ADMINISTRETIVE STARTEGIES FOR EXCELLENCE IN RESEARCH OF THE FACULTY OF HUMANITIES, PRIVATE HIGHER EDUCATION INSTITUTIONS
Keywords:
Administrative Strategies for Excellence in Research, The Faculty of Humanities Private Higher Education InstitutionsAbstract
The purpose of this research is to formulate the strategies for excellence in promoting research of the faculty of Humanities in private higher education institutions. The samplings used in the study are divided into 2 groups; 1) those giving quantities information are research administrators at university level, research administrators at faculty level and faculties. 2) Those providing qualitative information consist of research administrators from the state and private higher education institutions, having Faculty of Humanities, the administrators of grant-aided research organizations, researcher in Humanities and experts. Four research procedures are set up: (1) A quantitative study, to get current research management, problems and obstacles which are affecting to conducting research and conceptual framework of the excellence in research of the Faculty of Humanities in private higher education institutions. (2) A qualitative study with in-depth interview to obtained from the quantitative study. (3) Analyzing current condition of the Faculty of Humanities in private higher education institutions, and (4) Focus group discussion to review, assess and improve the strategies. Administrative Strategies for Excellence in promoting Research of the Faculty of Humanities in Private Higher Education are; Potential Enhancement (SO Strategy), Strategies for Immunity (ST Strategy), Strategies for Development and Regeneration (WO Strategy) and Strategies for Resolving the Crisis (WT Strategy) by presenting an overview of the strategy and tactics of universities all sizes and in all regions and presenting specific strategy classified by size and region.
References
จรัส สุวรรณเวลา. (2534). บนเส้นทางสู่มหาวิทยาลัยวิจัย. กรุงเทพฯ: ฝ่ายวิจัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิจารณ์ พานิช. (2540). การบริหารงานวิจัยแนวคิดจากประสบการณ์. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
พงษ์พัชรินทร์ พุธวัฒนะ. (2545). กลยุทธ์การพัฒนาวัฒนธรรมการวิจัยของอาจารย์สถาบันอุดมศึกษาของรัฐ. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาอุดมศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เจตนา นาควัชระ. (2548). ตามใจฉัน-ตามใจท่าน: ว่าด้วยการวิจารณ์และการวิจัย. กรุงเทพฯ: คมบาง.
อานันท์ กาญจนพันธุ์. (2552). สภาพปัจจุบันและประเด็นข้อคิดเห็นและข้อหารือในกลุ่ม สาขาวิชาสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์. สืบค้นเมื่อ 14 พฤศจิกายน 2552, จาก http://www.mua.go.th/data_pr/prasit/data_8.doc
ปรีชา ช้างขวัญยืน (บรรณาธิการ). (2547). การวิจัยทางมนุษยศาสตร์ (บทสรุปจากที่ประชุมนักมนุษยศาสตร์). กรุงเทพฯ:จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Williams, D. A. (2000). Research Productivity of Nursing Faculty. Ed.D. Louisville: University of Louisville.
ทับทิม นิลวรรณ. (2538). ความต้องการและปัญหาการทำวิจัยของคณาจารย์ในกลุ่มสาขาสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
Isom, S. A. (2004). Relating Job Satisfaction to Research Productivity: Tenured Faculty in Two Colleges at a Midwest Research Extensive University. Ph.D. Minnesota: University of Minnesota.
จรัส สุวรรณเวลา. (2551). ความเป็นอิสระของมหาวิทยาลัยไทย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพศาล หวังพานิช. (2541). “การสร้างงานวิจัยสำหรับอาจารย์ของสถาบันอุดมศึกษาเอกชน.” รายงานการสัมมนาเรื่องการพัฒนาศักยภาพในการวิจัยของอาจารย์สถาบันอุดมศึกษาเอกชน. กรุงเทพฯ: ทบวงมหาวิทยาลัยและสมาคมสถาบันอุดมศึกษาแห่งประเทศไทย. หน้า 25 - 40.
ไพฑูรย์ พงศบุตร. (2541). รายงานการสัมมนาเรื่องการพัฒนาศักยภาพในการวิจัยของอาจารย์สถาบันอุดมศึกษาเอกชน. กรุงเทพฯ: ทบวงมหาวิทยาลัยและสมาคม สถาบันอุดมศึกษาแห่งประเทศไทย.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2546). กระบวนทัศน์ใหม่ในการบริหารจัดการอุดมศึกษาไทย. กรุงเทพฯ: ศูนย์ตำรา และเอกสารทางวิชาการ คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Ashworth, A. and Harvey, R. C. (1994). Assessing Quality in Further and Higher Education. London : Jessica Kingsley Publishers.
เศกสิน ศรีวัฒนานุกูลกิจ (2546). “การจะเป็นมหาวิทยาลัยวิจัย” รวมบทความกรณีศึกษาจากประสบการณ์การบริหารของผู้เข้ารับการฝึกอบรมหลักสูตรการพัฒนาผู้บริหารระดับสูงมหาวิทยาลัย รุ่นที่ 8. กรุงเทพฯ: สำนักส่งเสริมและพัฒนาระบบบริหาร ทบวงมหาวิทยาลัย. หน้า 35 – 41.
บุญเสริม วีสกุล. (2526). “นโยบายเพื่อความเป็นเลิศทางวิชาการ.” การบริหารมหาวิทยาลัยในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์. หน้า 30-33.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2530). การอุดมศึกษากับสังคมไทย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Bushaway, R. W. (2003). Managing Research. Philadalphia: Open University Press.
อมรวิชช์ นาครทรรพ. (2547). ปฏิรูประบบวิจัย เคลื่อนสังคมไทยด้วยความรู้: ข้อเท็จจริงและข้อเสนอเพื่อการปฏิรูประบบวิจัยของประเทศ. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
เพทาย เย็นจิตโสมนัส. (2552). มหาวิทยาลัยวิจัยแห่งชาติ (ตอนที่1-12). สืบค้นเมื่อ 30 สิงหาคม 2552, จาก http://researchers.in.th/blog/nru/1706
นิพนธ์ ศุขปรีดี และคณะ. (2549). รายงานการวิจัยโครงการวิจัยเพื่อพัฒนานวัตกรรมการบริหารวิจัยในสถาบันอุดมศึกษาไทย: กรณีศึกษามหาวิทยาลัยสยาม. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ศิโรจน์ ผลพันธิน. (2547). รายงานการวิจัยเรื่องรูปแบบการบริหารงานวิจัยของสถาบันอุดมศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.
บรรจง หมายมั่น. (2545). “การพัฒนางานวิจัยในสถาบัน.” รวมบทความกรณีศึกษาจากประสบการณ์การบริหารของผู้เข้ารับการฝึกอบรมหลักสูตรการพัฒนาผู้บริหารระดับสูงมหาวิทยาลัย รุ่นที่ 8. กรุงเทพฯ: สำนักส่งเสริมและพัฒนาระบบบริหาร ทบวงมหาวิทยาลัย. หน้า 31-34.
ยุวดี นาคะผดุงรัตน์. (2545). “การบริหารเพื่อยกระดับความเข้มแข็งงานวิจัยของมหาวิทยาลัย”รวมบทความกรณีศึกษาจากประสบการณ์การบริหารของผู้เข้ารับการฝึกอบรมหลักสูตรการพัฒนาผู้บริหารระดับสูงมหาวิทยาลัย รุ่นที่ 8. กรุงเทพฯ: สำนักส่งเสริมและพัฒนาระบบบริหาร ทบวงมหาวิทยาลัย. หน้า 179-184.
มานิต บุญประเสริฐ. (2533). “แนวทางปฏิบัติสู่ความเป็นเลิศทางวิชาการในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน.” รายงานการสัมมนาทางวิชาการของสมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทยเรื่องการบริหารสถาบันอุดมศึกษาเอกชน. กรุงเทพฯ: ทบวงมหาวิทยาลัย. หน้า 54.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Content and information of the article published at Suthiparithat Journal are based on the sole opinions and responsibility of author(s) only. Neither the editorial board involve in......
