TONE VARIATIONS IF THE THAI DIALECT OF PHRA NAKHON SI AYUTTHAYA
Keywords:
tone, variation, Thai dialectAbstract
The main purpose of this study is to investigate the tone system of Ayutthaya Thai spoken in Phra Nakorn Si Ayutthaya of 2 age group people in order to analyze the tendency of changes of it. In this research, monosyllabic words spoken in isolation were elicited from 32 participants who represent local speakers of Ayutthaya Thai spoken in the 16 Amphoes, 2 speakers who are 15 – 25 years old and 55 – 65 years old from each Amphoe. They were chosen according to a set of criteria. The study shows that age group is the social variable investigated in this study. It has influenced how they speak. The speakers who are 55 – 65 years old still use the same tone system while the speakers who are 15 – 25 years old use the variant tone system. Some of tones are not the same anymore. The younger the speakers are, the higher education they get. The standard variant is the best choice so they choose it in daily lives. The tendency of changes of Ayutthaya Thai spoken in Phra Nakorn Si Ayutthaya in the future will not be spoken like this. The tone system which 55-65-year-old people use will be disappeared and there will be no sub-dialect in Ayutthaya Thai spoken. In the future, Ayutthaya Thai spoken will be used the same tone system all 16 Amphoes.
References
กัลยา ติงศภัทิย์, ม.ร.ว. (2526a). ภาษาถิ่นเหนือ. นครปฐม: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.
กาญจนา คูวัตนะศิริ. (2528). ภาษาไทยถิ่น. เอกสารการนิเทศการศึกษ. หน่วยศึกษานิเทศก์. กรมการฝึกหัดครู.
ขนิษฐา ใจมโน. (2552). การแปรของวรรณยุกต์ในภาษาไทยลื้อ. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหิดล.
ชื่นหทัย สุริยโสภาพันธุ์ (2546). ค่าความถี่มูลฐานเสียงวรรณยุกต์ในภาษาไทยของผู้ไว้กล่องเสียงประเภทหลอดอาหาร ตามระะเวลาในการฝึกพูดและการรับรู้เสียงวรรณยุกต์ของผู้ฟัง. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณทิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ปรีชา สุขเกษม. (2546). การแปรและการเปลี่ยนแปลงในภาษากวย - กูย(ส่วย). วิทยานิพนธ์หลักสูตรอักษศาสตรดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิมพ์ระวี เรืองวัฒกี. (2551). การแปรทางสังคมของพยัญชนะควบกล้ำ (kw) และ (khw) ในภาษาไทยถิ่นตำบลบ้านแพรก อำภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา.วิทยานิพนธ์หลักสูตรอักษรศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พริ้มรส มารีประสิทธิ์. (2534). การแปรของเขตปรับเปลี่ยนภาษาระหว่างภาษาไทยถิ่นกลางและภาษาไทยถิ่นใต้ตามอายุของผู้พูด: การศึกษาคำ. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พุทธชาติ โปธิบาล และธนานันท์ ตรงดี. (2541), สถานะของภาษาตากใบในภาษาถิ่น. วารสารสงขลานครินทร์ ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 4(2), 167-187.
ยาใจ มาลัยเจริญ. (2531). วรรณยุกต์ในภาษาไทยถิ่นจังหวัดอ่างทองและพระนครศรีอยุธยา. วิทยานิพนธ์อักษร-ศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รตญา กอบศิริกาญจน์. (2535). การแปรของวรรณยุกต์สูง-ตกในภาษาไทยถิ่นจังหวัดสุพรรณบุรี ตามตัวแปรทางสังคมบางประการ. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ราชบัณทิตยสถาน. (2520) พจนานุกรมศัพท์ภาษาศาสตร์ (ภาษาศาสตร์ประยุกต์). กรุงเทพฯ: รุ่งศิลป์การพิมพ์.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2537). พจนานุกรมศัพท์สัทศาสตร์. กรุงเทพฯ: เพื่อนการพิมพ์.
เรืองเดช ปันเขื่อนขัตย์. (2532) แบบทดสอบระบบเสียงวรรณยุกต์ภาษาถิ่น. สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเพื่อพัฒนาชนบท มหาวิทยาลัยมหิดล.
วิไลศักดิ์ กิ่งคำ. (2551). ภาษาไทยถิ่น. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
สุวัฒนา เลี่ยมประวัติ, กันทิมา วัฒนะประเสริฐ.(2536). วิคราะห์การใช้คำและการแปรของภาษาของคนสามระดับอายุในชุมชนภาษาลาวลุ่มน้ำท่าจีน. นครปฐม : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์.
เสวีวร พรหมขุนทอง. (2549). สัทศาสตร์และสัทวิทยาในการอ่านทำนองเสนาะไทย. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหา-บัณฑิต. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
อรุณี อรุณเรือง. (2533) การแปรวรรณยุกต์โทในภาษาไทยกรุงเทพฯ ตามระดับอายุผู้พูด. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตร-มหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อมร ทวีศักติ์. (2536). สัทศาสตร์. กรุงเทพฯ: สหมิกออฟเซท.
อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธิ์. (2544). ภาษาศาสตร์สังคม พิมพ์ครั้งที่สาม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธิ์. (2548). ภาษาในสังคมไทย. กรุงเทพ: โรงพิมพ์จุหลงกรณ์ มหาวิทยาลัย
อารีวรรณ เลิศธนะ. (2548). การแปรของเสียงวรรณยุกต์โทตามเพศของผู้พูดในภาษาไทยกรุงเทพฯ และทัศนคติของผู้ฟัง. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรมศาสตร์.
เอกพล กันทอง. (2550). การแปรของวรรณยุกต์ในภาษาไทถิ่นเชียงใหม่ตามกลุ่มอายุ. วิทยานิพนธ์หลักสูตรอักษศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Gedney, W.J. (1972). A Checklist for Determining Tones in Tai Dialects. In m. estellie Smith (Ed), Studies in Linguistics in Honor of George L.Trager. The Hague.
Tingsabadh, K.M.R. (1997). “Tones in Standard Thai Connected Speech.” Southeast Asian Linguistic Studies in Honour of Vichin Panupong. Chulalongkorn University Press, 297-307.
Labov, W. A. (1972). Sociolinguistic Patterns. Philadephia: University of Pennsylvania Press and Oxford: Blackwell.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Content and information of the article published at Suthiparithat Journal are based on the sole opinions and responsibility of author(s) only. Neither the editorial board involve in......
