Ovādapātimokkha and the Propagation of Buddhism
Keywords:
Ovādapātimokkha, Propagation of BuddhismAbstract
Ovādapātimokkha is the teachings of Buddhism that Buddha gave to his disciples. The essence of the Ovādapātimokkha sermons is the main policy in propagating Buddhism to create understanding clarity in principles and methods. It is given to people and must be carried out in the path of salvation. The objectives of the Ovādapātimokkha can be summarized as follows: 1) to demonstrate the ideology, principles, and methods that are the heart of Buddhism in relation to the propagation of Buddhism. 2) To lay a solid foundation of Buddhism by showing the position of propagating which is both the ideology, principles and methods of Buddhism to appear to society. 3) To review the ideology, principles, and important methods of Buddhism for the 1,250 Arahant disciples in order to acknowledge and understand them more in propagating Buddhism. 4) To announce their emergence and stability of Buddhism to appear to society especially with religious thinkers in those days to be informed generally and 5) to preach the Dharma to all 1,250 arhats.The importance of the Ovādapātimokkha consists of 13 principles: 3 principles, 4 ideologies, and 6methods.The Buddha used these principles in propagating Buddhism in accordance with important Buddhist teachings. It is the threefold principle that people, when following them, can attain the highest goal of Buddhism, nirvana.
Downloads
References
กรมการศาสนา. (2525). พระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับหลวง เล่ม 4, 13, 17, 25. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์กรมการศาสนา.
กรมการศาสนา. (2540). กระทรวงศึกษาธิการ. คู่มือพระสังฆาธิการว่าด้วยเรื่องการคณะสงฆ์และการพระ ศาสนา. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์กรมการศาสนา.
คงชิต ชินสิญจน์. (2551). การพัฒนารูปแบบการประชาสัมพันธ์เพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนาของมหาวิทยาลัยมหา มกุฏราชวิทยาลัย. ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหา มกุฏราชวิทยาลัย.
พระครูโฆษิตสังฆพิทักษ์ (ประเวท ถาฐาน). (2560). กลยุทธ์ในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสงฆ์ไทยในสังคมปัจจุบัน. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์. 17(3), 211-223.
พระครูปลัดสุวัฒนเมธาคุณ (ชัยยันต์ จตฺตาลโย). (2562). ประวัติและพัฒนาการพระพุทธศาสนา. นครปฐม : สาละพิมพการ.
พระเทพดิลก (ระแบบ ฐิตญาโณ). (2549). พุทธวิธีการเผยแผ่พระพุทธศาสนา. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์ 87.
พระพิพิธธรรมสุนทร (สุนทร ญาณสุนฺทโร). (2550). ลีลาชีวิต. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์เลี่ยงเชียง.
พระมหาวิสูตร ปภสฺสโร (ยุวศิลป์). (2560). บูรณาการหลักโอวาทปาฏิโมกข์สู่บรรทัดฐานทางสังคมไทย : ศึกษากรณีชุมชนบ้านศาลา ตำบลดอนแก้ว อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่. ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาสุริยา อภิวฑฺฒโน (มะสันเทียะ). (2563). การเผยแผ่พระพุทธศาสนาตามหลักโอวาทปาฏิโมกข์ : หลักการอุดมการณ์และวิธีการ. วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์. (6)1, 359-367.
แม่ชีณัฐนาถ เจริญรุ่ง. (2549). การแก้ปัญหายาเสพติดตามหลักโอวาทปาฏิโมกข์. วิทยานิพนธ์ปริญญาศาสนศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2550). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน 2525. กรุงเทพมหานคร : อักษรเจริญทัศน์.
วศิน อินทสระ. (2539). พุทธจริยศาสตร์. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์บรรณาคาร.
วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี. (2564). โอวาทปาฏิโมกข์. สืบค้นเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน 2564, <https://th.wikipedia.org/wiki/โอวาทปาติโมกข์.
สนิท ศรีสำแดง. (2550). พระพุทธศาสนา : กระบวนทัศน์ใหม่. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก (เจริญ สุวฑฺฒโน). (2554). ธรรมดุษฎี. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์พิมพ์สวย.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2561). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพมหานคร : บริษัท สหธรรมิก จำกัด.
สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (ช่วง วรปุญฺโ). (2550). คู่มือพระสังฆาธิการ. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์กรมการศาสนา.
องค์การเผยแผ่วัดประยุรวงศาวาสวรวิหาร. (2554). วิชาการเทศนา. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
อรทัย พนาราม. (2545). สื่อมวลชนกับการเผยแผ่พระพุทธศาสนา. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2021 Mahamakut Buddhist University

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความวิชาการและบทความวิจัย ในวารสารฉบับนี้ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนเท่านั้น
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์