The Influence of Marketing Mix on Purchasing Decisions for Herbal Products of Mon Herb Community Enterprise, Hang Chat District, Lampang Province
Main Article Content
Abstract
This research aims to investigate 1) the levels of consumer opinion regarding purchasing behavior and marketing mix factors toward herbal products; and 2) the influence of the marketing mix on the purchasing decisions of consumers toward herbal products of the Mon Herb Community Enterprise, Hang Chat District, Lampang Province. This is a quantitative research. The sample group is 130 customers who purchase herbal products. Simple random sampling method was used. The research tools were questionnaires. Statistics used for data analysis included frequency, percentage, mean, standard deviation, and multiple regression analysis.
The study results found that 1) Consumer purchasing behavior for herbal products was at the highest level (= 4.51) The primary reason for purchasing was that the products were manufactured by local community members (
= 4.72). 2) Marketing mix factors influencing the purchase of herbal products were overall at the highest level (
= 4.47). Respondents prioritized People and Physical Evidence (
= 4.71), followed by Process (
= 4.67), Price (
= 4.47), Product (
= 4.46), Place/Distribution Channels (
= 4.41), and Marketing Promotion (
= 4.25), respectively. 3) Multiple regression analysis indicated that the marketing mix factors - specifically Product, Marketing Promotion, and People - significantly influenced consumer purchasing decisions for herbal products at a statistical significance level of 0.05.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความวิจัยนี้เป็นของลิขสิทธิ์
References
ลธิดา เกิดแจ้ง และกนกพร ชัยประสิทธิ์. (2564). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีความสัมพันธ์ต่อการตัดสินใจซื้อผลติภัณฑ์ยาหม่องสมุนไพร. วารสารรังสิตบัณฑิตศึกษาในกลุ่มธุรกิจและสังคมศาสตร์, 7(1), 223-233.
กลุ่มวิสาหกิจชุมชนม่อนเฮิร์บ. (2568). รายงานสรุปสถิติจำนวนลูกค้าและการจำหน่ายผลิตภัณฑ์สมุนไพร ประจำปี พ.ศ. 2568. ลำปาง: กลุ่มวิสาหกิจชุมชนม่อนเฮิร์บ ตำบลเมืองยาว อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง.
เกศรินทร์ คำมะยอม และบุษกรณ์ ลีเจ้ยวะระ. (2563). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดในมุมมองของลูกค้าที่มีต่อการตลาดแบบผสมผสานช่องทาง (Omni Channel) ของร้านวัสดุก่อสร้างสมัยใหม่ “ฟูลเฮ้าส์สโตร์” จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารพัฒนาการเรียนรู้สมัยใหม่, 5 (5), 77-89.
ดาวเดือน อินเตชะ, ธนัชชา ขำศรี และประสิทธชัย เดชขำ. (2566). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อความสำเร็จของผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชนในอำเภอเมือง จังหวัดลำปาง. วารสารสหวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 7(2), 12-20.
ณัฐพงษ์ ปานกล้า และบุษกรณ์ ลีเจ้ยวะระ. (2566). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดในมุมมองของลูกค้า (7C’s) ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องมือ อุปกรณ์และเครื่องจักรกลทางการเกษตร ผ่านช่องทางแบบผสมผสาน (Omni Channel) ในจังหวัดอุดรธานี. Journal of Modern Learning Development, 8(3), 1-14.
บดินทร์ ชาตะเวที. (2563). พฤติกรรม กับ ชีวิตวิถีใหม่ : New Normal. คณะการแพทย์แผนไทย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
บุญชม ศรีสะอาด และบุญส่ง นิลแก้ว. (2535). การอ้างอิงประชากรเมื่อใช้เครื่องมือ แบบมาตราส่วนประมาณค่ากับกลุ่มตัวอย่าง. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒมหาสารคาม, 3(1), 22-25.
พันธกานต์ จรัสวัฒนาพรรค์ และสายพิณ ปั้นทอง. (2566). อิทธิพลที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์เสริมอาหารประเภทช่วยในการนอนหลับของผู้บริโภคในสังคมออนไลน์. วารสารสุทธิปริทัศน์, 37(2), 116-131.
ภควรรณ คุณากรวงศ์. (2565). สมุนไพรไทย คุณค่าที่คู่ควรเรียนรู้. สืบค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2568, จาก https://www.finearts.go.th/storage/contents/2022/01/detail_file/fED0luONaSqK6ZzfP7C5roy2WJncxdXUtHVv0U2P.pdf
ลัลฐ์ลลิล ศิริชัย, ณัชกร ล้ำเลิศกิจ และภคอร ภู่เจริญวงศ์. (2566). การพัฒนายาสมุนไพรไทยในยุคหลังโควิด-19. วารสารการแพทย์และสาธารณสุข มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 6(1), 70–81.
วิธาน อรุโณทอง และอภิรัตน์ กังสดารพร. (2562). การพัฒนาแนวทางธุรกิจเครื่องสำอางออนไลน์. การประชุมนำเสนอผลงานวิจัยบัณฑิตศึกษาระดับชาติ ครั้งที่ 14 หน้า 656-669. มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
เศรษฐกิจท้องถิ่น. (2567). วิสาหกิจชุมชนเดินหน้าจัดอบรมการปลูกและแปรรูปสมุนไพร. สืบค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2568, สืบค้นจาก https://www.thairath.co.th/news/local/localbusiness/2831182
สมบัติ กันบุตร, เกษราพร ทิราวงศ์, อำนวยพร ใหญ่ยิ่ง, อโนชา สุภาวกุล และน้ำฝน รักประยูร. (2566). ปัจจัยส่วนประสมการตลาดผลิตภัณฑ์อาหารท้องถิ่นเชิงสร้างสรรค์โดยการมีส่วนร่วมของชุมชนในเขตพื้นที่พิเศษอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย-ศรีสัชนาลัย-กำแพงเพชร. วารสารวิชาการวิทยาลัยบริหารศาสตร์, 6(1), 133-149.
สุพัตรา คำแหง, ชัญญานุช โมราศิลป์ และบุปผชาติ แต่งเกลี้ยง. (2566). นวัตกรรมการตลาดสมัยใหม่เพื่อการพัฒนาผลิตภัณฑ์สมุนไพรท้องถิ่นของชุมชนบ้านวังไทร อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรม ราช. สยามวิชาการ, 23(1), 1-19.
อาทิตยา ลาวงศ์. (2568). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อพฤติกรรมการซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมของผู้บริโภคในประเทศไทย. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 5(4), 1817-1830.
อัญมณี ศุภธนากรกุล, นายิกา กำมเลศ และวอนชนก ไชยสุนทร. (2566). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการซื้อผลิตภัณฑ์สมุนไพรของผู้บริโภคในภาคกลางของประเทศไทย. วารสารบริหารธุรกิจ, 13(1), 76-90.
Booms, B. H., & Bitner, M. J. (1981). Marketing strategies and organization structures for service firms. In J. H. Donnelly & W. R. George (Eds.), Marketing of services (pp. 47–51). American Marketing Association.
Kotler, P. (2003). Marketing management (11th ed.). Prentice Hall.
Kotler, P., & Armstrong, G. (2021). Principles of Marketing (18th ed.). Pearson Education.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing Management (15th ed.). Pearson Education.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Education and Psychological Measurement, 30(3), 607- 610.
Likert, R. (1967). The human organization: It’s management and value. New York: McGraw-Hill.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Paper presented at the annual meeting of the New England Educational Research Organization.
Schiffman, L. G., & Wisenblit, J. (2019). Consumer Behavior (12th ed.). Pearson Education.
Solomon, M. R. (2020). Consumer Behavior: Buying, Having, and Being (13th ed.). Pearson Education.
