การเปิดเผยข้อมูลการปล่อยก๊าซเรือนกระจกกับการจัดอันดับหุ้นยั่งยืน SET ESG Ratings ที่มีอิทธิพลต่อมูลค่าของกิจการ (Tobin’s Q) ของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ แห่งประเทศไทย

ผู้แต่ง

  • ศิววิชญ์ สวนอินทรชิต วิทยาลัยบริหารธุรกิจนวัตกรรมและการบัญชี มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
  • เปรมารัช วิลาลัย วิทยาลัยบริหารธุรกิจนวัตกรรมและการบัญชี มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
  • อริสรา ธานีรณานนท์ วิทยาลัยบริหารธุรกิจนวัตกรรมและการบัญชี มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
  • อนุวัฒน์ ชลไพศาล ฝ่ายนวัตกรรมหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

คำสำคัญ:

การปล่อยก๊าซเรือนกระจก, ESG Ratings, มูลค่ากิจการ

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของการเปิดเผยปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจก (GHG) และการจัดอันดับ ESG Ratings ที่มีต่อมูลค่ากิจการ (Tobin’s Q) เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย คือ บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยกลุ่มหุ้นยั่งยืน (SET ESG Ratings) โดยเก็บข้อมูลในช่วงปี พ.ศ. 2566 ถึง พ.ศ. 2567 รวมทั้งสิ้น 379 กลุ่มตัวอย่าง การวิเคราะห์ข้อมูลงานวิจัยทำโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมาน

ผลการศึกษาพบว่า การเปิดเผยข้อมูลปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในขอบเขตที่ 1 (Scope 1) มีอิทธิพลเชิงลบต่อมูลค่ากิจการ เมื่อบริษัทปล่อยก๊าซเรือนกระจกในขอบเขตที่ 1 มากขึ้น มูลค่าของกิจการจะมีแนวโน้มลดลง ขณะที่การเปิดเผยข้อมูลการปล่อยก๊าซในขอบเขตที่ 2 (Scope 2) ซึ่งเกี่ยวข้องกับการใช้พลังงานสะอาดหรือพลังงานทดแทน มีอิทธิพลเชิงบวกต่อมูลค่ากิจการ แสดงถึงศักยภาพในการดำเนินธุรกิจ ขณะที่การจัดอันดับ ESG Ratings ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติต่อมูลค่ากิจการ อาจสะท้อนถึงข้อจำกัดในการเลือกใช้ข้อมูล ESG ในมุมมองของนักลงทุน ด้วยเหตุนี้ การบริหารจัดการการปล่อยก๊าซเรือนกระจกถือเป็นปัจจัยสำคัญที่สามารถช่วยเสริมภาพลักษณ์ของบริษัทและเพิ่มมูลค่ากิจการในระยะยาว โดยเฉพาะเมื่อบริษัทสามารถใช้พลังงานทดแทนอย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งกระตุ้นความสนใจจากนักลงทุนที่ให้ความสำคัญกับความยั่งยืนขององค์กร

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม, กรมการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อม. (2567). แผนปฏิบัติการด้านการลดก๊าซเรือนกระจกของประเทศ ปี พ.ศ. 2564–2573: NDC Action Plan on Mitigation 2021-2030. ผู้แต่ง. https://www.dcce.go.th/datacenter/653/

ชาญชัย จิตรเหล่าอาพร, จิดาภา ถิรศิริกุล, และสกล สุขเสริมส่งชัย. (2564). การพัฒนาที่ยั่งยืนและการเปลี่ยนแปลงเศรษฐกิจโลก. วารสารวิชาการไทยวิจัยและการจัดการ, 2(3), 77-93. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/TRDMJOPOlSU/article/view/254525

ณัฐพัชร์ นวลมณีฐิติ. (2563). อิทธิพลของการบริหารความเสี่ยงองค์กรที่มีต่อมูลค่ากิจการที่วัดโดยใช้ Tobin’s Q ของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์]. ศูนย์เรียนรู้และหอสมุด มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. https://libdoc.dpu.ac.th/thesis/Nattapat.Nua.pdf

ณัฐวุฒิ ทรัพย์สมบัติ, กชกาญจน์ ใส่ท้ายดู, ฑิตยากร เกียรติศักดิ์โสภณ, ปณภรณ์ มานะบุตร, สรวิชญ์ จันทสุรวงศ์, สุรภา ปุนหาวงค์, และอารีวัลย์ สุบิน. (2567). ผลกระทบของการเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับการปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่มีต่อผลการดำเนินงานของบริษัทจดทะเบียนในกลุ่มอุตสาหกรรมทรัพยากร. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(11), 1252-1267. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/274824

มนวิกา ผดุงสิทธิ์. (2548). การประเมินผลการปฏิบัติงานตามแนวคิด Tobin-Tobin's Q. วารสารบริหารธุรกิจ, 28(106), 13-22. http://www.jba.tbs.tu.ac.th/files/Jba106/Article/JBA106Monvika.pdf

ศิรินันท์ วรรณรังษี, อรุณี ยศบุตร, ชัยยศ สัมฤทธิ์สกุล, และรัชนียา บังเมฆ. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกกับมูลค่ากิจการของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. Maejo Business Review, 6(2), 64-80. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/MJBA/article/view/274371

สหราช จันทร์หอม. (2558). ผลกระทบของขนาด คุณลักษณะและความรับผิดชอบของคณะกรรมการบริษัทต่อผลการดำเนินงานของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์]. PSU Knowledge Bank. http://kb.psu.ac.th/psukb/handle/2010/10158

Chung, K. H., & Pruitt, S. W. (1994). A simple approximation of Tobin’s Q. Financial Management, 23(3), 70–74. https://econpapers.repec.org/article/fmafmanag/chung94.htm

Damodaran, A. (2002). Investment valuation: Tools and techniques for determining the value of any asset (3rd ed.). Wiley. https://www.oreilly.com/library/view/investment-valuation-tools/9781118011522/

Ferner, L. (2019). Measuring the impact of carbon emissions on firm value using quantile regression. Junior Management Science, 4(3), 422-432. https://doi.org/10.5282/jums/v4i3pp422-432

Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis (7th ed.). Pearson Education.

Hou, T. C., Tran, N. H., Msefula, G., & Dlamini, N. N. (2025). Corporate carbon emissions and firm performance in South Africa. Review of Integrative Business and Economics Research, 14(1), 55–71. https://buscompress.com/uploads/3/4/9/8/34980536/riber_14-1_04_m23-605f_55-71.pdf

Khan, M., Serafeim, G., & Yoon, A. (2016). Corporate sustainability: First evidence on materiality. The Accounting Review, 91(6), 1697-1724. https://dx.doi.org/10.2139/ssrn.2575912

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-09-14

รูปแบบการอ้างอิง

สวนอินทรชิต ศ., วิลาลัย เ., ธานีรณานนท์ อ., & ชลไพศาล อ. (2026). การเปิดเผยข้อมูลการปล่อยก๊าซเรือนกระจกกับการจัดอันดับหุ้นยั่งยืน SET ESG Ratings ที่มีอิทธิพลต่อมูลค่าของกิจการ (Tobin’s Q) ของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ แห่งประเทศไทย. วารสารสุทธิปริทัศน์, 40(3), 52–66. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/DPUSuthiparithatJournal/article/view/282296

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย