พุทธปรัชญาการศึกษา

ผู้แต่ง

  • อมรรัตน์ พุทธอริยวงศ์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, วิทยาลัยศาสนศาสตร์ นครราชสีมา
  • เสฐียร ทั่งทองมะดัน มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, วิทยาลัยศาสนศาสตร์ นครราชสีมา
  • เบญญาภา เพิ่มบุญ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, วิทยาลัยศาสนศาสตร์ นครราชสีมา

คำสำคัญ:

พุทธปรัชญาการศึกษา, พุทธธรรม

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ ได้แก่ 1) เพื่อศึกษาความหมายและลักษณะของพุทธปรัชญาการศึกษา 2) เพื่อศึกษาประเภทของพุทธปรัชญาการศึกษา และ 3) เพื่อศึกษาทฤษฎีและกรอบแนวคิดของพุทธปรัชญาการศึกษา โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงเอกสาร จากการวิเคราะห์และสังเคราะห์เอกสารทางวิชาการที่เกี่ยวข้อง

ผลการศึกษาพบว่า พุทธปรัชญาการศึกษา หมายถึงแนวคิดทางการศึกษาที่มีรากฐานจากหลักพุทธธรรม โดยนำหลักการสำคัญทางพระพุทธศาสนามาประยุกต์ใช้เป็นแนวทางในการจัดการศึกษาและพัฒนามนุษย์     พุทธปรัชญาการศึกษามีลักษณะเด่น 5 ประการ ได้แก่ การมุ่งเป้าหมายแห่งการดำรงชีวิตที่ดีงาม การพัฒนาบุคลิกภาพ การพัฒนาสติปัญญา การพัฒนาร่างกาย และการพัฒนาศีลธรรม นอกจากนี้ กรอบแนวคิดของพุทธปรัชญาการศึกษาประกอบด้วยหลักธรรมสำคัญ 4 ประการ ได้แก่ ขันธ์ 5 ซึ่งอธิบายองค์ประกอบของชีวิต             ไตรลักษณ์ซึ่งอธิบายสภาวะความเป็นจริง ปฏิจจสมุปบาทซึ่งอธิบายความสัมพันธ์เชิงเหตุปัจจัย และอริยสัจ 4       ซึ่งเป็นกรอบการวิเคราะห์และแก้ไขปัญหาชีวิตมนุษย์อย่างเป็นระบบ องค์ความรู้ที่ได้จากการศึกษาครั้งนี้คือการสังเคราะห์กรอบแนวคิดพุทธปรัชญาการศึกษาในฐานะฐานคิดเชิงบูรณาการสำหรับการพัฒนามนุษย์แบบองค์รวม ซึ่งเชื่อมโยงมิติด้านกาย จิต ปัญญา และคุณธรรมเข้าด้วยกัน อันสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการพัฒนาหลักสูตร การจัดการเรียนรู้ และการกำหนดนโยบายทางการศึกษาเพื่อเสริมสร้างการพัฒนาที่ยั่งยืนในบริบทสังคมร่วมสมัย

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

กรมการศาสนา, 2554. พระไตรปิฎก ฉบับมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย. โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร.

จิตรกร ตั้งเกษมสุข. (2525). พุทธปรัชญากับปรัชญาการศึกษาของไทย. สำนักพิมพ์เคล็ดไทย.

ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2523). ปรัชญาการศึกษาและปรัชญาการศึกษาของไทย. ไทยวัฒนาพานิช.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2541). หยาดเพชร หยาดธรรม: ภูมิปัญญาเพื่อการศึกษาไทย. โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2559). พุทธธรรม (ฉบับปรับขยาย). ผลิธัมม์.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย (เล่ม 12). โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหามกุฏราชวิทยาลัย. (2547). พระไตรปิฎกและอรรถกถาแปล ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: มหามกุฏราชวิทยาลัย.

วิไล ตั้งจิตสมคิด. (2539). การศึกษาไทย. โอเดียนสโตร์.

ศักดา ปรางค์ประทานพร. (2526). ปรัชญาการศึกษา ฉบับพื้นฐาน. โอเดียนสโตร์.

ศินีนาถ ศรีบุรัมย์. (2563). พุทธปรัชญา. GotoKnow.

สนิท ศรีสำแดง. (2534). พระพุทธศาสนากับหลักการศึกษา. นีลนาราการพิมพ์.

สมบูรณ์ พรรณาภพ. (2524). ประวัติและปรัชญาการศึกษาไทย. โอเดียนสโตร์.

อบรม สินภิบาล, & ชาญชัย ศรีไสยเพชร. (2522). พื้นฐานการศึกษา. โอเดียนสโตร์.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-19

รูปแบบการอ้างอิง

พุทธอริยวงศ์ อ. ., ทั่งทองมะดัน เ. ., & เพิ่มบุญ เ. (2026). พุทธปรัชญาการศึกษา. วารสารปรัชญาปริทรรศน์, 31(1), 38–47. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/phiv/article/view/286799

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ