Non-Governmental Organisations and the Labour Movement in Thailand
Keywords:
Non-governmental organization, Labour movement, Labour-working NGOAbstract
The main objective of this research is to study the role of non-governmental organisations (NGOs) in the labor movement in Thailand between the 1980s and the present. This study is a qualitative research. The results of the study concluded that between the early 1980s and the late 1990s, labor-working NGOs played an important role in the Thai labor movement. They played a prominent role in making the labor movement with trade unions as leaders had a direction towards becoming a social movement, not just an interest group that moved for the immediate benefit of the workers. Nowadays, since the late 1990s, there have been some changes in the variety of employment styles, more complicated elements of labor in Thailand with a large proportion of migrant workers, political polarization under a political regime that is not yet fully democratic. Meanwhile, labor unions are still unable to represent the interests of all groups of workers. These problems are major obstacles for labor NGOs in supporting the labor movement in Thailand.
Downloads
References
กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน. (2541). ทำเนียบองค์กรเอกชนด้านแรงงาน. กระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม.
จตุรงค์ บุณยรัตนสุนทร. (2542). พลวัตองค์กรพัฒนาเอกชนไทย. ใน ณรงค์ เพ็ชรประเสริฐ (บ.ก.), เศรษฐศาสตร์การเมือง (เพื่อชุมชน) เอ็นจีโอ 2000. (น.61-86) ศูนย์ศึกษาเศรษฐศาสตร์การเมือง คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จะเด็จ เชาวน์วิไล. (2540). บทเรียนองค์กรพัฒนาเอกชนด้านแรงงานกับการทำงานกับผู้ใช้แรงงาน. แรงงานปริทัศน์, 11(4), 7-9.
จะเด็จ เชาวน์วิไล. (2568, 20 กุมภาพันธ์). อดีตหัวหน้าฝ่ายแรงงานหญิง มูลนิธิเพื่อนหญิง (พ.ศ. 2531-2543). สัมภาษณ์.
โชคชัย สุทธาเวศ. (2539). องค์กรพัฒนาเอกชนสาธารณประโยชน์เกี่ยวกับแรงงานในประเทศไทย: ภาพรวมและทางเลือก. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ทรงศักดิ์ บุญกวีนภานนท์. (2564). บทบาทองค์กรพัฒนาเอกชนด้านแรงงาน. ใน นิตยา พิริยะพงษ์พันธ์ (บ.ก.), 30 ปี เส้นทางสู้สู่ประกันสังคม. (น.67-82) มูลนิธิเพื่อนหญิง.
นภาพร อติวานิชยพงศ์. (2531). ข้อเสนอของผู้ใช้แรงงานต่อรัฐบาลและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร. แรงงานปริทัศน์, 2(10), 4-7.
นภาพร อติวานิชยพงศ์. (2532). ประวัติศาสตร์ขบวนการแรงงานไทย 2525-2532. ใน บุญโฮม อิงชัยภูมิ (บ.ก.), ประวัติศาสตร์ขบวนการแรงงานไทยยุคเริ่มต้นถึง พ.ศ. 2532. (น.155-183) พิมพ์ตุลา.
นภาพร อติวานิชยพงศ์. (2536). (บรรณาธิการ). บทบาท สส.กับปัญหาและนโยบายเร่งด่วนทางสังคม. เอดิสันเพรส โปรดักท์.
นภาพร อติวานิชยพงศ์. (2556). ปัญญาชนกับขบวนการแรงงานไทย. ใน ฉัตรทิพย์ นาถสุภา (บ.ก.), ด้วยรัก เล่มที่ 4 ประวัติศาสตร์เศรษฐกิจ การเมืองและสังคม. (น.327-354) เคล็ดไทย.
นภาพร อติวานิชยพงศ์. (2561). สหภาพแรงงานไทยที่เป็นขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคม. มูลนิธิฟรีดริค
เอแบร์ท.
นภาพร อติวานิชยพงศ์. (2562). ผู้นำสหภาพแรงงานไทยกับการเข้าร่วมขบวนการเคลื่อนไหวทางการเมือง: จากรัฐประหาร 2549-รัฐประหาร 2557. ฟ้าเดียวกัน, 17(1), 177-202.
นภาพร อติวานิชยพงศ์. (2567). ขบวนการแรงงานกับบทบาททางสังคมและการเมือง: รวมบทความขบวนการแรงงานร่วมสมัย. วิทยาลัยพัฒนศาสตร์ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ และมูลนิธิพิพิธภัณฑ์แรงงานไทย.
นฤมล ทับจุมพล. (2568, 6 พฤษภาคม). อดีตกรรมการบริหารมูลนิธิอารมณ์ พงศ์พงัน ชุดที่ 2 (พ.ศ. 2530-2534). สัมภาษณ์.
บัณฑิต แป้นวิเศษ. (2568, 14 กุมภาพันธ์). อดีตผู้ปฏิบัติงานฝ่ายแรงงานหญิง มูลนิธิเพื่อนหญิง (พ.ศ. 2536-2543). สัมภาษณ์.
บัณฑิตย์ ธรรมตรีรัตน์. (2533). ขบวนการสหภาพแรงงานไทยยุคหลัง 6 ตุลาคม 2519-2525. ใน บุญโฮม
อิงชัยภูมิ (บ.ก.), ประวัติศาสตร์ขบวนการแรงงานไทยยุคเริ่มต้นถึง พ.ศ. 2532. (น.114-153) พิมพ์ตุลา.
ไพโรจน์ พลเพชร. (2568, 22 มกราคม). อดีตผู้จัดการสมาคมสิทธิเสรีภาพของประชาชน (พ.ศ. 2533-2536). สัมภาษณ์.
ผาสุก พงษ์ไพจิตร. (2545). ว่าด้วยขบวนการทางสังคมและเมืองไทย. ใน ผาสุก พงษ์ไพจิตร และคณะ, วิถีชีวิต
วิธีสู้ ขบวนการประชาชนร่วมสมัย. (น.1-33) สำนักพิมพ์ตรัสวิน (ซิลค์วอร์มบุคส์).
วิชัย นราไพบูลย์. (2568, 8 มิถุนายน). ผู้จัดการมูลนิธิพิพิธภัณฑ์แรงงานไทย (พ.ศ. 2543-ปัจจุบัน). สัมภาษณ์.
ศักดินา ฉัตรกุล ณ อยุธยา. (2568, 8 มิถุนายน). ผู้ร่วมก่อตั้งพิพิธภัณฑ์แรงงานไทย. สัมภาษณ์.
สมเกียรติ เรืองจันทร์. (2543). องค์กรพัฒนาเอกชนด้านแรงงาน. ใน ผลกระทบทางสังคมจากวิกฤตเศรษฐกิจ เล่มที่ 4 สามทศวรรษองค์กรพัฒนาเอกชนไทย. (น.35-48). สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย.
สมยศ พฤกษาเกษมสุข. (2568, 24 มกราคม). อดีตผู้ปฏิบัติงานฝ่ายส่งเสริมสิทธิกรรมกร สมาคมสิทธิเสรีภาพของประชาชน (พ.ศ. 2530-2533). สัมภาษณ์.
สถิตย์ นิยมญาติ. (2551). รายงานวิจัยประเมินผลเรื่องการปฏิบัติงานและผลสำเร็จของสมาคมสิทธิเสรีภาพ
ของประชาชน ประเทศไทย. สมาคมสิทธิเสรีภาพของประชาชน.
สุธี ประศาสน์เศรษฐ. (2540). แปดญัตติว่าด้วยสมัชชาคนจน. วารสารเศรษฐศาสตร์การเมืองเพื่อชุมชน, 1(1), 94-101.
สุภาวดี เพชรรัตน์. (2558). องค์กรพัฒนาเอกชนไทยกับการเคลื่อนไหวกฎหมายลาคลอด. ใน จะเด็จ เชาวน์วิไล
และคณะ, บทเรียนการต่อสู้กฎหมายลาคลอด 90 วัน. (น.44-48) บริษัท เอส เค เอส อินเตอร์ พริ้น จำกัด.
อนุสรณ์ ไชยพาน. (บ.ก.). (2546). ทำเนียบองค์กรพัฒนาเอกชน 2546. คณะกรรมการเผยแพร่และส่งเสริมงานพัฒนา.
Frank, A. G., & Fuentes, M. (1990). Civil democracy: Social movements in recent world history. In S. Amin et al. (Eds.). Transforming the revolution: Social movements and the world system. Monthly Review Press, 139-180.
Fuentes, M., & Frank, A. G. (1989). Ten theses on social movements. World Development, 17(2), 179-191.
Gramsci, A. (1971). Selections from the prison notebooks. Lawrence & Wishart.
Lenin, V. I. (1978). What is to be done?. Progress Publishers.
Marx, K., & Engels, F. (1985). The communist manifesto. Penguin Books.
Napaporn Ativanichayapong. (2002). Trade union and the workers collective action in Thailand: An articulation of social movement unionism and economic unionism, 1972-2002. (Unpublished doctoral dissertation). Chulalongkorn University.
Philion, S. (1998). Bridging the gap between new social movement theory and class. Rethinking Marxism, 10(4), 79-104.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 นภาพร อติวานิชยพงศ์, กิตติกาญจน์ หาญกุล

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.