นวัตกรรมการป้องกันและแก้ไขพฤติกรรมไม่เหมาะสมของเด็กและเยาวชน 3 ซ. (ซ่าส์ ซิ่ง เซ็กและเสพยา)

ผู้แต่ง

  • วลัยพร รัตนเศรษฐ คณะรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

คำสำคัญ:

นวัตกรรมการเรียนรู้, ปัญหาอาชญา, พฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยนวัตกรรมการเรียนรู้โครงการแก้ไขปัญหาอาชญากรรมและพฤติกรรมไม่เหมาะสม ของเด็กและเยาวชน กรณีซิ่ง ซ่า มั่วเซ็กส์ เสพยา (โครงการ 3 ซ.) ผู้วิจัยได้กำหนดรูปแบบการดำเนินการ ในการป้องกันและแก้ไขปัญหาเด็กและเยาวชน และความสำเร็จในการปฏิบัติหน้าที่ของตำรวจภูธร จังหวัดจันทบุรี พร้อมกันนี้ ผู้วิจัยได้ศึกษาถึงต้นเหตุของพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมต่อเด็กและเยาวชน

การศึกษาวิจัยครั้งนี้ ผู้วิจัยใช้เทคนิคการวิจัยเชิงคุณภาพ การวิจัยเอกสาร การสนทนากลุ่ม การสัมภาษณ์เชิงลึก และเทคนิคการวิจัยเชิงปริมาณในการสำรวจความคิดเห็น

ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบการดำเนินงาน การแก้ไขปัญหาเกิดจากการมีส่วนร่วมระหว่างภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาชน รวมถึงการเปลี่ยนกลยุทธ์ของเจ้าหน้าที่ตำรวจ ทำให้การปฏิบัติหน้าที่ สามารถสร้างความประใจให้กับเด็กและเยาวชนโดยการเข้าร่วมโครงการ 3 ซ.

เมื่อพิจารณาจากความสำเร็จในการดำเนินงาน พบว่าเด็กและเยาวชนเลิกประพฤติตนในรูปแบบ 3 ซ. นอกจากนี้ ภายหลังจากการเข้าร่วมโครงการ กลุ่มเด็กและเยาวชนมีพฤติกรรมที่เคารพพ่อ แม่ สนใจดนตรีมากขึ้น และมีระเบียบวินัยมากขึ้น ส่งผลให้ชุมชนและสังคมในภาพรวมมีความสุขในชีวิต และทรัพย์สินมากยิ่งขึ้น นอกจากนี้ ยังพบว่า สาเหตุที่แท้จริงของพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมเกิดจากปัจจัย ภายในครอบครัวที่แตกแยก พ่อแม่ไม่ได้เป็นแบบอย่างที่ดี รวมถึงการสนับสนุนลูกหลานในลักษณะที่ ไม่ถูกต้อง

สำหรับข้อเสนอแนะโครงการ 3 ซ. ควรมีการดำเนินการอย่างต่อเนื่องและขยายผลไปยัง จังหวัดอื่นๆ โดยภาครัฐควรให้การสนับสนุนด้านงบประมาณในการแก้ไขปัญหาเด็กและเยาวชนอย่างยั่งยืน และภาคสังคมต้องเข้าใจเด็กและเยาวชนและมีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหาเด็กและเยาวชนที่มีพฤติกรรมที่ ไม่เหมาะสมด้วย

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

Carroll, J. (2006). One in Four Parents Worry That Their Children Watch Too Much TV. “GALLUP NEWS SERVICE. ”Retrieved April 29, 2010, from http://www.gallup.com/poll/2558/one-four-parents-worry-their-children-watch-too-much.aspx.

Carroll, J. (2008). Abstinence Plus Programs Can Reduce Risky Sexual Behaviors In Youth. “medicalnewstoday. ”Retrieved April28, 2010, from http://www.medicalnewstoday.com/articles/97107.php.

Carroll, J. (2010). “America’s Children: Data on Child Well-Being.”Centers for Disease Control and Prevention. Retrieved May 5, 2010, from http://www.cdc.gov/Features/dsChildHealthData.

Chanthaburi Provincial Police. (2010). Offender Statistics of Chanthaburi Provincial Police. Chanthaburi: Chanthaburi Provincial Police.

Chanthaburi Provincial Statistical Office. (2010). Provincial Statistic Report of Chanthaburi. Chanthaburi : Chanthaburi Provincial Statistical Office.

Chanthaburi Provincial Statistical Office. (2010). Criminal statistics. Retrieved April 29, 2010, from http://service.nso.go.th/nso/web/statseries/statseries13.html.

Chanthaburi Provincial Governors Office. (2010). Provincial Development Plans of Chanthaburi. Chanthaburi: Chanthaburi Provincial Governors Office.

Goldstein, P.A, Harootunian, B. and Conoley, C.J. (1994). Student aggression:prevention, management, and replacement training. New York: Guilford Press.

Huff, E. (2010). Watching television causes aggressive behavior in young children. “naturalnews.”. Retrieved May 5, 2010, from http://www.naturalnews.com/028096_televisionaggressive_behavior.html.

Jones, F. 2009. Parents living in a common-law has harmful effects on kids. “Lifesitenews.” Retrieved May 5, 2010, May 10, 2010, from http://www.lifesitenews.com/news/archive/ldn/2009/mar/09031306.

Pranijal, H.M, & Robert, A.J. (in press). Social endocrinology: Hormones and social motivation. To appear in The Handbook of Social Motivation, edited by David Dunning. New York: Psychology Press.

Ruschmann, P. (2010). Regulating Violence in Entertainment. New York: Chelsea.

Staub, E. (2003). The psychology of good and evil: why children, adults, and groups helpand harm others. United Kingdom: Cambridge University Press.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-06-29

รูปแบบการอ้างอิง

รัตนเศรษฐ ว. (2020). นวัตกรรมการป้องกันและแก้ไขพฤติกรรมไม่เหมาะสมของเด็กและเยาวชน 3 ซ. (ซ่าส์ ซิ่ง เซ็กและเสพยา). วารสารสุทธิปริทัศน์, 31(98), 150–163. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/DPUSuthiparithatJournal/article/view/244017

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย