรับการเรียนเปลี่ยนสมรรถนะ. Journal of HRintelligence. 12(2), 47-63.
ทิวารัตน์ ประเสริฐสังข์. (2559). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ร่วมกันบนเว็บด้วยกระบวนการจัดการความรู้ เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะของนักศึกษาวิชาชีพครู (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ธนกฤต อั้งน้อย. (2563). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะครูใหม่ในศตวรรษที่ 21 ตามแนวคิดโรงเรียนเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ธิดากาญจน์ หินเดช, สังวาร วังแจ่ม, ทัศนีย์ บุญมาภิ, และสุรศักดิ์ สุทธสิริ. (2564). การพัฒนาสมรรถนะครูเพื่อการจัดการเรียนรู้ ในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนในสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(1), 825-836.
สำนักงานที่ประชุมอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏ. (2562). ยุทธศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏ เพื่อการพัฒนาท้องถิ่น ระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2560-2579) ฉบับปรับปรุง 11 ตุลาคม 2561. สำนักงานอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏ.
อนุชิตร แท้สูงเนิน. (2554). สมรรถนะที่พึงประสงค์ของครูกลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพลศึกษา (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อัสรี สะอีดี, สิทธิศักดิ์ บุญหาญ, และจิตรัตดา ธรรมเทศ. (2562). สมรรถนะครูพลศึกษาในศตวรรษที่ 21: Competency of PE Teachers in the 21st Century. Journal of Education Studies, Burapha University, 1(4), 14-24.