LESSON LEARNED FOR THE STRATEGY DEVELOPMENT OF ENHANCING OF THE GOLD COLOR LONGAN FLESH PROCESSING COMMUNITY ENTERPRISE MANAGEMENT IN BAN THI SUB-DISTRICT, BAN THI, LAMPHUN PROVINCE

  • Aritat Aksorntap International Business Management, International College, Payap University
  • Isaree Baedcharoen Hospitality Industry Management, International College, Payap University
  • Chanvit Jatuprayoon Hospitality Industry Management, International College, Payap University
  • Wutthipong Chuatrakul International Business Management, International College, Payap University
Keywords: Lesson Learned, Strategy, Management, Gold Color Longan Flesh Processing Community Enterprise

Abstract

This research aimed to gain the lesson learned with community participation and to develop appropriate strategies to enhance the gold color longan flesh processing community enterprise in Ban Thi Sub-District, Ban Thi, Lamphun Province. The qualitative method with participative technique was used in this research. The data was collected from in-depth interview and focus group discussion with 15 key informants by purposive sampling included chairman, members and participants of the gold color longan flesh processing community enterprise in Ban Thi. The data were analyzed using SWOT Analysis and TOWS Matrix. The results showed that appropriate management strategies: 1) Maxi-Maxi strategy, to create the product identity and product standards for global online market. 2) Mini-Mini strategy, to create the network and community strength. 3) Mini-Maxi strategy, to encourage the support for effective management of community enterprises and the development of group members. 4) Maxi-Mini strategy, to create the relationships with communities and local government agencies. These management strategies are guidelines for efficient and effective management of the enhancing of the gold color longan flesh processing community enterprise in Ban Thi Sub-District, Ban Thi, Lamphun Province.

Downloads

Download data is not yet available.

References

กนกวรา พวงประยงค์, และวิภาภรณ์ เครือจันทร์. (2563). กลยุทธ์การบริหารจัดการองค์กรวิสาหกิจชุมชนกลุ่มอนุรักษ์ป่าชายเลน บ้านแหลมโฮมสเตย์ อำเภอท่าศาลา จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารวิชาการ มทร.สุวรรณภมิ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 5(1), 56-71.

กรมส่งเสริมการเกษตร. (2559). รายงานข้อมูลภาวะการผลิตพืชรายเดือน ระดับตําบล. สืบค้น 1 กันยายน 2564, จาก http://www.agriinfo.doae.go.th/longan.pdf.

ฌัชฌานันท์ นิติวัฒนะ. (2558). แนวทางการส่งเสริมกลยุทธ์ทางการตลาดภายใต้ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของกลุ่มวิสาหกิจชุมชน อำเภอซำสูง จังหวัดขอนแก่น. วารสารสุทธิปริทัศน์, 29(91), 220-238.

บัญชา อินทะกูล. (2560). กลยุทธ์การพัฒนาเพื่อเพิ่มศักยภาพ และขีดความสามารถด้านการบริหารจัดการ วิสาหกิจชุมชนจังหวัดเชียงใหม่อย่างยั่งยืน. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.

ปิยะดา พิศาลบุตร. (2561). กลยุทธ์การบริหารจัดการวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดปราจีนบุรี. วารสารอิเล็กทรอนิกส์การเรียนรู้ทางไกลเชิงนวัตกรรม, 8(1). 105-120.

รัชนิกร กุสลานนท์, ชฎาพัศฐ์ สุขกาย, และอนันต์ แก้วตาติ๊บ. (2564). การออกแบบและพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าทอพื้นถิ่นเพื่อยกระดับอัตลักษณ์และเพิ่มมูลค่าสินค้าทางวัฒนธรรม ชุมชนเชียงแสน จังหวัดเชียงราย. วารสารวิจัยเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่. 13(1), 16-30.

วนิดา สุวรรณนิพนธ์. (2564). ความสามารถในการแข่งขันบนฐานเศรษฐกิจดิจิทัลของวิสาหกิจชุมชน กลุ่มสินค้าท้องถิ่นในกรุงเทพมหานคร. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา, 13(1), 1-21.

วรางคณา จันทร์คง. (2557). การถอดบทเรียน ตอนที่ 1. จุลสารสาขาวิทยาศาสตร์สุขภาพออนไลน์. สืบค้น 23 กรกฎาคม 2564, จาก http://www.stou.ac.th/Schools/Shs/booklet/ book571/rsearch571.pdf.

ส. ศิริชัย นาคอุดม, ธนกฤต ยอดอุดม, และเพียงพิศ ศรีประเสริฐ. (2563). ทุนทางสังคม: ความได้เปรียบเชิงการแข่งขันของวิสาหกิจชุมชน. วารสารนักบริหาร, 40(1), 115-124.

สุธัญญา ทองรักษ์, สิริรัตน์ เกียรติปฐมชัย, และธีระพงศ์ จันทรนิยม. (2561). การพัฒนาเกษตรกรรายย่อยแบบมีส่วนร่วมในการผลิตปาล์มน้ำมัน อย่างยั่งยืน: กรณีศึกษาสมาชิกกลุ่มวิสาหกิจชุมชนเทพพิทักษ์ปาล์ม จังหวัดตรัง. วารสารวิจัยเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่, 10(3), 185-199.

อดิพล เอื้อจรัสพันธุ์, และณัฐนิชา กรกิ่งมาลา. (2561). วารสารนิเทศศาสตร์ธุรกิจบัณฑิตย์, 12(2), 221-227.

อินทุราภรณ์ มงคลขจรกิตติ, และอรรถ อภินนท์ธีระศักดา. (2562). การพัฒนาศักยภาพและกระบวนการผลิต ของเครือข่ายวิสาหกิจชุมชนเกษตรอินทรีย์วิถีชัยภูมิ. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 6(2), 169-181.

Denzin, N. K. (1989). The research act (3rd ed.). New York: McGraw-Hill.

Namugenyi, C., Nimmagadda, S. L., & Reiners, T. (2019). Design of a SWOT analysis model and its evaluation in diverse digital business ecosystem contexts. Procedia Computer Science, 159(19), 1145–1154. https://doi.org/10.1016/j.procs.2019.09.283

Oreski, D. (2012). Strategy development by using SWO: AHP. TEM Journal, 1(4), 283-291.

Stoner, J. A. F., & Freeman, E. R. (1989). Management (4thed.). Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice-Hall.

Weihrich, H. (1982). The TOWS matrix: A tool for situational analysis. Long Range Planning, 15(2), 54-66.

Wickramasinghe, V., & Takano, S. (2009). Application of Combined SWOT and Analytic Hierarchy Process (AHP) for tourism revival strategic marketing planning: A case of Sri Lanka Tourism. Journal of the Eastern Asia Society for Transportation Studies, 8(1), 1-16.

Published
2021-09-28
How to Cite
Aksorntap, A., Baedcharoen, I., Jatuprayoon, C., & Chuatrakul, W. (2021). LESSON LEARNED FOR THE STRATEGY DEVELOPMENT OF ENHANCING OF THE GOLD COLOR LONGAN FLESH PROCESSING COMMUNITY ENTERPRISE MANAGEMENT IN BAN THI SUB-DISTRICT, BAN THI, LAMPHUN PROVINCE. uthiparithat ournal, 35(3), 44-61. etrieved from https://so05.tci-thaijo.org/index.php/DPUSuthiparithatJournal/article/view/253496
Section
Research Articles