Educational Governance Network Dynamics for Rayong Local Administration Early Childhood Development: Policy Implications
Keywords:
Network, Governance, Early childhood education, Local, Rayong ProvinceAbstract
This research studied educational governance network dynamics for Rayong Province local administration early childhood development. Qualitative research was done. Results were that local government early childhood education management evolved over time in three fundamental phases: before the Determining Plan and Process of Decentralization to Local Government Organization Act, B.E. 2542 (1999: The Act); after the Act; and development of a local government educational governance network for early childhood development after 2017, led by the Rayong Provincial Office for Local Administration and a local private sector network. Early childhood development centers and schools managing early childhood education affiliated with local governments served to implement early childhood development standards and policies.
Downloads
References
ไกรยส ภัทราวาท. (2558). รีเซ็ตการศึกษาท้องถิ่นเพื่อสร้างความเป็นธรรมในสังคม. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2559). มาตรฐานการดำเนินงานศูนย์พัฒนาเด็กเล็กขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2559. กรุงเทพมหานคร: กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น.
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2562, มีนาคม 1). ที่ มท 0816.4/ว 806. มาตรฐานสถานพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติ.
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2563, ธันวาคม 16). ที่ มท 0816.4/ว 3880. การนิเทศติดตามการจัดการศีกษาของศูนย์พัฒนาเด็กเล็กตามมาตรฐานสถานพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติ.
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. สำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดระยอง. (2562). แบบสรุปการบันทึกการประเมินตามาตรฐานสถานพัฒนาเด็กแห่งชาติ ของศูนย์พัฒนาเด็กเล็กในสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดระยอง. ระยอง: สำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดระยอง กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น.
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. สำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดระยอง. (2563). เอกสารประกอบการประชุมคณะทำงานสร้างความเข้มแข็ง การศึกษาปฐมวัยของศูนย์พัฒนาเด็กเล็กสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ระดับอำเภอ. สำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดระยอง กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น.
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. สำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดระยอง. (2564). แบบสรุปประเมินตนเองสำหรับสถานศึกษาระดับปฐมวัยในการเตรียมความพร้อมก่อนเปิดสถานศึกษา สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ปีการศึกษา 2564 เพื่อป้องกันการแพร่ระบาดของโรคโควิด-19. ระยอง: สำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดระยอง กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น.
กระทรวงมหาดไทย. (2554, มกราคม 21). มท 0893.4 /ว 276 . ข้อแนะนำแนวทางปฏิบัติในการบริหารจัดการศูนย์อบรมเด็กก่อนระดับประถมศึกษาในศาสนสถาน.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2561, กันยายน 18). ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ. การจัดตั้งพื้นที่นวัตกรรมการศึกษาจังหวัดระยอง.
คณะกรรมการนโยบายพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา. (2564, มีนาคม 15). ที่ 4/2564. ประกาศคณะกรรมการนโยบายพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา เรื่อง แต่งตั้งคณะกรรมการขับเคลื่อนพื้นที่นวัตกรรมการศึกษาจังหวัดระยอง.
จังหวัดระยอง. (2560, พฤษภาคม 31). ที่ 10683/ 2560. คำสั่งจังหวัดระยอง เรื่อง แต่งตั้งคณะกรรมการขับเคลื่อน โครงการ ดาว-อีเอฟ พัฒนาเยาวชนสู่ความสำเร็จเพื่อเมืองระยองผาสุก (DOW-EF Development for Successful Youth & Rayong Happiness).
จังหวัดระยอง. (2561ก, มกราคม 19). ที่ 541/2561. คำสั่งจังหวัดระยอง เรื่อง การแต่งตั้งคณะกรรมการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพการจัดการศึกษาปฐมวัยศูนย์พัฒนาเด็กเล็กขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ระดับจังหวัด.
จังหวัดระยอง. (2561ข, เมษายน 9). ที่ 3820 / 2561. คำสั่งจังหวัดระยอง เรื่อง แต่งตั้งคณะอนุกรรมการส่งเสริมการพัฒนาเด็กปฐมวัยระดับจังหวัดระยอง.
นงเยาว์ อุทุมพร (2554). การจัดการศึกษาขององค์การบริหารส่วนจังหวัด. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
ประกาศคณะกรรมการการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เรื่อง แผนปฏิบัติการกำหนดขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. (2545). ราชกิจจานุเบกษา. ฉบับกฤษฎีกา 119, 23ง (13 มีนาคม): 22.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. (2542). ราชกิจจานุเบกษา. ฉบับกฤษฏีกา 116, 74ก (19 สิงหาคม): 1-25.
พระราชบัญญัติพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา พ.ศ. 2562. (2562). ราชกิจจานุเบกษา. ฉบับกฤษฎีกา 136, 56ก (30 เมษายน): 102-120.
พระราชบัญญัติส่งเสริมการพัฒนาเด็กและเยาวชนแห่งชาติ พ.ศ. 2550. (2551). ราชกิจจานุเบกษา. ฉบับกฤษฎีกา 125, 9ก (14 มกราคม): 1-15.
วีระศักดิ์ เครือเทพ (2550). เครือข่าย: นวัตกรรมการทำงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
เอนก เหล่าธรรมทัศน์. (2552). แปรถิ่น เปลี่ยนฐาน : สร้างการปกครองท้องถิ่นให้เป็นรากฐานของประชาธิปไตย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Agranoff, R., & McGuire, M. (1994). Collaborative public management. Washington D.C.: Georgetown University Press.
Aspers, P., & Corte, U. (2019). What is Qualitative in Qualitative Research. Qualitative Sociology, 42, 139-160. doi:10.1007/s11133-019-9413-7
Atkins, L. (2012). Qualitative research in education. London; Los Angeles: SAGE.
Dow Thailand Group. (2020). 2020 Sustainability report. Bangkok: Dow Thailand Group. Retrieved from https://th.dow.com/en-us/news/reports.html
Gormley, W. T., & Balla, S. J. (2004). Bureaucracy and Democracy: Accountability and Performance. Washinton D.C.: CQ Press.
Gunnulfsen, A. E. (2021). Applying the Integration Dimensions of Quantitative and Qualitative Methods in Education Policy Research: Lessons Learned From Investigating Micro Policymaking in Norwegian Schools. International Journal of Qualitative Methods, 20, 1-13. doi:10.1177/16094069211028349
Hamilton, L., & Corbett-Whitteir, C. (2013). Using case study in education research. Los Angeles, California; London: SAGE.
Krueathep, W., Riccucci, N. M., & Suwanmala, C. (2010). Why Do Agencies Work Together? The Determinants of Network Formation at the Subnational Level of Government in Thailand. Journal of Public Administration Research and Theory, 20, 157-185.
Lubell, M. (2015). Collaborative partnerships in complex institutional systems. Current Openion in Environmental Sustainability, 12, 41-47. doi:10.1016/j.cosust.2014.08.011
McGinnis, M. D. (2011). An Introduction to IAD and the Language of the Ostrom workshop: A Simple Guide to a Complex Framework. The Policy Studies Journal, 39(1), 169-183.
North, D. C. (1994). Economic Performance Through Time. The American Economic Review, 84(3), 359-368.
O'Toole, L. (1997). The Implication for Democracy in Networked Bureaucratic World. Journal of Public Administration Research and Theory, 7(3), 443-459.
Parra, J. D., Said-Hung, E., & Montoya-Vargas, J. (2021). (Re)introducing critical realism as a paradigm to inform qualitative content analysis in causal educational research. International Journal of Qualitative Studies in Education, 34(2), 168-182. doi:10.1080/09518398.2020.1735555
Provan, K. G., & Kenis, P. (2007). Modes of Network Governance: Structure, Management, and Effectiveness. Journal of Public Administration Research and Theory, 18, 229-252.
Provan, K. G., & Milward, H. B. (2001). Do Networks Really Work? A Framework for Evaluating Public-Sector Organizational Networks. Public Administration Review, 61(4), 414-423.
Stokman, F. N. (2014). Policy Networks: History. In R. Alhaij, & J. Rokne (Eds.), Encyclopedia of Social Network Analysis and Mining (pp. 1291-1310). Springer.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2022 Phrueksaphong Visuthduangdusdee, Ploy Suebvises
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
