รูปแบบสัมมาปฏิบัติของคฤหัสถ์ในสังคมไทยตามหลักพุทธปรัชญาเถรวาท
คำสำคัญ:
สัมมาปฏิบัติ, คฤหัสถ์, พุทธปรัชญาเถรวาทบทคัดย่อ
บทคัดย่อ
บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของดุษฎีนิพนธ์เรื่อง “รูปแบบสัมมาปฏิบัติของคฤหัสถ์ในสังคมไทยตามหลักพุทธปรัชญาเถรวาท” ” เป็นการศึกษาเชิงคุณภาพแบบวิจัยเอกสารและสัมภาษณ์ โดยมีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) ศึกษาสภาพการปฏิบัติของคฤหัสถ์ในสังคมไทยปัจจุบัน 2) ศึกษาสัมมาปฏิบัติตามหลักพุทธปรัชญา
เถรวาท 3) วิเคราะห์รูปแบบสัมมาปฏิบัติของคฤหัสถ์ในสังคมไทยตามหลักพุทธปรัชญาเถรวาท 4) นำเสนอองค์ความรู้ใหม่เกี่ยวกับเรื่องรูปแบบสัมมาปฏิบัติของคฤหัสถ์ในสังคมไทยตามหลักพุทธปรัชญาเถรวาท มีการสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 12 รูป/คน โดยแบ่งการสัมภาษณ์ออกตามกลุ่มพุทธบริษัท
เพื่อเป็นตัวแทนของคฤหัสถ์ในสังคมไทย โดยได้กำหนดคุณวุฒิและคุณสมบัติออกเป็น 2 กลุ่ม คือ
กลุ่มบรรพชิต และ กลุ่มคฤหัสถ์ แล้วนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์และนำเสนอในเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพการปฏิบัติของคฤหัสถ์ในสังคมไทยปัจจุบัน ส่วนใหญ่ยังคงมีศรัทธาในพระพุทธศาสนา แต่ได้รับอิทธิพลจากความเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ สังคม และเทคโนโลยี ทำให้เกิดปัญหาด้านศีลธรรมและคุณธรรมในหลายมิติ ได้แก่ การครองตน การครองเรือน การครองงาน การครองการศึกษา และการครองศาสนกิจ ซึ่งสะท้อนให้เห็นทั้งจุดแข็งและจุดอ่อนของคฤหัสถ์ในสังคมไทย 2) สัมมาปฏิบัติตามหลักพุทธปรัชญาเถรวาท เป็นกระบวนการพัฒนาชีวิตที่เป็นลำดับขั้น โดยเริ่มจากการให้ทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา เพื่อพัฒนาศีล สมาธิ และปัญญาให้สมบูรณ์ โดยยึดหลักพุทธธรรมตามหลักสัมมาปฏิบัติในพุทธปรัชญาเถรวาท คือ บุญกิริยาวัตถุ 3, ฆราวาสธรรม 4, อิทธิบาท 4, ไตรสิกขา 3 และ อุบาสกธรรม 5 อันเป็นแนวทางแห่งการพัฒนาชีวิตทั้งด้านบุคคล ครอบครัว และสังคม ให้มั่นคงและยั่งยืน 3) วิเคราะห์รูปแบบสัมมาปฏิบัติของคฤหัสถ์ในสังคมไทยตามหลักพุทธปรัชญาเถรวาท ประกอบด้วย 5 มิติ คือ การครองตนด้วยหลักบุญกิริยาวัตถุ 3 การครองเรือนด้วยหลักฆราวาสธรรม 4 การครองงานด้วยหลักอิทธิบาท 4 การครองการศึกษาด้วยหลักไตรสิกขา 3 และการครองศาสนกิจด้วยหลักอุบาสกธรรม 5 ซึ่งเป็นรูปแบบการดำเนินชีวิตอย่างมีศีลธรรม สติ และปัญญา เพื่อมุ่งเน้นการฝึกฝน อบรม การพัฒนา ในวิถีทางการดำเนินชีวิตด้วยหลักพุทธธรรมเป็นฐานทั้งในด้านส่วนตัว ครอบครัว การงาน การศึกษา และการดำรงไว้ซึ่งพระพุทธศาสนา เพื่อให้เกิดความเจริญงอกงามทั้งต่อตนเอง ครอบครัว และสังคมอย่างยั่งยืน 4) องค์ความรู้ที่ได้จากการวิจัย เรียกว่า “RBSWP Model” ซึ่งประกอบด้วย R (Right Practice of Laypeople) สัมมาปฏิบัติของคฤหัสถ์, B (Buddhist Principles) หลักพุทธธรรม, S (Stability) ความมั่นคง, W (Wisdom) ปัญญา, และ P (Peace) สันติสุข โมเดลนี้สะท้อนถึงกระบวนการพัฒนาชีวิตของคฤหัสถ์ จากการประพฤติธรรมไปสู่ความมั่นคง ปัญญา และความสุขอย่างยั่งยืน ทั้งในระดับบุคคล ครอบครัว ชุมชน และสังคม
เอกสารอ้างอิง
บรรณานุกรม
กรมการศาสนา. (2530). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง 45 เล่ม. เล่มที่ 11, 15, 20, 22. กรุงเทพมหานคร: กรมการศาสนา.
แก้ว ชิดตะขบ. (2558). คู่มือพุทธศาสนิกชน. (พิมพ์ครั้งที่ 6), กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
ขวัญกล้า นุชนารถ. (2557). “การประยุกต์ฆราวาสธรรมเพื่อการครองเรือนในสังคมไทย”. วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย,
จิตศริณย์พร ปัญจวัฒนคุณ. “การดำเนินชีวิตในศตวรรษที่ 21 ด้วยหลักพุทธสุนทรียศาสตร์”.
ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 2563.
บุญมี แท่นแก้ว. (2541). จริยธรรมกับชีวิต. (พิมพ์ครั้งที่ 6), กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.
ปิ่น มุทุกันต์. (2535). มงคลชีวิต ภาค 1, กรุงเทพมหานคร: มหามกุฏราชวิทยาลัย.
ปิ่น มุทุกันต์. (2518). บันทึกธรรม ฉบับสมบูรณ์, กรุงเทพมหานคร: คลังวิทยา.
พระชัยวัฒน์ อรุโณ (ผิวนิล). (2560). “ศึกษาหน้าที่ชาวพุทธตามหลักพรหมชาลสูตรในพุทธปรัชญาเถรวาท”. วิทยานิพนธ์ปริญญาศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระณัฐวุฒิ วิริยธโร (เสน่หา). (2560) “ศึกษาหลักพุทธปรัชญาเถรวาทเรื่องการปฏิบัติหน้าที่ชาวพุทธตาม ทัศนะของประชาชนในเขตเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด” วิทยานิพนธ์ปริญญาศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระธรรมโกศาจารย์ (ปัญญานันทะ). (2547). คู่มือสืบอายุพระพุทธศาสนา, นนทบุรี : บริษัท เอส.อาร์ พริ้นติ้ง จำกัด.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตโต). (2544). พุทธธรรม (ฉบับเดิม). (พิมพ์ครั้งที่ 16), กรุงเทพมหานคร: บริษัท สหธรรมิกจำกัด.
พระธรรมเมธาภรณ์ (ระแบบ ฐิตญาโณ). (2558). ธรรมปริทรรศน์ 1, กรุงเทพมหานคร: มหามกุฎราชวิทยาลัยในพระบรมราชูปถัมภ์.
พระปัญญา ฐานิสฺสโร (บุญโสม). (2560). “ศึกษาหลักฆราวาสธรรม เพื่อนำไปประยุกต์ใช้ในการดำรงชีวิต ตามพุทธปรัชญาเถรวาท”. วิทยานิพนธ์ปริญญาศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณภรณ์ (ป.อ. ปยุตโต). (2552). ธรรมนูญชีวิต. (พิมพ์ครั้งที่ 81), กรุงเทพมหานคร: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
พระราชญาณวิสิฐ และคณะ. (2552). คู่มือการศึกษา สัมมาปฏิบัติไตรสิกขา. (พิมพ์ครั้งที่ 4), นครปฐม: บริษัทเพชรเกษม พริ้นติ้ง กรุ๊ป จำกัด.
พระราชวรเมธี และคณะ. (2560). แผนยุทธศาสตร์การปฏิรูปกิจการพระพุทธศาสนา 2560-2564 การนำนโยบายสู่การปฏิบัติ, กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
พระอดุมธีรคุณ (สมคิด จินฺตามโย). (2558). “บูรณาการการดำเนินชีวิตที่ดีของชาวพุทธด้วยหลักสติในพุทธปรัชญาเถรวาท”. ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระอภัย อภิชาโต (ชูขุนทด). (2554). “การศึกษาหลักธรรมสำหรับพัฒนาพฤติกรรมของมนุษย์ในสังคมปัจจุบัน”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัย: จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระอุดร ชุตินฺธโร (เพียสาระ). (2558). “ศึกษาการพัฒนาภาวะผู้นำในบุคคลด้วยหลักไตรสิกขาในพุทธปรัชญาเถรวาท”. วิทยานิพนธ์ปริญญาศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
ฟื้น ดอกบัว. (2542). พระพุทธศาสนากับคนไทย, กรุงเทพมหานคร : ศิลปาบรรณาคาร.
ภาคภูมิ ศรีถาวร. (2561) “การจัดการความรูในปฏิสัมภิทามรรค : มิติไตรสิกขา”, ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต,. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
รังสิยศ งามฤทธิ์. (2563). “การพัฒนาพุทธศาสนิกชนไทยในปัจจุบัน”. วิทยานิพนธ์ศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
วิเชียร ชาบุตรบุณฑริก. (2542). ความจริงของชีวิต, กรุงเทพมหานคร: เธิร์ดเวฟ เอ็ดดูเคชั่น.
สถิต วงศ์วรรค์. (2541). ปรัชญาตะวันออก (อินเดีย, จีน, ญี่ปุ่น, ไทย), กรุงเทพมหานคร : อมรการพิมพ์. สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกล
มหาสังฆปริณายก (เจริญ สุวฑฺฒโน). (2557). วิธีสร้างบุญวาสนาบารมี. กรุงเทพเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ เอมี่ เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด. สมเด็จพระอริยวงสา
คตญาณ สมเด็จพระสังฆราช อัมพร อมพโร. (2562). อัมพโรวาท ตติยภาค, กรุงเทพมหานคร: วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม.
สุเทพ สุวีรางกูร. (2551). ปัญหาสังคม, กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.
เสถียรพงษ์ วรรณปก. (2540). คําบรรยายพระไตรปิฎก, กรุงเทพมหานคร: ยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทย.
ไสว มาลาทอง. (2541). สารคดีธรรมจากพระไตรปิฎก, กรุงเทพมหานคร: การศาสนา.