THE DEVELOPMENT OF THE POETRY OF SORROW IN RATTANAKOSIN PERIOD
Keywords:
Poetry of Sorrow, Literature during the Rattanakosin PeriodAbstract
This article aims to study the Poetry of Sorrow during the Ratanakosin Period, particularly in terms of its history and development of this genre. Studies and research have found that the Poetry of Sorrow is a type of poetry that lament the loss of the passing away of loved ones, composed for special occasions, such as the passing of a king or royal family members. As such, it is a new literature genre developed during the reign of King Rama I of the Ratakosin Period and still lives on today. Besides expressing sorrows and sadness, the poetry will also eulogize the King and members of the royal family for their good deeds to the country and its people, as well as recording important events and various ceremonies involving the royal funeral processes. The poet can emphasize any one particular aspect as he pleases, however; the majority of them will focus on emotions and feelings. The Poetry of Sorrow was at its height and became very popular during the reign of King Rama VI, due to vast development of education and the printing industry. However, after the revolution of 1932 during the reign of King Rama VII, this type of literature was in declined for a time because of unstable political situations. Having said that, the Poetry of Sorrow has been resurrected during the reign of the present H.M. the King. As for forms, the most popular one to compose the Poetry of Sorrow being octameter, quatrain, and Kap Yanee which consists of 11 syllables, respectively. The length of such poems can vary, depending on their objectives and means of distribution. For example, in the past it was aimed to record life and events, so they tended to be long, but if it was meant to be posted with funeral wreathes or printed in magazines and newspapers which offer limited spaces, they will be shorter.
References
กรมคิลปากร สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์. (2554). ราชสกุลวงศ์. (พิมพ์ครั้งที่ 14). กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.
กองบรรณาธิการสำนักพิมพ์มติชน. (2549). สยามพิมพการ: ประวัติศาสตร์การพิมพ์ในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: มติชน.
กัมพุชฉัตร, พระองศ์เจ้าหญิง. (2543) นิพานวังน่า. กรุงเทพฯ: มดิชน.
คณะผู้จัดทำหนังถือดุสิตสมิต. (2529) อนุสสาวรียะ พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นไชยาศรีสุริโยภาส. ใน ดุสิตสมิต. เล่ม 2. ฉบับที่ 12-15 (พิมฬครั้งที่ 2) (น. 177-178). กรุงเทพฯ: มูลนิธิมหามกุฎราชวิทยาลัยฯ.
คณะผู้จัดทำหนังถือดุสิตสมิต. (2535). อนุสสาวรียะ พระเจ้าพี่ยาเธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์. ใน ดุสิตสมิต. เล่ม 8. ฉบับที่ 80-92 (พิมพ์ครั้งที่ 2). (น. 81-82). กรุงเทพฯ: มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัยฯ.
คณะผู้จัดทำหนังถือดุสิตสมิต. (2539). อนุสสาวรียะ สมเด็พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาวชิรญาณวโรรส พระมหาสมณะเจ้า ใน ดุสิตสมิต. เล่ม 12. ฉบับที่ 132-143 (พิมพ์ครั้งที่ 2) (น. 33-34) กรุงเทพฯ: มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัยฯ.
คณะผู้จัดทำหนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ. (6-9 มกราคม 2551) (สิ้นพระทูลกระหม่อมแก้ว). ฐานเศรษฐกิจ, 28, 1.
คณะผู้จัดทำหนังสือพิมพ์เดลินิวส์. (5 มีนาคม 2539) (ส่งเสด็จสู่ห้วงสรวงสวรรค์) เดลินิวส์,1.
คณะผู้จัดทำหนังสือพิมพ์สุภาพบุรุษ. (ตุลาคม 2472) อนุสสรณียกถา. สุภาพบุรุษ, (9), ข-ง.
คณะผู้จัดทำหนังสือแมคเอซิน วัฒนาวิทยา. (2462). สวรรค์คตแลพระเกียรติยศสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราขชนนี พระพันปีหลวง รัชกาลปัตยุบัน. แมคเอซิน วัฒนาวิทยา (จดหมายเหตุแสงอรุณ), 25(8), 399-400.
คึกฤทธิ์ ปราโมช, ม.ร.ว. (2525). ล้กษณะไทย. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
คุณพุ่ม. (2464). เพลงยาวเฉลิมพระเกียรติ์. พระนคร: โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร.
จิรพร วิทยคักดิ์พันธุ์. (2540). นโยบายวัฒนธรรมของจอมพล ป. พิบุลสงคราม. ใน ชาญวิทย์ เกษตรศิริ (บรรณาธิการ), จอมพล ป. พิบูลสงครามกับการเมืองไทยสมัยใหม่ (น.228-350). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ชลดา เรืองรักษลิขิด ในนาม วารสารราชบัญฑิตยสถาน. (2551). (ลับเอยลับแล้ว). วารสารราชบัณฑิตยสถาน, 33(1), 3.
ชิต บุรทัต. (สิงหาคม 2466). สังเวคกถา. ศัพท์ไทย. เล่มที่ 3 ตอนที่ 1, หน้าพิเศษ.
ฐะปะนีย์ นาครทรรพ. (2539). รังสรรค์อนามัย สาธารณสุข และการแพทย์. ใน ราชสดุดี สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี (น.107-114) กรุงเทพฯ: กองวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมคิลปากร.
ดำรงราชานุภาพ, สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยา. (2516). คำนำ. ใน คำกลอนสรรเสริญพระบารมี พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าอยู่หัว (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์รุ่งเรืองธรรม.
ดำรงราชานุภาพ, สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยา. (2524) ตำนานวังหน้า. กรุงเทพฯ: การุณการพิมพ์.
นราธิปประพันธ์พงศ์, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระ. (2468) กลอนสุภาพของกรมพระนราธิปประพันธพงศ์. ใน คำกลอนสรรเสริญพระบารมี พระบาทสมเด็จฯ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ภาคที่ 3 (น1-6). พระนคร: โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร.
นราธิปประพันธ์พงศ์, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระ. (2470) พระประว้ติขัติยกวี ผู้ทรงนิพนธ์โคลงต่อไปนี้ ใน พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นศรีสุเรนทร์, โคลงสุภาพงารพระเมรุ พระบรมอัสถิสมเด็จพระเจ้าปฐมบรมมหาชนก (น. 1-6) พระนคร: โรงพิมพ์ไท.
นิธิ เอียวครีวงศ์. (2538) ปากไก่และใบเรือ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้ง แอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด.
นุจราธนะภูมิ. (28 กรกฎาคม-3 สิงหาคม 2538) (ร่างเล็กเล็กอ่อนล้ากลางป่าเขา). อาทิตย์รายสัปดาห์ 18(946), 4.
แน่งน้อย ศักดิ์ศรี, ม.ร.ว. และคณะ. (2555). สถาปัตยกรรมพระเมรุในสยาม เล่ม 2 กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์กรุงเทพ (1984) จำกัด.
ประยอม ซองทอง. (3 มกราคม 2551) (น้ำตาท่วมหัวใจไทยทั้งประเทศ) แนวหน้า, 1.
ปัทมาฑีฆประเสริฐกุล. (2557) เชียงชื่น: ความสำคัญที่มีต่อการสร้างวีรกรรมของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถใน ยวนพ่ายโคลงดั้น. วารสารสุทธิปริทัศน์. 28 (85), 283-284
พิชิตปรีชากร, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวง. (2472). ฉันท์จารึกอนุสาวรีย์สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์. ใน ประชุมพระนิพนธ์กรมหลวงพิชิตปรีชากร (น. 75). พระนคร: โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒนากร.
พูนพิศมัยดิศกุล, หม่อมเจ้าหญิง. (2546) สิ่งที่ข้าพเจ้าพบเห็น (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: มติชน.
มูลนิธิสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา. (2554) นามานุกรมพระมหากษัตริย์ไทย. กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์.
มูลนิธิสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา. (2550). นามานุกรมวรรณคดีไทย. กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์.
ยุพร แสงทักษิณ. (2546). ยิ่งยศพระปิยมหาราชเรื้อง โลกซ้อง สดุดี. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
วงเดือน นาราสัจจ์ ชมพูนุท นาคีรักษ์ และสุวรรณา สัจจวีรวรรณ. (2553). ธิราชเจ้าจอมสยาม. กรุงเทพฯ: ธนาคารกสิกรไทย.
วิมลพรรณ ปิตธวัชชัย. (2553). เอกกษัตริย์ใต้รัฐธรรมนูญ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์กรุงเทพ (1984).
ศรีสุเรนทร์, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่น. (2512) โคลงถวายพระเพลิงพระบรมอัฐิพระเจ้าหลวง. ใน โคลงถวายพระเพลิงพระบรมอัฐิพระเจ้าหลวงพระนิพนธ์พระเจ้าบรมวงศเธอกรมหมื่นศรีสุเรนทร์และตำหนักแพ (น. 1-38) พระนคร: โรงพิมพ์ชวมพิมพ์.
สุพรรณี วราทร. (2516). ประว์ตินวนิยายไทยตั้งแต่ปลายสมัยรัชกาลที่ 6 ถึงสมัยเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 (วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิด). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
แหล่เทศน์มหาพนกล่าวเรื่องสวรรคต. (2468) ใน คำกลอนสรรเสริญพระบารมี พระบาทสมเด็จฯ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ภาคที่ 3 (น.61-64). พระนคร: โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร.
อวยพร มิลินทางกูร. (2519). ลักษณะคำประพันธ์ร้อยกรองไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2475-2501(วิทยานิพนธ์ปริญญาอักษรศาสดรมหาบัณฑิต) กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อุษณีย์ ธงไซย. (2540) พระราชพงศาวดารและพงศาวดาร หลักฐานที่สร้างขึ้นเพื่อสถาบันกษัตริย์. เซียงใหม่ : ภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะมนุษยคาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Content and information of the article published at Suthiparithat Journal are based on the sole opinions and responsibility of author(s) only. Neither the editorial board involve in......
