การพัฒนากลยุทธ์การตลาดของกลุ่มวิสาหกิจท่องเที่ยวโดยชุมชนเกาะแลหนัง อำเภอเทพา จังหวัดสงขลา

ผู้แต่ง

  • อรอนงค์ อำภา หลักสูตรการจัดการสมัยใหม่ วิทยาลัยการจัดการเพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยทักษิณ วิทยาเขตสงขลา
  • เสรี บุญรัตน์ หลักสูตรการจัดการสมัยใหม่ วิทยาลัยการจัดการเพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยทักษิณ วิทยาเขตสงขลา

คำสำคัญ:

การท่องเที่ยวโดยชุมชน, กลยุทธ์การตลาด, กลยุทธ์ส่วนประสมทางการตลาด 7P’s

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินศักยภาพด้านการตลาดและผลิตภัณฑ์ เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวต่อบริการของแหล่งท่องเที่ยว และเพื่อพัฒนากลยุทธ์การตลาดของกลุ่มวิสาหกิจท่องเที่ยวโดยชุมชนเกาะแลหนัง อำเภอเทพา จังหวัดสงขลา เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม ประกอบด้วย วิจัยเชิงคุณภาพ ตัวอย่าง คือ สมาชิกกลุ่มฯ กลุ่มผู้นำชุมชน ผู้ประกอบการ และผู้แทนจากหน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชนที่เกี่ยวข้องกับการส่งเสริมการท่องเที่ยวโดยชุมชนของกลุ่มฯ รวมจำนวน 25 คน เลือกตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือวิจัยแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง จากการประชุมการสนทนากลุ่ม การประมวลผลด้วยการวิเคราะห์ข้อมูลจากการสัมภาษณ์ เป็นวิธีการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา และวิจัยเชิงปริมาณ ตัวอย่าง คือ นักท่องเที่ยวที่เดินทางมาท่องเที่ยวที่กลุ่มวิสาหกิจท่องเที่ยวโดยชุมชนเกาะแลหนังฯ จำนวน 100 คน การสุ่มตัวอย่างโดยไม่ใช้ความน่าจะเป็น และเลือกตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามปลายปิด การประมวลด้วยการวิเคราะห์สถิติเชิงพรรณนา สถิติพื้นฐานที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติเชิงอนุมาน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ

ผลการวิจัย พบว่า ศักยภาพด้านการตลาดและผลิตภัณฑ์ดำเนินการอย่างไม่เป็นทางการและยังขาดประสิทธิภาพสิ่งที่ต้องเพิ่มศักยภาพ ได้แก่ ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย และการส่งเสริมการขาย โดยเฉพาะเรื่องการโฆษณา และเรื่องการประชาสัมพันธ์ และปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวฯ ได้แก่ ด้านผลิตภัณฑ์ ด้านบุคคล ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย และด้านราคา ตามลำดับ ในขณะที่ด้านการส่งเสริมการตลาด ด้านกายภาพ และด้านกระบวนการ ไม่มีผลต่อความพึงพอใจฯ และการพัฒนากลยุทธ์การตลาดจึงเน้นการพัฒนาด้านผลิตภัณฑ์ ด้านบุคคล ด้านการจัดจำหน่าย และด้านราคาให้ดียิ่งขึ้นไป เพื่อสร้างความพึงพอใจสูงสุดและนำไปสู่การกลับมาท่องเที่ยวซ้ำและบอกต่อ ในขณะที่ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย และการส่งเสริมการขาย ต้องสร้างการรับรู้ให้แก่นักท่องเที่ยวอย่างเข้าถึงด้วยกลยุทธ์การตลาดที่ทันสมัย และหน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชนสามารถนำผลการวิจัยที่ได้ไปปรับปรุงหรือนำเสนอแผนการท่องเที่ยวโดยชุมชน เพื่อสร้างการท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา คําวงค์, จันทมณี เสริมทรัพย์, ธนาภรณ์ ผุยผล, ธิตา ปาชา, วนิดา ทิมน้อย, สุชาดา ทองศรี, รฐา จันทวารา, และกิตต์กวินเดชน์ วงศ์หมั่น. (2566). การศึกษาความพึงพอใจของผู้ใช้บริการต่อส่วนประสมทางการตลาด (7Ps) ของร้านชาบูชิ (Shabushi) ในจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(8), 1446–1459. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jsa-journal/article/view/262068

“เกาะแลหนังโมเดล” ชุมชนจิตอาสา-ศาสนา สู้ภัยยาเสพติด. (2567, 15 กรกฎาคม). ศูนย์ข่าวภาคใต้. https://www.isranews.org/article/south-news/other-news/130132-kolaenang.html

จารุวรรณ หัตถผสุ. (2568). อัตลักษณ์ชาติพันธุ์ และการสื่อสารภาพตัวแทนผ่านสื่อในบริบทของการท่องเที่ยวโดยชุมชน. วารสารกองทุนพัฒนาสือปลอดภัยและสร้างสรรค์, 4(3), 109–137. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/tmfjournal/article/view/278656

ชิดชนก อินทอง. (2568). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อความพึงพอใจในการใช้บริการขนส่งสินค้าในเขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาศาสตรและเทคโนโลยีนายเรืออากาศ, 21(1), 24–36. https://ph02.tci-thaijo.org/index.php/nkrafa-sct/article/view/255908

ชุดา วิมุกตายน. (2568). การพัฒนาแนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างยั่งยืน. วารสารช่อดอกปีบปริทัศน์, 1(1), 74-86. https://so18.tci-thaijo.org/index.php/chorparitas/article/view/768

ณัฏฐพัชร มณีโรจน์. (2560). การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 13(2), 25-46. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jitt/article/view/113060

ดวงฤดี อุทัยหอม และอรจันทร์ ศิริโชติ. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจท่องเที่ยวชุมชนเชิงสร้างสรรค์ของนักท่องเที่ยวในจังหวัดสงขลา. วารสารสุทธิปริทัศน์, 37(3), 92–106. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/DPUSuthiparithatJournal/article/view/263288

ทวนธง ครุฑจ้อน, ชลลดา แสงมณี ศิริสาธิตกิจ, ภาณุ ธรรมสุวรรณ, และจาริณี แซ่ว่อง. (2561). บทบาทองค์การบริหารส่วนตำบลในการส่งเสริมด้านการผลิตข้าวสังข์หยดปลอดสารพิษ บ้านไสกุน ตำบลป่าพะยอม อำเภอป่าพะยอม จังหวัดพัทลุง. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์, 10(1), 1-13. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/nakboot/article/view/106359

ธรรศณพร เภสัชชา, มรกต จันทร์กระพ้อ, และกฤษดา เชียรวัฒนสุข. (2566). กลยุทธ์ทางการตลาดในความปกติใหม่สำหรับธุรกิจท่องเที่ยวในจังหวัดบุรีรัมย์. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎนครปฐม, 10(1), 40–54. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMSNPRU/article/view/269823

ธัณวรัตม์ กุละปาลานนท์, ปรัศนีย์ ณ.คีรี, และสุดศิริ รุ่งเรือง. (2568). ปัจจัยทางการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อโครงการบ้านจัดสรรแบรนด์ในจังหวัดเชียงราย. วารสารสุทธิปริทัศน์, 39(3), 16–29. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/DPUSuthiparithatJournal/article/view/278396

ปกรณ์ ลิ้มโยธิน, คัมภีร์ ทองพูน, และกรกฎ ทองขะโชค. (2562). การพัฒนาโมเดลความสัมพันธ์การก่อความไม่สงบต่อการท่องเที่ยวโดยชุมชนในสาม จังหวัดชายแดนใต้. ใน การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 10 (น. 1067-1080). มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.

เปิดเสน่ห์ชุมชนท่องเที่ยวบ้านเกาะแลหนัง ม.3 ต.ปากบาง อำเภอเทพา จังหวัดสงขลา. (2564, 5 กรกฎาคม). GimYon9. https://news.gimyong.com/article/13777

แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ ประเด็น (05) การท่องเที่ยว (พ.ศ. 2566-2580) (ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม). (ม.ป.ป.). สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดสระบุรี. https://province.mots.go.th/ewtadmin/ewt/saraburi/article_attach/3.pdf

พัฒนาท่องเที่ยวชุมชน จังหวัดชายแดนใต้. (2561, 20 สิงหาคม). สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. https://www.thaihealth.or.th/พัฒนาท่องเที่ยวชุมชน-จั/

พิมพ์อมร นิยมค้า. (2564). การพัฒนาสินค้าที่ระลึกผ้าทอมือย้อมครามเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจการท่องเที่ยวในเขตเทศบาลนครสกลนคร. วารสารศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 8(2), 76–89. https://so14.tci-thaijo.org/index.php/jlams/article/view/225

มะลิวรรณ ชองงาม และภัทราวุฒิ โนรี. (2564). ปัจจัยส่วนประสมการตลาดบริการสำหรับรีสอร์ทในจังหวัดนครนายก. วารสารวิชาการการตลาดและการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี, 8(2), 104-117. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/mmr/article/view/255293

ฤทธิ์เจตน์ รินแก้วกาญจน์. (2562). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด 7Ps และปัจจัยด้านการให้บริการที่มีอิทธิพลต่อความพึงพอใจของผู้ใช้บริการคลินิกการแพทย์แผนจีนหัวเฉียว กรุงเทพมหานคร. วารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 2(1), 92-106. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/ibas/article/view/170494

วรรณพร พุทธภูมิพิทักษ์, กัญญามน กาญจนาทวีกูล, ปรเมษฐ์ แสงอ่อน, ศิริญญา ศิริญญานนท์, นรินทร์ สังข์รักษา, และวรรณวีร์ บุญคุ้ม. (2566). การจัดการตลาดของผลิตภัณฑ์ชุมชนเพื่อการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ ในจังหวัดระนอง. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 17(2), 166–179. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/hsjournalnmc/article/view/266987

วัลลภ วรรณโอสถ และสันติธร ภูริภักดี. (2567). การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน OTOP นวัตวิถีเพื่อการพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 9(1), 217–231. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmbr/article/view/261377

สมโภชน์ อเนกสุข. (2548). การวิจัยปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม. วารสารวิจัยและวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยบูรพา, 3(1), 18–31. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/RMCS/article/view/46800

สัญญา ยือราน และศิวิไลซ์ วนรัตน์วิจิตร. (2561). การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม สู่ความสำเร็จการเปลี่ยนแปลงนโยบายในระบบสุขภาพ. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้, 5(2), 288-300. https://he01.tci-thaijo.org/index.php/scnet/article/view/130891

สุธิดา พฤกษ์อุดม. (2565, 17 ตุลาคม). จังหวัดสงขลา เดินหน้าโครงการ “การขับเคลื่อนจังหวัดที่มีผลสัมฤทธิ์สูง ผลักดันชุมชนท่องเที่ยวแบบมีส่วนร่วมสู่การประเมินมาตรฐานพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างยั่งยืน. ศาลากลางจังหวัดสงขลา. https://www.songkhla.go.th/news/detail/7740

สุพิเชษฐ์ ตองอ่อน และประสพชัย พสุนนท์. (2563). การวิเคราะห์การจัดกลุ่มนักท่องเที่ยวและกลยุทธ์ส่วนประสมทางการตลาดของผู้ประกอบการรีสอร์ทในจังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารวิทยาการจัดการสมัยใหม่, 13(2), 13-28. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMMS/article/view/247411

สุภัททา ปิณฑะแพทย์. (2564). การสัมภาษณ์เพื่อการวิจัยเชิงคุณภาพ. วารสารพัฒนาธุรกิจและอุตสาหกรรม, 1(3), 1-3. https://so15.tci-thaijo.org/index.php/Journalbid/article/view/110

เสรี บุญรัตน์. (2568). การพัฒนาการท่องเที่ยวบนฐานทรัพยากรท้องถิ่น ตำบลปากบาง อำเภอเพทา จังหวัดสงขลา. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 21(1), 124–136. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jitt/article/view/274070

Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). John Wiley & Sons.

Creswell, J. W., & Clark, V. L. P. (2007). Designing and conducting mixed methods research. Sage.

Cronbach, L. J. (1970). Essentials of psychological testing (3rd ed.). Harper & Row.

Dai, C., & Suo, L. (2024). The influence of 7Ps on brand loyalty of elderly tourists in Hunan Province of China to travel agencies operating tours into Thailand. Journal of Modern Learning Development, 9(12), 156-171. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jomld/article/view/275886

Fifield, P. (1998). Marketing strategy (2nd ed.). Butterworth-Heinemann.

Huff, A. S. (2009). Designing research for publication. Sage.

Kaur, R., Singh, R., Gehlot, A., Priyadarshi, N., & Twala, B. (2022). Marketing strategies 4.0: Recent trends and technologies in marketing. Sustainability, 14(24), Article 16356. https://doi.org/10.3390/su142416356

Kyi, H. H., & Piriyapada, S. (2020). The role of 7p's marketing mix and perceived quality affecting customer satisfaction and customer loyalty of nurturing care services for early childhood development in Myanmar. Suthiparithat Journal, 34(111), 150-162. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/DPUSuthiparithatJournal/article/view/242679

Pholphirul, P., Rukumnuaykit, P., Charoenrat, T., Kwanyou, A., & Srijamdee, K. (2022). Service marketing strategies and performances of tourism and hospitality enterprises: Implications from a small border province in Thailand. Asia Pacific Journal of Marketing and Logistics, 34(5), 887-905. https://doi.org/10.1108/APJML-01-2021-0064

Pires, G. D., Stanton, J., & Rita, P. (2006). The internet, consumer empowerment and marketing strategies. European Journal of Marketing, 40(9/10), 936-949. https://doi.org/10.1108/03090560610680943

Puteri, A. R., & Jamiat, N. (2024). The influence of promotion and physical evidence on purchasing decisions at Wisma Sukapura Hotplate, Bandung Regency. Journal of Advances in Accounting, Economics, and Management, 2(1), 12-12. https://economics.pubmedia.id/index.php/aaem/article/view/457

Schnaars, S. P. (1998). Marketing strategy. Simon and Schuster.

Sugandini, D., Effendi, M. I., Aribowo, A. S., & Utami, Y. S. (2018). Marketing strategy on community-based tourism in Special Region of Yogyakarta. Journal of Environmental Management and Tourism, 9(4), 733-743. https://doi.org/10.14505//jemt.v9.4(28).06

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-03-19

รูปแบบการอ้างอิง

อำภา อ. ., & บุญรัตน์ เ. (2026). การพัฒนากลยุทธ์การตลาดของกลุ่มวิสาหกิจท่องเที่ยวโดยชุมชนเกาะแลหนัง อำเภอเทพา จังหวัดสงขลา. วารสารสุทธิปริทัศน์, 40(1), 151–172. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/DPUSuthiparithatJournal/article/view/284556

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย