SUSTAINABILITY OF RUBBER FARMER IN THAILAND

  • Pattarapong Wongsuwat Graduate School, University of the Thai Chamber of Commerce
  • Wanchai Rattanawong Faculty of Engineering, University of the Thai Chamber of Commerce
  • Watcharavee Chandraprakaikul Faculty of Engineering, University of the Thai Chamber of Commerce
Keywords: Sustainability, Rubber Farmer, Sustainability Factor, Sustainability Assessme

Abstract

Thailand is the number one of natural rubber producer and exporter in the world. However, most of rubber farmers are unable to maintain the suitability of rubber farming. Various literatures related to sustainable development and sustainability assessment in both Thailand and abroad are mentioned that there are 4 aspects and 18 indicators using for assessing the sustainability of rubber farmers. However, analyzing the data of 399 sampled rubber farmers with the mentioned sustainability factors, it was found that Thai rubber farmers have not passed the criteria of 8 indicators for sustainability factors, including economic factors consisting of income from rubber plantations and output price, social factors consisting of farmer education and training, environmental factors including biodiversity in rubber plantation areas and not creating any pollution, and other factors include access to government agencies and government policy support including being a member of a group of farmers. Therefore, government agencies as well as various sectors related to natural rubber might need to accelerate and promote 1) additional occupations for rubber farmers, 2) enhancing and stabilizing rubber prices, 3) providing education and training for rubber farmers, 4) effective rubber plantation management, 5) organizing rubber groups to strengthen rubber farmers, 6) to support and assist rubber farmers to be able to receive assistance from government policies and government agencies as well as introducing BCG Economy Model and new way of life for rubber farmers.

Downloads

Download data is not yet available.

References

การยางแห่งประเทศไทย. ฝ่ายพัฒนาเกษตรกรและสถาบันเกษตรกร. (2563). คุณภาพชีวิตของเกษตรกรชาวสวนยาง. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.

การยางแห่งประเทศไทย. ฝ่ายวิจัยและพัฒนาเศรษฐกิจยาง. (2563). สถานการณ์ยางพารา 2563. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.

คณะกรรมการพัฒนาคุณภาพข้อมูลด้านการเกษตร. (2563). สถานการณ์การผลิตยางพารา. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.

จักรี สุจริตธรรม, เชิดเกียรติ กุลบุตร และสุวารีย์ ศรีปูณะ (2561). การสร้างความมั่นคงทางสังคมด้วยกระบวนการกลุ่มในการพัฒนาเกษตรกรชาวสวนยางพาราแบบครบวงจรในจังหวัดเลย. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 18(2), 12-22.

จุมพฏ สุขเกื้อ, และพัชรินทร์ ศรีวารินทร์. (2558). ปัจจัยทางการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจใช้บริการตลาดกลางยางพาราของเกษตรกรในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยยาง.

ญาณิศา สมสกุล. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความยั่งยืนของโซ่อุปทานอุตสาหกรรมยางพารา กรณีศึกษา: อุตสาหกรรม ยางพาราในเขตอำเภอดอยหลวงจังหวัดเชียงราย (การศึกษาค้นคว้าอิสระ). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

ทวนทัศน์ นิลดำ, รังสฤษดิ์ กาวีต๊ะ, และนุชนาถ มั่งคั่ง. (2561). ความยั่งยืนของอาชีพเกษตรกร ในพื้นที่อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 12(3), 517-561.

นิธิตา สิริพงศ์ทักษิณ. (2562). ผลกระทบจากนโยบายยางพาราของรัฐบาลต่อการปลูกยางพาราในไทย. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 11(2).

เนตรวดี เพชรประดับ. (2561). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับรายได้ของเกษตรกรชาวสวนยางพาราในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนใต้. มนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 11(2), 3596-3617.

พลากร สัตย์ซื่อ, และปุรวิชญ์ พิทยาภินันท์. (2561). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเปลี่ยนแปลงคุณภาพชีวิตของเกษตรกรชาวสวนยางจากปัญหาราคายางพาราตกต่ำในอำเภอศรีนครินทร์ จังหวัดพัทลุง. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 37(3).

มนต์ชัย พินิจจิตรสมุทร, อภิญญา วนเศรษฐ์, วิศิษฎ์ ลิ้มสมบุญชัย และสุวรรณา สายรวมญาติ. (2555). การศึกษานโยบายและมาตรการรักษาเสถียรภาพราคายางพาราของ ประเทศไทย ด้วยกองทุนรักษาเสถียรภาพราคาและแนวทางที่เหมาะสมในการจัดตั้ง. กรุงเทพฯ: สำนักงานสนับสนุนการวิจัย.

รักพงษ์ รติคุณูปกร. (2562). บทบาทของการยางแห่งประเทศไทยในการพัฒนายางพาราทั้งระบบ. JHUSO, 10, 259-269.

วริพัสย์ เจียมปัญญารัช. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความยั่งยืนของเกษตรกรอินทรีย์ของไทย: บทเรียนจากเกษตรกรรายย่อย. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 20, 199-215.

สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร. (2563). รายงานดัชนีความผาสุกของเกษตรกร ปี2562 . บันทึกข้อความที่ กษ 0206.01/ว8509. 5 ตุลาคม 2563.

Amiril, A., Nawawi, A. H., Takim, R., & Latif, S. N. F. A. (2018). Sustainability factors and performance. Asian Journal of Quality of Life (AjQoL), 3(9), 151-160.

Arodudu, O., Helming, K., Wiggering, H., & Voinov, A. (2017). Towards a more holistic sustainability assessment framework for agro-bioenergy systems : A review. Environ. Impact Assess.Rev. 62, 61–75.

Azapagic, A., Stamford, L., Youds, L., & Barteczko-Hibbert, C. (2016). Towards sustainable production and consumption: A novel decision-support framework integrating economic, environmental and social sustainability (DESIRES). Computers & Chemical Engineering. 91, 93-103.

Brundtland, G. (1987). Report of the World commission on environment and development: Our common future. United Nations General Assembly document A/42/427.

Ceptureanu, S. I., Ceptureanu, G. E., Luchian, C. E., & Luchian L. (2018). Community based programs sustainability. A multidimensional analysis of sustainability factors. Sustainability, 10(3), 870. doi:10.3390/su10030870

Chanchaichujit, J., Saavedra-Rosas, J., Quaddus, M., & West, M. (2016). The use of an optimisation model to design a green supply chain: A case study of the Thai rubber industry. Int. J. Logist. Manag. 27(2), 595-618.

Chen, L., Zhao, X., Tang, O., Price, L., Zhang, S., & Zhu, W. (2017). Supply chain collaboration for sustainability: A literature review and future research agenda. International Journal of Production Economics, 194, 73-87.

Cronbach, Lee J. (1970). Essentials of psychological testing. New York: Harper and Row Publishers.

Elkington, J. (1997). Cannibals with forks – Triple bottom line of 21st century business. Stoney Creek, CT: New Society Publishers.

Galal, N. M., & Moneim, A. F. (2016). Developing sustainable supply chains in developing countries.. Procedia CIRP 48, 419 – 424.

Kumar, D., & Rahman, Z. (2015). Sustainability adoption through buyer supplier relationship across supply chain: A literature review and conceptual framework. International Strategic Management Review, 3(1), 110-127.

Little, J. C., Hester, E. T., & Carey, C. C. (2016). Assessing and enhancing environmental sustainability: A conceptual review. Environmental Science & Technology, 50(13), 6830–6845.

Massaroni, E., Cozzolino, A., & Wankowicz, E. (2015). Sustainability in supply chain management-a literature review. Sinergie. 33(98), 331-355.

Prommee, P., Kuwornu, J. K. M., Jourdain, D., & Shivakoti, G. P. (2017). Factors influencing rubber marketing by smallholder farmers in Thailand. Development in Practice, 27(6), 865-879.

Razak, S. B. A., Aziz, A. A., Ali, N. A., Ali, M. F., & Visser, F. (2016). The sustainable integration of meliponiculture as an additional income stream for rubber smallholders in Malaysia. In Conference: CRI & IRRDB international rubber conference 2016, Siem Reap, Cambodia, 143–156.

Rosca, E., Arnold, M., & Bendul, J. (2017). Business models for sustainable innovation: An empirical analysis of frugal products and services. Journal of Cleaner Production, 162, 133-145

Rovinelli, R. J, & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49-60.

Sala, S., Farioli, F., & Zamagni. (2013). A life cycle sustainability assessment in the context of sustainability science progress (part 2). Int. J. Life Cycle Assess, 18, 1686–1697.

Tran, T. L. (2020). Economic efficiency of rubber production and affecting factors: Case of smallholder rubber production in Quang Binh Province, Vietnam. African Journal of Agriculteral Research, 16(11), 1622-1630.

Vural, C. A. (2015). Sustainable demand chain management: An alternative perspective for sustainability in the supply chain. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 207, 262-273.

Yamane, T. (1967). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). New York: Harper and Row.

Published
2021-09-29
How to Cite
Wongsuwat, P., Rattanawong, W., & Chandraprakaikul, W. (2021). SUSTAINABILITY OF RUBBER FARMER IN THAILAND. uthiparithat ournal, 35(3), 174-193. etrieved from https://so05.tci-thaijo.org/index.php/DPUSuthiparithatJournal/article/view/251186
Section
Research Articles