อิทธิพลของส่วนประสมทางการตลาดต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์สมุนไพร ของวิสาหกิจชุมชนม่อนเฮิร์บ อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ผลการศึกษา พบว่า 1) พฤติกรรมการเลือกซื้อผลิตภัณฑ์สมุนไพร อยู่ในระดับมากที่สุด (= 4.51) โดยให้ความสำคัญกับการซื้อผลิตภัณฑ์สมุนไพร ของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนเพราะเป็นผลิตภัณฑ์สมุนไพรที่ผลิตโดยคนในชุมชนมากที่สุด (
= 4.72) 2) ปัจจัยส่วนประสมการตลาดที่ส่งผลต่อการเลือกซื้อผลิตภัณฑ์สมุนไพร อยู่ในระดับมากที่สุด (
= 4.47) โดยให้ความสำคัญกับด้านบุคคลและด้านสิ่งแวดล้อมทางกายภาพ (
= 4.71) ด้านกระบวนการต่างๆ ด้านการจัดการ (
= 4.67) ด้านราคา (
= 4.47) ด้านผลิตภัณฑ์ (
= 4.46) ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย (
= 4.41) และด้านการส่งเสริมทางการตลาด (
= 4.25) ตามลำดับ และ 3) ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด ด้านผลิตภัณฑ์ ด้านการส่งเสริมการตลาด และด้านบุคคล ส่งผลต่อการเลือกซื้อผลิตภัณฑ์สมุนไพรของผู้บริโภค อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความวิจัยนี้เป็นของลิขสิทธิ์
เอกสารอ้างอิง
ลธิดา เกิดแจ้ง และกนกพร ชัยประสิทธิ์. (2564). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีความสัมพันธ์ต่อการตัดสินใจซื้อผลติภัณฑ์ยาหม่องสมุนไพร. วารสารรังสิตบัณฑิตศึกษาในกลุ่มธุรกิจและสังคมศาสตร์, 7(1), 223-233.
กลุ่มวิสาหกิจชุมชนม่อนเฮิร์บ. (2568). รายงานสรุปสถิติจำนวนลูกค้าและการจำหน่ายผลิตภัณฑ์สมุนไพร ประจำปี พ.ศ. 2568. ลำปาง: กลุ่มวิสาหกิจชุมชนม่อนเฮิร์บ ตำบลเมืองยาว อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง.
เกศรินทร์ คำมะยอม และบุษกรณ์ ลีเจ้ยวะระ. (2563). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดในมุมมองของลูกค้าที่มีต่อการตลาดแบบผสมผสานช่องทาง (Omni Channel) ของร้านวัสดุก่อสร้างสมัยใหม่ “ฟูลเฮ้าส์สโตร์” จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารพัฒนาการเรียนรู้สมัยใหม่, 5 (5), 77-89.
ดาวเดือน อินเตชะ, ธนัชชา ขำศรี และประสิทธชัย เดชขำ. (2566). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อความสำเร็จของผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชนในอำเภอเมือง จังหวัดลำปาง. วารสารสหวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 7(2), 12-20.
ณัฐพงษ์ ปานกล้า และบุษกรณ์ ลีเจ้ยวะระ. (2566). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดในมุมมองของลูกค้า (7C’s) ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องมือ อุปกรณ์และเครื่องจักรกลทางการเกษตร ผ่านช่องทางแบบผสมผสาน (Omni Channel) ในจังหวัดอุดรธานี. Journal of Modern Learning Development, 8(3), 1-14.
บดินทร์ ชาตะเวที. (2563). พฤติกรรม กับ ชีวิตวิถีใหม่ : New Normal. คณะการแพทย์แผนไทย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
บุญชม ศรีสะอาด และบุญส่ง นิลแก้ว. (2535). การอ้างอิงประชากรเมื่อใช้เครื่องมือ แบบมาตราส่วนประมาณค่ากับกลุ่มตัวอย่าง. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒมหาสารคาม, 3(1), 22-25.
พันธกานต์ จรัสวัฒนาพรรค์ และสายพิณ ปั้นทอง. (2566). อิทธิพลที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์เสริมอาหารประเภทช่วยในการนอนหลับของผู้บริโภคในสังคมออนไลน์. วารสารสุทธิปริทัศน์, 37(2), 116-131.
ภควรรณ คุณากรวงศ์. (2565). สมุนไพรไทย คุณค่าที่คู่ควรเรียนรู้. สืบค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2568, จาก https://www.finearts.go.th/storage/contents/2022/01/detail_file/fED0luONaSqK6ZzfP7C5roy2WJncxdXUtHVv0U2P.pdf
ลัลฐ์ลลิล ศิริชัย, ณัชกร ล้ำเลิศกิจ และภคอร ภู่เจริญวงศ์. (2566). การพัฒนายาสมุนไพรไทยในยุคหลังโควิด-19. วารสารการแพทย์และสาธารณสุข มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 6(1), 70–81.
วิธาน อรุโณทอง และอภิรัตน์ กังสดารพร. (2562). การพัฒนาแนวทางธุรกิจเครื่องสำอางออนไลน์. การประชุมนำเสนอผลงานวิจัยบัณฑิตศึกษาระดับชาติ ครั้งที่ 14 หน้า 656-669. มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
เศรษฐกิจท้องถิ่น. (2567). วิสาหกิจชุมชนเดินหน้าจัดอบรมการปลูกและแปรรูปสมุนไพร. สืบค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2568, สืบค้นจาก https://www.thairath.co.th/news/local/localbusiness/2831182
สมบัติ กันบุตร, เกษราพร ทิราวงศ์, อำนวยพร ใหญ่ยิ่ง, อโนชา สุภาวกุล และน้ำฝน รักประยูร. (2566). ปัจจัยส่วนประสมการตลาดผลิตภัณฑ์อาหารท้องถิ่นเชิงสร้างสรรค์โดยการมีส่วนร่วมของชุมชนในเขตพื้นที่พิเศษอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย-ศรีสัชนาลัย-กำแพงเพชร. วารสารวิชาการวิทยาลัยบริหารศาสตร์, 6(1), 133-149.
สุพัตรา คำแหง, ชัญญานุช โมราศิลป์ และบุปผชาติ แต่งเกลี้ยง. (2566). นวัตกรรมการตลาดสมัยใหม่เพื่อการพัฒนาผลิตภัณฑ์สมุนไพรท้องถิ่นของชุมชนบ้านวังไทร อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรม ราช. สยามวิชาการ, 23(1), 1-19.
อาทิตยา ลาวงศ์. (2568). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อพฤติกรรมการซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมของผู้บริโภคในประเทศไทย. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 5(4), 1817-1830.
อัญมณี ศุภธนากรกุล, นายิกา กำมเลศ และวอนชนก ไชยสุนทร. (2566). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการซื้อผลิตภัณฑ์สมุนไพรของผู้บริโภคในภาคกลางของประเทศไทย. วารสารบริหารธุรกิจ, 13(1), 76-90.
Booms, B. H., & Bitner, M. J. (1981). Marketing strategies and organization structures for service firms. In J. H. Donnelly & W. R. George (Eds.), Marketing of services (pp. 47–51). American Marketing Association.
Kotler, P. (2003). Marketing management (11th ed.). Prentice Hall.
Kotler, P., & Armstrong, G. (2021). Principles of Marketing (18th ed.). Pearson Education.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing Management (15th ed.). Pearson Education.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Education and Psychological Measurement, 30(3), 607- 610.
Likert, R. (1967). The human organization: It’s management and value. New York: McGraw-Hill.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Paper presented at the annual meeting of the New England Educational Research Organization.
Schiffman, L. G., & Wisenblit, J. (2019). Consumer Behavior (12th ed.). Pearson Education.
Solomon, M. R. (2020). Consumer Behavior: Buying, Having, and Being (13th ed.). Pearson Education.
