Cultural Violence: Reflections on the oppression of Social Learning

Authors

  • Kanokporn Klindokkaew College Of Innovation, Thammasat University
  • Adipon Euajarusphan College of Innovation, Thammasat University

Keywords:

Cultural Violence, Oppression, Production, Social Learning

Abstract

This article aims to study the patterns of cultural violence as an effect of structural violence occurring within Thai society and have been passed down since the past. The study uses a method to synthesize and analyze patterns of cultural violence that emerged through research and related articles to illustrate patterns of cultural violence, including to present the pressure on a group of people or individuals who are exploited in cultural violence society. The study also analyzes the transmission of violent behavior through the use of concepts and social learning theory which is a process of passing on cultural violence to these days. It illustrates how violent behavior is transmitted and how cultural violence is still being reproduced in society.

Downloads

Download data is not yet available.

References

กฤษฎา บุญชัย. (2553). ความรุนแรงซ่อน/หาสังคมไทย. กรุงเทพฯ: มติชน.

ชัยวัฒน์ สถาอานันท์. (2533). ท้าทายทางเลือก: ความรุนแรงและการไม่ใช้ความรุนแรง. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโกมลคีมทอง.

ชัยวัฒน์ สถาอานันท์. (2539). สันติทฤษฎี วิถีวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโกมลคีมทอง.

ชัยวัฒน์ สถาอานันท์. (2553). ความรุนแรงซ่อน/หาสังคมไทย. กรุงเทพฯ: มติชน.

ดนยา สุเวทเวทิน. (2562, 24 เมษายน). เปิด ‘กฎหมายครอบครัว’ ฉบับใหม่ มิติใหม่ใส่ใจครอบครัว-เหยื่อความรุนแรง. มติชน. สืบค้น 20 พฤศจิกายน 2564, จาก https://www.matichon.co.th/local/news_1463728

นัฐวุฒิ สิงห์กุล. (2556). ความรู้และอำนาจ : ภาพสะท้อนความรุนแรงเชิงโครงสร้างและวัฒนธรรมในระบบสุขภาพไทย ศึกษาผ่านกรณี ผู้ติดเชื้อ แรงงานข้ามชาติและชาวนาอีสานในสังคมไทย. สืบค้น 9 ตุลาคม 2564, จาก http://nattawutsingh.blogspot.com/2013/03/blog-post.html

นิธิ เอียวศรีวงศ์. (2549). วัฒนธรรม คนอย่าง ทักษิณ: รวมบทความสะท้อนความคิดเกาะติดเนื้อร้ายแห่ง วัฒนธรรมที่กำลังลุกลาม. กรุงเทพฯ: มติชน.

เพ็ญจันทร์ ประดับมุข เชอร์เรอร์, โมเช่ เชอร์เรอร์, มัลลิกา มัติโก, เสาวคนธ์ พีระพันธ์, ปนัดดา ชำนาญสุข, กฤตยา แสวงเจริญ,...รยากร งามดี. (2551). มิติทางสังคมวัฒนธรรมที่ส่งผลต่อความรุนแรงในเด็กและเยาวชน. กรุงเทพฯ: คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.

ภูเก็ต คังคายะ. (2559). วิถีนักบิด เวทีชีวิตแห่งความรุนแรง (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: คณะโบราณคดี ภาควิชามานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยศิลปากร.

มนัท สูงประสิทธิ์. (2560). อิทธิพลครอบครัว ที่ส่งผลต่อตัวเด็กโดยตรง. กรุงเทพฯ: คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล.

มหาวิทยาลัยมหิดล. สถาบันวิจัยประชากรและสังคม. (2554). รายงานสุขภาพคนไทย พ.ศ.2554. กรุงเทพฯ: อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.

มหิดลวิทยานุสรณ์. (ม.ป.ป.). มนุษย์และสังคม โครงสร้างทางสังคม สถาบันทางสังคม. สืบค้น 25 กุมภาพันธ์ 2565, จาก https://social.mwit.ac.th/files/60_1_doc_s30103_2.pdf

ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพฯ: นามมีบุ๊คส์.

วราภรณ์ มนต์ไตรเวศย์. (2556). แรงงานต่างด้าวในภาคประมงกับความรุนแรงเชิงวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สถาบันเพื่อการยุติธรรมแห่งประเทศไทย. (2563). ภูมิหลังการตกเป็นเหยื่อความรุนแรงของประชากรกลุ่มตัวอย่างอายุ 18-29 ปี (รายงานผลการวิจัย). กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.

สนธยา พลศรี. (2545). ทฤษฎีและหลักการพัฒนาชุมชน. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

เยาวชนหญิงถูกไล่ออกจากบ้าน เหตุร่วมม็อบ น้ำตาคลอ วอนสถาบันครอบครัวโอบกอดเด็กคิดต่าง. (2563, 27 พฤศจิกายน). มติชน. สืบค้น 20 พฤศจิกายน 2564, จาก https://www.matichon.co.th/politics/news_2461905

สิริภิญญ์ อินทรประเสริฐ. (2556). อิทธิพลของสื่อที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมความรุนแรงของเด็กและเยาวชนในกรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.

สุขุมา อรุณจิต. (2561). ความรุนแรงทางเพศ: บทสะท้อนความไม่เสมอภาคระหว่างเพศ. ใน รายงานสืบเนื่องการสัมมนาวิชาการเนื่องในโอกาสการสถาปนาคณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มธ. ปีที่ 65.

สุดสงวน สุธีสร. (2540). ความรุนแรงในครอบครัว กรณีการประทุษร้ายทางร่างกาย และทางเพศต่อเด็กในสังคมไทย.กรุงเทพฯ: คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สุพัตรา สุภาพ. (2536). สังคมวิทยา (พิมพ์ครั้งที่ 15). กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพาณิช.

สำนักงานกิจการสตรีและสถาบันครอบครัว. (ม.ป.ป.). สถานการณ์ปัญหาและสาเหตุของปัญหาความไม่เสมอภาคระหว่างหญิงชายของประเทศไทย: ทำไมจึงต้องมีการส่งเสริมความเสมอภาคระหว่างหญิงชาย. สืบค้น 27 กุมภาพันธ์ 2565, จาก: https://www.dcy.go.th/woman_man/data/278.pdf

อังคณา ช่วยค้ำชู. (2555). ความรุนแรงในครอบครัว: สาเหตุ ผลกระทบ และแนวทางการช่วยเหลือ. วารสารธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 55(31), 130-145.

อุษณีย์ ธโนศวรรย์, และ ศรีชัย พรประชาธรรม. (2553). ความรุนแรงซ่อน/หาสังคมไทย. กรุงเทพฯ: มติชน.

Bandura, A. (1977). Social learning theory. New Jersey: Prentice-Hall.

Charon, J. M. (1992). Sociology: A concept approach (3rd ed.). USA.: A Devision of Simon and Schuter.

Galtung, J. (1990). Cultural violence Johan Galtung College of social sciences, University of Hawaii, Manoa. Journal of Peach Research, 27(3), 291-305.

Miller, A. (1987). For your own good ใน Harber, Clive. Schooling as Violence How schools harm pupils and societies, 39.

Published

2022-03-30

How to Cite

Klindokkaew ก., & Euajarusphan อ. (2022). Cultural Violence: Reflections on the oppression of Social Learning. Suthiparithat (Journal of Business and Innovation: SJBI), 36(1), 1–24. Retrieved from https://so05.tci-thaijo.org/index.php/DPUSuthiparithatJournal/article/view/255905

Issue

Section

Research Articles