TOURISM STRATEGY FOR VALUE ADDED INCREMENTS FOR HOTEL AND RESTAURANT SERVICES IN SUPHANBURI

Authors

  • Supachai Janesaksrisakul College of Innovation Management, University of Technology Rattanakosin Rajamangala

Keywords:

Tourism Strategy, Value Added Increments for Hotel and Restaurant Services

Abstract

The objectives of this study were: 1) to study value added increments for hotel and restaurant services in Suphanburi province, 2) to study the effectiveness of the tourism strategy, 3) to study the relationship between the effectiveness of the tourism strategy and the value added increments for hotel and restaurant services in Suphanburi province, and 4) to propose a model of a tourism strategy which is conducive to value added increments for hotel and restaurant services in Suphanburi province. The population used in the study were 214 hotels and restaurant operators in Suphanburi province. The samples were 97 hotel operators and 117 restaurant operators. The results of the study found that:

1. The level of effectiveness of the tourism strategy had a high average of 3.71, followed by an average of conservative tourism center strategy with 3.67, a natural resource and environment recovery strategy with 3.71, an average eradication of community poverty strategy with 3.74, a internal and external market incentive strategy with 3.70, a tourism operator development strategy with 3.74, respectively.

2. The level of value added increments for hotel and restaurant services in Suphanburi province had a moderate average of 3.39, followed by an average income of business operations with 3.47, an average expenditure with 3.29, and an average price fo services of 3.40.

3. The hypothesis test of the relationship between Tourism strategy and value added increments for hotel and restaurant services in Suphanburi province revealed that: the relationship between tourism strategy comprising of eco-tourism center strategy, natural resource and environment recovery strategy, eradication of community poverty strategy and tourism operator development strategy and value added increments for hotel and restaurant services in terms of business operation income and expenditure had a positive moderate level with a canonical correlation at 0.523.

4. The result of the path analysis was as follows: Tourism strategy in terms of conservative tourism center strategy had no direct influence on income increases and the expenditure of the business operations, but it had an indirect influence through qualified and standard tourist attraction management on income increases and expenditure. The strategy for natural resource and environment recovery had no direct influence on income increases and the expenditure of the business operations, but it had an indirect influence on expenditure through sustainable natural resources and environment recovery and tourism potential increases in the present and the future. The strategy in community poverty eradication through tourism had no สุทธิปริทัศน์ ปีที่ 29 ฉบับที่ 90 เมษายน - มิถุนายน 2558 163 direct influence on the income and expenditure of business operations, but it had an indirect influence on people’s income from tourism. The strategy for tourism operator development had no direct influence on the income of business operations, but it had an indirect influence through sustainable human resources in tourism and expenditure increases.

References

กรมการท่องเที่ยว กระทรวงการท่องเที่ยว. (2555). ยุทธศาสตร์กรมการท่องเที่ยวกระทรวงการท่องเที่ยว พ.ศ.2555-2559.

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2554). นโยบายของคณะกรรมการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย พ.ศ.2550–2554. กรุงเทพฯ : การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.

ข้อมูลจังหวัดสุพรรณบุรี. (2555). สืบค้น14 พฤศจิกายน 2555, จาก http://www.suphan.biz/hotelsuphan.htm

ข้อมูลพื้นฐานภาคตะวันตกและจังหวัดกาญจนบุรี. (2554). ข้อมูลทั่วไปของจังหวัดกาญจนบุรีและจังหวัดสุพรรณบุรี. สืบค้น 14 พฤศจิกายน 2555, จาก http://www.scribd.com/doc/76654330/.

ข้อมูลด้านการท่องเที่ยวและสถานที่สำคัญของจังหวัดสุพรรณบุรี. (2555). สืบค้น 14 พฤศจิกายน 2555, จาก http://www.apecthai.org/apec/th/th_provinces3.php?re=CE&id=108.

เทิดชาย ช่วยบำรุง. (2552). เกาะช้าง การท่องเที่ยวทางทะเลบนฐานความรู้. กรุงเทพฯ : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

วิมลมาศ ปฐมวณิชกุล. (2548). การประชาสัมพันธ์ทางการตลาด. มหาสารคาม : คณะวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม.

สมาคมไทยธุรกิจการท่องเที่ยว. (2555). คณะกรรมการบริหาร. กรุงเทพฯ : สมาคมไทยธุรกิจการท่องเที่ยว.

สำนักงานคลังจังหวัดสุพรรณบุรี. (2554). ผลิตภัณฑ์มวลรวมจังหวัดสุพรรณบุรี ณ ราคาประจำปี พ.ศ.2546-2553. กรุงเทพฯ : สำนักงานคลังจังหวัดสุพรรณบุรี.

อนุรัตน์ อินทร. (2551). ยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวจังหวัดเชียงรายเป็นศูนย์กลางเชื่อมโยงในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขงตอนบน. ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขายุทธศาสตร์การพัฒนาภูมิภาค. เชียงราย : มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงราย.

Bangkok Post. (2001). April 25, 2001,p 2.

Newstrom, J. W. & Davis, K. (2002). Managing Behavior in Organizations. New York: HarperCollins.

Sallis, E. & Jones, G. (2002). Knowledge Management in Education. London : London Kogan page.

Wilson, B. (2002). Innovation Curriculum. In The Second International Forum on Education reform : Key Factors in Effective Implementation. pp. 1-9 Bangkok:Photocopied.

Downloads

Published

2020-07-09

How to Cite

Janesaksrisakul, S. (2020). TOURISM STRATEGY FOR VALUE ADDED INCREMENTS FOR HOTEL AND RESTAURANT SERVICES IN SUPHANBURI. Suthiparithat Journal, 29(90), 159–182. retrieved from https://so05.tci-thaijo.org/index.php/DPUSuthiparithatJournal/article/view/244575

Issue

Section

Research Articles