Effectiveness of Local Development Administrative Performance based on Roles, Authority, and missions in Nonthaburi Municipality, Nonthaburi Province
Keywords:
Effectiveness of local development; Leaders; Roles, Duties, Powers and MissionsAbstract
This research aims to 1) study the current situation in local development of leaders according to their roles, duties, power and missions in Nonthaburi Municipality, Nonthaburi Province; 2) Problems and obstacles found were the large area of operations, interference from political influence, limited budget, and overlapping of operations and 3) propose guidelines for the development of local development of leaders according to their roles, duties, powers and missions in Nonthaburi Municipality, Nonthaburi Province. This research is a qualitative research using in-depth interviews with 3 key informants: 1) local political officials, 2) local government officials, and 3) community leaders and local people, totaling 20 people. The research then systematically describes and concludes with reasons and references to theories for organizing data.
The research results show that 1) The current state of local development in Nonthaburi City Municipality, Nonthaburi Province, is undergoing rapid changes. The transition from a semi-rural to a semi-urban society reflects the challenges in the effectiveness of local development by leaders, according to their roles, authorities, and responsibilities under the constraints of various regulations and rules. 2) The problems and obstacles encountered-arising from crises in economic, social, political, and technological domains-serve as a test for local leadership in Nonthaburi City Municipality. These challenges impact the formulation of policies and implementation methods in order to achieve results that align with the intended objectives and translate them into practice. and 3) Guidelines for local development of leaders according to their roles, duties, powers and missions , including 1) using the principles of good governance as a guideline for practice, 2) having management that is consistent with policy, 3) having an efficient management structure and process that is transparent and auditable, and 4) having performance monitoring and adjustments in order.
References
กนกรัตน์ พงษ์โพธากุล. (2566). การวางแผนการสรรหาและคัดเลือกทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ : กองส่งเสริมวิชาการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
จิระพงค์ เรืองกุน. (2563). การจัดการทรัพยากรมนุษย์. (พิมพ์ครั้งที่ 2). นนทบุรี: เนชั่นไฮย์ 1954 จำกัด.
จิรประภา อัครบวร. (2566). การบริหารผลการปฏิบัติงานเชิงกลยุทธ์ :เครื่องมือพัฒนาองค์การ. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ชุติบัณฑิ์ แสงหวัง. (2564). การบริหารจัดการเชิงกลยุทธ์สู่องค์การแห่งการเรียนรู้ในสหกรณ์การเกษตร. วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา. 11(4), 800-813.
ธิติวุฒิ หมั่นหมี. (2565). การบริหารทรัพยากรมนุษย์สมัยใหม่. พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.
ธีทัต ตรีศิริโชติ, พลรัตน์ บุญพบ, และอาทิตย์ บุญญาภิสังขาร. (2565). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อการแข่งขันในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล. วารสารมณีเชษฐารามวัดจอมมณี. 6(6), 291-310.
ธนะพัฒน์ วิริต. (2566). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จการดำเนินธุรกิจ(SMEs) จากสภาวะการแพร่ระบาดโรคโควิด-19 ของผู้ประกอบการในจังหวัดปทุมธานี. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย. 6(2), 458-473.
บุญชม ศรีสะอาด. (2561). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ปฏิพล บุญชัยศรี, และกฤษณะ จันทร์เรือง. (2567). บทบาทของผู้นำท้องถิ่นที่มีต่อการบริหารจัดการตามหลัก
ธรรมาภิบาลของ เทศบาลนครสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร. วารสารรัฐศาสตร์รอบรู้และสหวิทยาการ. 7(3), 254-267.
นราธิป ธีรธนาธร. (2565). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: โอ. เอส. พริ้นติ้ง เฮ้าส์.
พภัสสรณ์ วรภัทร์ถิระกุล. (2566). ประสิทธิผลการบริหารทรัพยากรบุคคลในสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์. 7(2), 218-231.
พระปลัดธันวา วิชฺชากโร (พ่วงกุล), สุมาลี บุญเรือง, เติมศักดิ์ ทองอินทร์, และสวัสดิ์ จิรัฏฐิติกาล. (2567). พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารงาน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 7(6), 326-337.
พิชญา นิลรุ่งรัตนา, และอติเทพ แจ้ดนาลาว. (2565). การออกแบบส่วนต่อประสานผู้ใช้งานสำหรับผู้สูงอายุไทยในยุคดิจิทัล. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 9(1), 99-113.
ภูมิวรินทร์ ชุณหะวงษ์วริศ. (2567). การบริหารจัดการองค์การที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของบุคลากรองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสาคร. Journal of Roi Kaensarn Academi. 9(8), 529-540.
ภิมภ์วิมล ปรมัตถ์วรโชติ. (2565). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์: สู่องค์การแห่งการเรียนรู้. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น. 7(5), 337-351.
มณีรัตน์ ชัยยะ, และเพ็ญศรี ฉิรัณยงค์. (2566). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ภายใต้การเปลี่ยนแปลงสู่ยุคดิจิทัล (Digital HR). วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ. 11(1), 104-115.
วราภรณ์ ปานะพิพัฒน์. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่นของเทศบาลตำบลในจังหวัดสุราษฏร์ธานี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี. 13(1), 340-357
วรพจน์ ปิยะพรศิริ. (2563). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล. กรุงเทพฯ :สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิราณี เมฆลอย. (2565). วัฒนธรรมองค์การและสภาพแวดล้อมการทำงานที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตการทำงานของบุคลากรภายใต้การแพร่ระบาดโรคโควิด-19 ในกรมพัฒนาธุรกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย. 6(2), 398-412.
สมชัย นันทาภิรัตน์. (2565). องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับการจัดบริการสาธารณะอย่างมีคุณภาพ. วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์. 8(1), 114-127.
สุวัฒน์ งามแสง. (2568). ประสิทธิผลการบริหารทรัพยากรบุคคลในยุคดิจิทัลของสำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล. วารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล. 11(1) (เดือนมกราคม – มิถุนายน 2568) หน้า 11-21.
สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). นโยบายและแผน ระดับชาติว่าด้วยการพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม (พ.ศ.2561-2580). กรุงเทพฯ: กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
สิริภาพรรณ ลี้ภัยเจริญ.(2565). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. (พิมพ์ครั้งที่ 2). อุบลราชธานี: หจก.วิทยาการพิมพ์ 1973.
สืบสกุล นรินทรางกูร ณ อยุธยา. (2564). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ทางการศึกษาแนวใหม่. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมคิด บางโม. (2562). องค์การและการจัดการ. กรุงเทพฯ : ซีเอ็ดยูเคชั่น