แนวทางการจัดการการมีส่วนร่วมของชุมชนเพื่อความยั่งยืนของการท่องเที่ยว อำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

ผู้แต่ง

  • สมหมาย ปานทอง หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สถาบันรัชต์ภาคย์
  • ญาณกร โท้ประยูร อาจารย์ที่ปรึกษา
  • โกมล ปราชญ์กตัญญู อาจารย์ที่ปรึกษา
  • เสรี วงษ์มณฑา อาจารย์ที่ปรึกษา

คำสำคัญ:

การมีส่วนร่วมของชุมชน, ความยั่งยืนของการท่องเที่ยว, แนวทางการจัดการ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา สถานการณ์ปัจจุบัน แนวทางการจัดการการมีส่วนร่วมของชุมชนเพื่อความยั่งยืนของการท่องเที่ยวของอำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ระเบียบวิธีวิจัยเป็นการวิจัยแบบผสม เก็บรวบรวมข้อมูล เอกสารที่เกี่ยวข้อง การสัมภาษณ์เชิงลึกจากกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา โดยสรุปความสำคัญ และเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างบุคคลในชุมชนที่พักอาศัยอยู่ในอำเภอบางสะพาน จำนวน 388 คน โดยใช้แบบสอบถามความคิดเห็น วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และนำข้อมูลมาจำแนกระดับความคิดเห็น ผลการวิจัยพบว่า 1) สถานการณ์ปัจจุบันของของประชาชน ในอำเภอบางสะพาน ภาพรวมอยู่ในระดับ “มาก” (gif.latex?\bar{X}= 3.68, S.D. = 0.94)  ศักยภาพในการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ของอำเภอบางสะพาน ภาพรวมอยู่ในระดับ “มาก” มีค่าคะแนนเฉลี่ยอยู่ระหว่าง gif.latex?\bar{X}=3.59 – =3.97 2) แนวทางการจัดการการมีส่วนร่วมของชุมชนเพื่อความยั่งยืนของการท่องเที่ยว ได้แก่ การบูรณาการความร่วมมือระหว่าง ภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาชน ในการกระตุ้นให้เกิดการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วน เพื่อร่วมกันพัฒนาการท่องเที่ยวให้เกิดความยั่งยืน และค้นพบ 8  แนวทางการจัดการการมีส่วนร่วมของชุมชนเพื่อความยั่งยืน ที่ประกอบไปด้วย 1) ชุมชนควรปลูกฝังและสร้างจิตสำนึกให้กับคนรุ่นใหม่  2) ควรสร้างความตระหนักในการอนุรักษ์ 3) การเป็นเจ้าบ้านที่ดีของคนในพื้นที่ 4) มุ่งสร้างประโยชนร่วมกัน 5) สร้างความเข้าใจร่วมกัน ให้กับชุมชน 6) ภาครัฐและภาคประชาชนควรมีการบูรณาการร่วมกัน 7) ภาครัฐควรประชาสัมพันธ์เชิงรุก 8) การสร้างตราสัญลักษณ์ให้กับท้องถิ่น

Downloads

Download data is not yet available.

References

กฤษณ์ โคตรสมบัติ. (2553). การประเมินศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ : กรณีศึกษาแหล่งท่องเที่ยวในเขตแก่งสามพันโบก อำเภอโพธิ์ไทร จังหวัดอุบลราชธานี. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี

จันทร์จิรา สุขบรรจง และสมยศ วัฒนากมลชัย. (2562). การพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของหนานมดแดง อำเภอป่าพะยอม จังหวัดพัทลุง. วารสารการบริการและการท่องเที่ยวไทย, สมาคมนักวิชาการการท่องเที่ยว (ประเทศไทย), 14(2).

ณัฐพร ดอกบุญนาค และฐาปกรณ์ ทองคำนุช. (2556). รายงานการวิจัยการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการการท่องเที่ยว กรณีศึกษาชุมชนในตลาดร้อยปีสามชุกอำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี, กองทุนส่งเสริมการวิจัยประจำปีงบประมาณ 2556.

ถวิลวดี บุรีกุล. (2552). รายงานการศึกษาเรื่องการมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการนโยบายสาธารณะ. นนทบุรี : มูลนิธิเอเชีย สถาบันพระปกเกล้า.

เทิดชาย ช่วยบำรุง. (2552). รายงานการวิจัย. วาระแห่งชาติเพื่อการพัฒนาและจัดการ การท่องเที่ยวสู่การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมอย่างยั่งยืน ปี 2552. กรุงเทพมหานคร : สถาบันวิจัยเพื่อพัฒนาการท่องเที่ยว.

ธงชัย เพชรสกุลทอง, สัมภาษณ์, 18 มีนาคม 2563

บุญชม ศรีสะอาด. (2545) การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร : สุวีริยาสาสน

บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2548). การพัฒนาการท่องเที่ยวแบบยั่งยืน. กรุงเทพมหานคร : เพรส แอนด์ ดีไซน์

ประกอบ คงทัพ, สัมภาษณ์, 21 มีนาคม 2563.

พระครูถิรธรรมดำรง (เสถียร สิริธโร) เจ้าคณะตำบลชัยเกษม, สัมภาษณ์, 21 มีนาคม 2563

พัทธรัตน์ แสงมณีวรรณ. (2554) การจัดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศบ้านทาป่าเปา ตำบลทาปลาดุก อำเภอแม่ทา จังหวัดลำพูน. เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง. (2561). ระบบสถิติทางทะเบียน: จำนวนประชากรอำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เดือน ธันวาคม พ.ศ. 2561. สืบค้นจาก http://stat.bora.dopa.go.th/stat/statnew/statTDD/. 17 ตุลาคม 2562

สุภางค์ จันทวานิช. (2549). วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Best & Kahn. (2010) Research in Education. (7th ed.). Boston.

Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.

Kasemsup, J.(2009) Environmental preservation for Sustainable tourism. Environment Journal. 13(3), 34-42.

Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities.

Shirley Eber. (1923). My travels around the world. Newton Aycliffe, UK : Heinemann. Swarbrooke, J. (1998). Sustainable Tourism Management. Wallingford, Oxon : CABI Publishing UN.

Zurab Pololikashvili, (2018) International tourist numbers up 6% to 1.4 billion in 2018:

Downloads

เผยแพร่แล้ว

2021-09-10