แนวทางการจัดการการมีส่วนร่วมของชุมชนเพื่อความยั่งยืนของการท่องเที่ยว อำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

  • สมหมาย ปานทอง
  • ญาณกร โท้ประยูร Rajapark Institute
  • โกมล ปราชญ์กตัญญู
  • เสรี วงษ์มณฑา
คำสำคัญ: การมีส่วนร่วมของชุมชน, ความยั่งยืนของการท่องเที่ยว, แนวทางการจัดการการมีส่วนร่วม

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา สถานการณ์ปัจจุบัน แนวทางการจัดการการมีส่วนร่วมของชุมชนเพื่อความยั่งยืนของการท่องเที่ยวของอำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ระเบียบวิธีวิจัยเป็นการวิจัยแบบผสม เก็บรวบรวมข้อมูล เอกสารที่เกี่ยวข้อง การสัมภาษณ์เชิงลึกจากกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา โดยสรุปความสำคัญ และเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างบุคคลในชุมชนที่พักอาศัยอยู่ในอำเภอบางสะพาน จำนวน 388 คน โดยใช้แบบสอบถามความคิดเห็น วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และนำข้อมูลมาจำแนกระดับความคิดเห็น

ผลการวิจัยพบว่า 1) สถานการณ์ปัจจุบันของของประชาชน ในอำเภอบางสะพาน ภาพรวมอยู่ในระดับ “มาก” ( = 3.68, S.D. = 0.94)  ศักยภาพในการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ของอำเภอบางสะพาน ภาพรวมอยู่ในระดับ “มาก” มีค่าคะแนนเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 3.59 – 3.97 2) แนวทางการจัดการการมีส่วนร่วมของชุมชนเพื่อความยั่งยืนของการท่องเที่ยว ได้แก่ การบูรณาการความร่วมมือระหว่าง ภาครัฐ ภาคเอกชน  และภาคประชาชน ในการกระตุ้นให้เกิดการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วน เพื่อร่วมกันพัฒนาการท่องเที่ยวให้เกิดความยั่งยืน และค้นพบ 8  แนวทางการจัดการการมีส่วนร่วมของชุมชนเพื่อความยั่งยืน ที่ประกอบไปด้วย 1) ชุมชนควรปลูกฝังและสร้างจิตสำนึกให้กับคนรุ่นใหม่  2) ควรสร้างความตระหนักในการอนุรักษ์ 3) การเป็นเจ้าบ้านที่ดีของคนในพื้นที่ 4) มุ่งสร้างประโยชนร่วมกัน 5) สร้างความเข้าใจร่วมกัน ให้กับชุมชน6) ภาครัฐและภาคประชาชนควรมีการบูรณาการร่วมกัน 7) ภาครัฐควรประชาสัมพันธ์เชิงรุก 8) การสร้างตราสัญลักษณ์ให้กับท้องถิ่น  

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

กฤษณ์ โคตรสมบัติ, (2553).การประเมินศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ : กรณีศึกษาแหล่งท่องเที่ยวในเขตแก่งสามพันโบก อำเภอโพธิ์ไทร จังหวัดอุบลราชธานี,อุบลราชธานี บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี

จันทร์จิรา สุขบรรจง และสมยศ วัฒนากมลชัย. (2562). การพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของหนานมดแดง อำเภอป่าพะยอม จังหวัดพัทลุง. วารสารการบริการและการท่องเที่ยวไทย, สมาคมนักวิชาการการท่องเที่ยว (ประเทศไทย), 14(2).

เทิดชาย ช่วยบำรุง (2552)รายงานการวิจัย"วาระแห่งชาติเพื่อการพัฒนาและจัดการ การท่องเที่ยวสู่การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมอย่างยั่งยืน ปี 2552"สถาบันวิจัยเพื่อพัฒนาการท่องเที่ยว:กรุงเทพฯ.

บุญชม ศรีสะอาด, (2545) การวิจัยเบื้องต น.พิมพ ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาสน

บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา.(2548). การพัฒนาการท่องเที่ยวแบบยั่งยืน. กรุงเทพฯ: เพรส แอนด์ ดีไซน์

พัทธรัตน์ แสงมณีวรรณ. (2554) การจัดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศบ้านทาป่าเปา ตำบลทาปลาดุก อำเภอแม่ทา จังหวัดลำพูน. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่:เชียงใหม่.

ถวิลวดี บุรีกุล, (2552)รายงานการศึกษาเรื่องการมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการนโยบายสาธารณะ, นนทบุรี มูลนิธิเอเชีย สถาบันพระปกเกล้า. สำนักวิจัยและพัฒนา

ณัฐพร ดอกบุญนาค และฐาปกรณ์ ทองคำนุช (2556)รายงานการวิจัยการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการการท่องเที่ยว กรณีศึกษาชุมชนในตลาดร้อยปีสามชุกอำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี,กองทุนส่งเสริมการวิจัยประจำปีงบประมาณ 2556

สุภางค์ จันทวานิช (2549). วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักบริหารการทะเบียน, กรมการปกครอง. (2561). ระบบสถิติทางทะเบียน: จำนวนประชากรอำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เดือน ธันวาคม พ.ศ. 2561. สืบค้นจาก http://stat.bora.dopa.go.th/stat/statnew/statTDD/. 17 ตุลาคม 2562

Best & Kahn, (2010) Research in education. (7th ed.). Boston

Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities.

Educational and Psychological Measurement, 30(3), pp. 607-610.

Kasemsup, J.(2009) Environmental preservation for sustainable tourism. Environment Journal,13(3), 34-42

Shirley Eber, (1923) My travels around the world. Newton Aycliffe, UK: Heinemann.

Swarbrooke, J (1998). Sustainable Tourism Management. Wallingford, Oxon: CABI

Publishing.

Zurab Pololikashvili, (2018) International tourist numbers up 6% to 1.4 billion in 2018:

UN

บทสัมภาษณ์

ธงชัย เพชรสกุลทอง, สัมภาษณ์, 18 มีนาคม 2563)

ประกอบ คงทัพ, สัมภาษณ์, 21 มีนาคม 2563

พระครูถิรธรรมดำรง (เสถียร สิริธโร) เจ้าคณะตำบลชัยเกษม

เผยแพร่แล้ว
2021-09-10
ประเภทบทความ
บทความวิจัย