คำศัพท์พื้นฐาน 1,000 คำ ที่ใช้ในการเรียนการสอนวิชาภาษาไทยพื้นฐานสำหรับนักศึกษาชาวจีนของมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ที่เรียนภาษาไทยเป็นภาษาที่สอง

ผู้แต่ง

  • เกียรติชัย เดชพิทักษ์ศิริกุล ภาควิชาภาษาไทย คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

คำสำคัญ:

รายการคำศัพท์, พจนานุกรม, การสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อรวบรวมคำศัพท์ที่ปรากฏใช้จริงในการเรียนการสอนวิชาภาษาไทย พื้นฐานของนักศึกษาชาวจีนของมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ แล้วสังเคราะห์อย่างเป็นระบบให้เป็น รายการคำศัพท์พื้นฐาน 1,000 คำ สำหรับนักศึกษาชาวจีนของมหาวิทยาลัยการศึกษาในครั้งนี้จะเป็นแนวทางในการพัฒนาการเรียนการสอนวิชาภาษาไทยพื้นฐานสำหรับนักศึกษาชาวจีน และเป็นข้อมูลสำหรับพัฒนาเป็นสื่อการเรียนการสอนต่างๆ เช่น พจนานุกรม อภิธานศัพท์ ข้อสอบวัดสมรรถนะ ภาษาไทย ตลอดจนการทำงานวิจัยในชั้นเรียนต่อไป

ผลการวิจัยพบว่าคำศัพท์ที่ควรอยู่ในรายการคำศัพท์พื้นฐานที่ใช้ในการเรียนการสอนวิชาภาษาไทยสำหรับนักศึกษาชาวต่างชาติมีทั้งสิ้น 1,033 คำ คำศัพท์ทั้งหมดนี้สามารถจำแนกได้เป็น 5 กลุ่มตามค่าความถี่ในการปรากฏของคำ คือ กลุ่มคำศัพท์ที่ปรากฏมากที่สุดมีจำนวนคำทั้งสิ้น 9 คำ กลุ่มคำศัพท์ที่ปรากฏมาก มีจำนวนทั้งสิ้น 33 คำ กลุ่มคำศัพท์ที่ปรากฏปานกลาง มีจำนวนทั้งสิ้น 35 คำ กลุ่มคำศัพท์ที่ปรากฏน้อย มีจำนวนทั้งสิ้น 112 คำส่วนกลุ่มคำศัพท์ที่ปรากฏน้อยที่สุดมีจำนวนทั้งสิ้น 844 คำ

เมื่อนำไปวิเคราะห์ตามชนิดของคำพบว่าคำนามเป็นคำที่ปรากฏมากที่สุด จำนวน 499 คำ คิดเป็นร้อยละ 48.3 ของจำนวนคำทั้งหมด รองลงมาคือคำกริยาปรากฏทั้งสิ้น 348 คำ คิดเป็นร้อยละ 33.69 ส่วนคำที่ปรากฏน้อยที่สุดคือ คำเชื่อมอนุพากย์ มีทั้งสิ้น 3 คำ คิดเป็นร้อยละ 0.29 นอกจากนี้เมื่อนำไปวิเคราะห์ตามบริบทการใช้ภาษาพบว่าคำที่ปรากฏมากที่สุดคือ คำที่ใช้ในการเรียนการสอน มีจำนวน 361 คำ คิดเป็นร้อยละ 34.95 รองลงมาคือคำที่อยู่เฉพาะในบทเรียน มีจำนวน 354 คำ คิดเป็นร้อยละ 34.27 และคำที่ปรากฏทั้งในบทเรียนและการเรียนการสอน มีจำนวน 318 คำ คิดเป็นร้อยละ 30.78

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

น้ำทิพย์ ภิงคารวัฒน์. (2551). การเปลี่ยนแปลงของภาษาอังกฤษผ่านกาลเวลา(พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ภาควิชาภาษาอังกฤษ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ประพิณ มโนมัยวิบูลย์.(2545). ไวยากรณ์จีนกลาง (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วิจินตน์ ภาณุพงศ์. (2552) บรรทัดฐานภาษาไทย เล่ม 3: ชนิดของคำวลี ประโยคและสัมพันธสาร. กรุงเทพฯ:สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา สถาบันภาษาไทยกรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ.

อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2553). ชนิดของคำในภาษาไทย: การวิเคราะห์ทางวากยสัมพันธ์. กรุงเทพฯ: โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Kirkness, A. (2011). Lexicography. In Long H. M. and Doughty J. C. Eds, The handbook of language teaching (pp.54-80). West Susses, UK: Wiley - Blackwell.

Long, M. H. (2011). Methodological principles for language teaching. In Long H. M. and Doughty J. C. Eds, The handbook of language teaching (pp. 54-80). West Susses, UK: Wiley - Blackwell.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-07-08

รูปแบบการอ้างอิง

เดชพิทักษ์ศิริกุล เ. (2020). คำศัพท์พื้นฐาน 1,000 คำ ที่ใช้ในการเรียนการสอนวิชาภาษาไทยพื้นฐานสำหรับนักศึกษาชาวจีนของมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ที่เรียนภาษาไทยเป็นภาษาที่สอง. วารสารสุทธิปริทัศน์, 29(92), 273–293. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/DPUSuthiparithatJournal/article/view/244528

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย