แนวทางการพัฒนาสถานีโทรทัศน์ชุมชนในพื้นที่ลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา

ผู้แต่ง

  • กรกฎ จำเนียร สาขาวิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
  • กมลรัฐ อินทรทัศน์ สาขาวิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
  • ปิยฉัตร ล้อมชวการ สาขาวิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

คำสำคัญ:

สถานีโทรทัศน์ชุมชน, การพัฒนาสถานีโทรทัศน์ชุมชน, ลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา

บทคัดย่อ

การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาบริบทของชุมชนที่เกี่ยวข้องและที่เอื้อต่อการจัดตั้งโทรทัศน์ชุมชนในพื้นที่ลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา 2) ศึกษาบริบทการสื่อสารของชุมชนที่เกี่ยวข้องและที่เอื้อต่อการจัดตั้งโทรทัศน์ชุมชนในพื้นที่ลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา 3) เสนอแนวทางในการบริหารจัดการเพื่อการจัดตั้งสถานีโทรทัศน์ชุมชนเพื่อแก้ไขปัญหาและพัฒนาพื้นที่ลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสม (Mixed Methodology) โดยการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้วิธีการสำรวจโดยใช้แบบสอบถาม กลุ่มตัวอย่างคือ ประชากรจากพื้นที่ลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา 2 พื้นที่ ได้แก่ พื้นที่ทะเลน้อยและพื้นที่คาบสมุทรสทิงพระ จำนวน 140 คน โดยเลือกแบบเจาะจงจากกลุ่มตัวอย่างที่ร่วมทำงานกับแกนนำในพื้นที่ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ส่วนเชิงคุณภาพใช้วิธีการสนทนากลุ่มย่อย และวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้นำทางความคิดและเป็นคณะแกนนำขับเคลื่อนกิจกรรมต่างๆ จำนวน 14 คนจาก 2 พื้นที่ข้างต้น ทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) ผลการวิจัยพบว่า 1) บริบทของชุมชน มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม แต่ปัญหาคือ การหลงลืมวิถีชุมชนและการขาดคนรุ่นใหม่ และชุมชนนิยมเปิดรับสื่อโทรทัศน์ 2) บริบทการสื่อสารของชุมชน กลุ่มแกนนำควรมีความเชี่ยวชาญที่หลากหลายและมีกลุ่มคนรุ่นใหม่เข้าร่วมชุมชนต้องการรายการข่าว เนื้อหาด้านการพัฒนาตามที่ชุมชนต้องการเนื้อหาที่ส่งผลต่อความมั่นคงของชีวิตและอัตลักษณ์ของชุมชน 3) แนวทางในการบริหารจัดการ คือ (1) การบริหารตามแนวคิด “โพนดี ดังดี ดังนาน” “โพน” เป็นเครื่องมือสื่อสารร่วมกันในพื้นที่มาแต่โบราณ (2) รูปแบบและเนื้อหารายการ ควรมาจากคณะทำงานชุมชน และ (3) การจัดหารายได้คือ เงินบริจาค ค่าโฆษณาที่ส่งเสริมชุมชนและทุนจากหน่วยงานต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับชุมชน

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา แก้วเทพ. (2543). สื่อเพื่อชุมชน: การประมวลองค์ความรู้. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

ณัฐสุพงศ์ สุขโสต, และขจิตขวัญ กิจวิสาละ. (2560). การผลิตสื่อชุมชนบนพื้นฐานการมีส่วนร่วมและสำรวจชุมชน. ในเอกสารการสอนชุดวิชาการวางแผน การออกแบบและการผลิตสื่อชุมชน (น. 5-13). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ณัฐนันท์ ศิริเจริญ. (2555). การใช้สื่อบูรณาการเพื่อสร้างความเป็นพลเมืองกับอนาคตประชาธิปไตยไทย. สืบค้น 30 พฤศจิกายน 2560, จาก https://www.researchgate.net/publication/256372503_karchisuxburnakarpheuxsrangkhwampenphlmeuxngkabxnakhtprachathiptiythiy_The_Use_of_Integrated_Media_for_Building_Citizenship_towards_The_Future_of_Thai_Democracy

ภัทรา บุรารักษ์. (2558). บทเรียนจากการทดลองดำเนินการโทรทัศน์_บริการชุมชนในประเทศไทย: Lesson_learnt_from_Community_TV_management_in_Thailand. สืบค้น 9 สิงหาคม 2559, จาก https://www.academia.edu/23932726

ศูนย์วิจัยลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. (ม.ป.ป.). โครงการพัฒนาสื่อความรู้ ความรักและความหวงแหนลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา. สืบค้น 9 พฤศจิกายน 2559, จาก http://www.slb-media.psu.ac.th/

ศิริมิตร ประพันธ์ธุรกิจ. (2558). ธุรกิจโทรทัศน์. ใน สมสุข หินวิมาน (บ.ก.), ธุรกิจสื่อสารมวลชน (น. 378-387). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สุภนันท์ ฤทธิ์มนตรี, และนิธิดา แสงสิงแก้ว. (2558). ปัจจัยที่มีผลต่อการเกิดขึ้นของทีวีชุมชนในระบบดิจิทัล ศึกษากรณีพะเยาทีวีชุมชน. วารสารรังสิตบัณฑิตศึกษาในกลุ่มธุรกิจและสังคมศาสตร์, 1(1), 17-31.

เสรี กลิ่นจันทร์. (2558). ความเคลื่อนไหว วิกฤติลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา. สืบค้น 9 พฤศจิกายน 2559, จาก slbact.org/paper/60+&cd=4&hl=th&ct=clnk&gl=th

อิสระ ไพรีพ่ายฤทธิ์. (2556). ทีวีดิจิทัล: อะไรคือทีวีดิจิทัลและกระบวนการให้ใบอนุญาตของ กสทช. สืบค้น 16 กุมภาพันธ์ 2559, จาก http://www.siamintelligence.com/digital-tv-nbtc-process/

เอื้อจิต วิโรจน์ไตรรัตน์. (2560). ปรัชญาและวิวัฒนาการของสื่อชุมชนจากวิทยุชุมชนจนถึงทีวีชุมชน กระบวนการวางแผนและยุทธศาสตร์สื่อชุมชน (ทีวีชุมชน). ใน การประชุมคณะกรรมการและที่ปรึกษาโครงการทีวีชุมชนอันดามันมั่นคง 27-28 มิถุนายน 2560 ณ วิทยาลัยชุมชนพังงา วิทยาเขตตะกั่วป่า อ.ตะกั่วป่า จ.พังงา

Butsch, R. (2011). Audiences and publics, media and public spheres. In Nightingale, V. (Ed.), The Handbook of Media Audiences. UK: Wiley-Blackwell.

De Negri, B., Thomas, E., Illinigumugabo, A., Muvandi, I., Amp; & Lewis, G. (1998). Empowering communities: Participatory techniques for community-based programme development. Volume 1(2): Trainer’s Manual (Participant’s Handbook). Nairobi, Kenya: The Centre for African Family Studies in collaboration with the Johns Hopkins University Center for Communication Programs and the Academy for Educational Development. (Training Manual).

Habermas, J., Lennox, S., & Lennox, F. (1974). New German critique. Retrieved December 21, 2017, from http://www.jstor.org/stable/487737.

Singhal, A. (2001). The participatory continuum. Retrieved August 6, 2017, from https://www.researchgate.net/publication/228390792_Facilitating_Community_Participation_Through_Communication

Straubhaar, J., LaRose, R., & Davenport, L. (2013). Media now: Understanding media, culture and technology (7th ed.). Boston: Wadsworth.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-06-24

รูปแบบการอ้างอิง

จำเนียร ก., อินทรทัศน์ ก., & ล้อมชวการ ป. (2020). แนวทางการพัฒนาสถานีโทรทัศน์ชุมชนในพื้นที่ลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา. วารสารสุทธิปริทัศน์, 34(110), 145–158. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/DPUSuthiparithatJournal/article/view/243735

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย